Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 15

Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 15
STIGANDI LEITAÐ AÐ LEIÐUM 13 sem hafa notið þessa, og eingöngu sumra þessara hlunninda. Þetta er allt gott og blessað. Og þó hefir það reynzt meira og minna kák, af því að þjóðina hefir skort einurð til að hlutast til um, að barnaheimilin hefðu nóg fyrir sig að leggja. Heimilin eiga að vera skjólgarður æskunnar og kjör foreldranna skipta því miklu máli. Og hvernig er í raun og veru búið að barnafjölskyld- unum? Húseigendur vilja helzt ekki leigja þeim íbúðir, óbilgjarn vinnuveitandi notar sér hræðslu fjölskyldumannsins við vinnu- tap, lánstofnanir vilja síður lána í slíka staði, verzlanir eru að- sjálli við slík heimili, ef þar er talið staðið höllum fæti, og þannig mætti lengur telja. Afleiðingin verður því sú, að harðgerðari foreldrar, sem eiga fyrir stórum barnaliópi að sjá, verða að leggja á sig slíka vinnu, að þeir eru útslitnar manneskjur, þegar börn- in eru vaxin úr grasi, oftast sér í lagi móðirin, og hafa lítið notið eigin hæfileika — nema í matarstrit. Jafnvel ánægjunni af að hafa lagt mikið í sölurnar fyrir börnin sín eru þau að miklu svipt, meðan kjör manna eru svo lítið tryggð. Dugminni foreldrar, eða þeir sem einhverra orsaka vegna geta ekki lagzt af alefli í drátt- artaugarnar, verða iðulega að leita til þess opinbera eða njóta hjálpar ættingja. Hvorttveggja drepur niður metnaði þeirra og sjálfsvirðingu, og þarf engum getum að því að leiða, hver áhrif sh'kt hefur á heimilið. Afleiðing þessarar aðbúðar hefir smám saman orðið sú, að efnaðri foreldrar, sem lært hafa að meta margháttuð þægindi nú- tímans, en gætu vel efnahags og aðstöðu vegna búið allstórum barnahópi góð kjör, taka þægindin fram yfir börnin og spilla þeim fáu, sem þau eiga, oft með ofrausn. Á hinu leitinu hefir haldizt sú venja lífsins, að stærstu barnahóparnir hafa að jafnaði vaxið upp meðal fátækari stéttanna, sem minnst þægindi virðast geta boðið og fæstra úrkosta eiga. Þetta sýnist oft ekki koma að sök, enda ekki nýtt fyrirbæri. En þó verður ekki fram hjá því horft, að þessar stéttir greiða alltaf stórskatt til annarra stétta og oftast með mannvœnlegustu börnunum sinum. Er þarna því ekki hætta á úrkynjun? En þótt því sé sleppt, þá hljóta allir viti bornir menn að sjá, að skatturinn til verðandi þjóðarinnar er krafinn inn á mjög ranglátan hátt: Það er tekið mest af þeim, sem eiga minnst, og kosti þeirra alla vega þrengt i þokkabót. Barnið er verðandi þjóðfélagseind. Allt þjóðfélagið varðar um barnið. Þjóðfélagið á þvi að greiða ákveðinn framfœrslueyri með hverju barni og tryggja því þannig sœmileg uppeldiskjör.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.