Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 43

Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 43
STIGANDI ARNÓR SIGURIÓNSSON: INDRIÐI ÞORKELSSON A FIALLI Kveðja, flutt að Syðra-Fjalli við útför skáldsins, 18. janúar 1943 Þó að ég segi fáein orð á þessari skilnaðarstund, þá er ekki svo, að ég finni mig þess umkominn að bera fram kveðjuorð í umboði okkar allra til hans, sem við erum að kveðja. Hins vildi ég heldur freista að skila kveðja hans til þeirra, er eftir standa á ströndinni hérna megin. Ég get ekki vænzt þess, að þið skiljið, við hvað ég á, fyrr en ég hefi gert Ijósari grein fyrir því. Og ef til vill verður það, sem ég segi fyrst, aðeins til þess, að þið skiljið mig ennþá síður. Ég ætla að segja frá nokkrum minningum, sem ég á, og geri það fyrst og fremst til þess að fá ykkur hvert og eitt til að blaða í bókum minninga ykkar og bera bækurnar saman. Þó að erfitt sé að ákveða blaðsíðutal í bók minninga sinna frá barnsárum, þá held ég víst, að fyrsta minning mín um hann, sem nú er að kveðja okkur, sé af því, er unga fólkið á Sandi kom af Geislafundi eða skemmtifundi ofan úr dal og sagði frá mikilli og heitri deilu, sem þar hefði orðið milli hans og sóknarprestsins. Hún var út af kvæði um Maríu guðsmóður, kvæði, sem nú er lík- lega með öllu týnt. Þetta kvæði hafði prestinum þótt hneykslan- legt. Um þetta man ég það eitt nákvæmlega, sem mér þótti und- arlegast, að það liefði hneykslað prestinn ákaflega, að María var í kvæðinu kölluð „hin rauða rós, rós og liljan hvíta". Einhvern veginn skildi ég, óljóst að vísu, að það, sem raunverulega hafði hneykslað prestinn, var, að honum þótti sem blandað væri saman því, er óskylt var, því mannlega og guðdómlega, því að milli þess væri geysidjúp staðfest. Þegar þeir, sem nú eru gamlir orðnir, voru ungir, var það ef til vill heitasta og djúpstæðasta deilumálið milli gamals og nýs tíma, hvort hið mannlega væri hinu guðdómlega andstætt, erfðasyndinni ofurselt og þyrfti að endurleysast frá grunni, eða það væri runnið af guðlegum aðli í djúpstæðustu rót sinni. Enginn þeirra, er þá var ungur,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.