Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 56

Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 56
54 HURÐ SKELLIR NÆRRI HÆLUM STÍGANDI að erfitt var að hugsa sér, að það væru í raun og veru andlitá mannlegum verum. „Hvað er það, sem þeir bera í nefinu?" heyrði ég sjálfa mig spyrja í skjálfandi hvískurrómi. „Hvað er það?" „Bein," svaraði faðir Prin, „mannabein." Martin dró mig frá glugganum. „Ég veit ekki, góða, hvað segja skal," sagði hann, „en ég er smeykur um, að ég geti ekki hætt á að láta þig fara með til Malikulu. Þú ert örugg hér hjá föður Prin. Vertu eftir, Osa, mín vegna." Ég varð skyndilega uppi, og allur ótti var horfinn mér. „Ef þú ferð, fer ég með þér, Martin Johnson. Þess vegna hefi ég ferðast hingað með þér, og þannig á það að vera — alla leiðina. Alla leiðina!" endurtók ég. Þegar presturinn sá, að mér yrði ekki um þokað, gaf hann okk- ur öll þau hollráð, er hann gat, og rétti okkur hjálparhönd eftir mætti. Okkur var fenginn til umráða 28 feta langur hvalveiði- bátur, og fimm áreiðanlega Vaopilta réðum við sem bátshöfn. Fyrir sólris næsta morgun höfðum við komið mvndavélum okkar um borð, filmum og vöruföngum. Svo undum við upp segl og stefndum til Malikulu, en í fjörunni stóð faðir Prin og blessaði för okkar. Samkvæmt ráðum prestsins tókum við fyrst land í smáþorpi Vaomegin í Malikulu. Þar höfðu eyjarskeggjar, sökum legu þorps þeirra, lært að virða brezka fallbyssubáta og þekkja öflugra vald en sitt eigið. Þar fengum við þrjá menn til viðbótar bátshöfn okk- ar. Þessir menn, sem sjálfir voru Malikulubúar, mundu verða okkur að liði, hugði faðir Prin, við að ná sambandi við aðra eyj- arskeggja. Síðan héldum við til Tanemaruflóa, er skarst inn í um- ráðasvæði Stóra-Flokks. Ferðin fram með klettóttri ströndinni gaf okkur engin sérstök fyrirheit um uppfyllingu óska okkar. Við sáum að vísu eyjar- skeggjum bregða fyrir, en þeir hurfu jafnskjótt og við nálguð- umst þá. Þessi augljósa fælni sefaði ótta okkar, og er við náðum botni Tanemaruflóans — glitrandi gulri sandfjöru fram undan þykku kjarri — stigum við örugg í land, enda hvergi mann að sjá. „Hvernig lízt þér á, Osa?" spurði Martin. Augu hans loguðu af eftirvænting. „Ég veit ekki — sennilega ekkert athugavert," svaraði ég efins hugar. Svo bætti ég við í fyndniskyni: „En mig minnir, að ein- hver talaði um 40 þús. villimenn í Malikulu."
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.