Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 63

Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 63
STIGANDI HURÐ SKELLIR NÆRRI HÆLUM 61 rjóðrinu höfðu einnig veitt burtför varðbátsins athygli, og ef- laust voru drunur boo-boosanna merki þess, að við skyldum grip- in aftur. Hvorugt okkar sagði orð. Þéttur frumskógur lá enn á milli okkar og strandar. Við þutum áfram. Vaxandi hraði og þungi í drunum boo-boosanna rak okkur á æðiferð eftir skreipum, laun- hættulegum stígnum. Greinar rifu klæði okkar og hörund, en við urðum þess ekki vör, ekkert fékk stöðvað okkur. Utan skelf- ingar minnar varð ég aðeins eins vör: kveljandi, illþolandi þorsta. Allt í einu skall ég um í for og slepju fens eins, en verra var þó, að við höfðum misst af stígnum. Martin þreif mig upp og vafði mig að sér, foruga eins og ég stóð. Bylta mín hefir sennilega orðið okkur til bjargar. í stað þess að æða lengra afleiðis í skelfingu okkar, staðnæmdumst við nú and- artak, lituðumst um og komum auga á stíginn skammt frá okkur. Við þutum inn á hann, og nú hljójD ég fyrir, því að sjón mín var skarpari en Martins. Við ógnandi drunur boo-boosanna bættust nú öskur og köll villimannanna. Þeir hafa varla verið meir en mílufjórðung að baki okkur. Hvorugt okkar mælti orð frá vörum. við aðeins hlup- um eins og orkan leyfði, og greinar og þyrnar rifu í okkur eins og óvinahendur. Loksins varð skógurinn gisnari. Nokkur skref enn, og við stóðum á ströndinni. Villimennirnir voru svo nærri, að við heyrðum greinilega, hvernig þung, rennvot laufblöðin slógust í nakið hold þeirra. Skellibjart sólskinið blindaði okkur nær því eftir rökkur frum- skógarins, og leirborinn sandurinn loddi við fætur okkar. Martin greip um handlegg mér. Ég fann, að hönd hans skalf. Svo hlupu burðarmennirnir okkur til hjálpar. Brátthöfðumviðrakan, þéttan fjörusand undir fótum, svo stóðum við í grunnu vatni og því næst vorum við dregin yfir borðstokk hvalveiðabátsins af Vaomönnum okkar. Ég hóf upp höfuðið og leit í land. Menn Nagapates voru einmitt að hlaupa fram úr skóginum. Ég hneig niður í bátinn. Ég var svo máttfarin, að ég gat varla drukkið vatnið, sem einn Vaobúinn bar að vörum mér. £g veit ekki, hve lengi við Martin lágum þarna, en er við lyftum höfði á ný, vorum við komin út úr flóanum. Það var nótt. Það er svo önnur saga, að við urðum að tefla við æðistorm á heimleiðinni. En þegar fyrstu svölu steypiskúrirnar skullu yfir, hóf ég andlit og hendur móti þeim og lét regnið þvo af mér
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.