Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 67

Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 67
STIGANDI HEFÐI EKKI • • • 65 Þetta var í síðasta sinn, sem nafn Jóhanns Kovacs hljómaði af vörum manna. Tíunda dag nóvembermánaðar 1899 var kona, sem þjáðist a£ hjartasjúkdómi, flutt frá tóbaksverksmiðju í Búdapest á Sankti Jóhannesar sjúkrahúsið þar í bænum. Hún var flutt upp á sjúkra- stofu númer 3 á annarri hæð. Þar lá hún í rúmi sínu, stillt en hrædd. Hún vissi, að ekkert var framundan nema dauðinn. Það var dimmt í sjúkrastofunni. Daufa birtu lagði um her- bergið frá litlum, bláum olíulampa. Augun störðu út í hálfrökkrið, en hugurinn hvarflaði til lið- inna ævidaga. Hún mundi eftir sumarkvöldi uppi í sveit og blíðeygðum pilti, sem leiddi hana við hönd sér yfir ilmandi engi. Það kvöld leiddi hinn ungi sveinn hana inn í ókunna ævintýraheima ástarinnar. Þessi ungi maður var Jóhann Kovacs. Andlit hans, rödd og augnatillit hafði nú birzt aftur í síðasta sinn. En í þetta skipti var nafn hans ekki nefnt. Það var aðeins í huga hinnar deyjandi konu, sem honum brá fyrir í nokkur augna- blik. Næsta ár eyddi eldur prestssetri Kalvínstrúarmanna og hinum rykföllnu kirkjubókum, þar sem fæðing og dánardægur Jóhanns Kovacs var skráð. I janúarmánuði 1901 gengu miklir kuldar. í rökkrinu eitt kvöldið klifraði flóttalegur maður, klæddur í tötra yfir girðinguna utan um kirkjugarðinn í þorpinu. Hann stal tveimur trékrossum til að hafa þá í eldinn. Annar krossinn var af leiði Jóhanns Kovacs. Aftur liðu tveir áratugir. Árið 1920 sat ungur lögfræðingur í Kecskemet við skrifborð sitt og samdi skrá yfir eftirlátnar eignir föður síns. Hann dró fram allar skrifborðsskúffurnar og rannsakaði vand- lega hvern einasta pappírsmiða. Á einum þeirra stóð skrifað: „Fyrir fágun á 2 stólum, 4 flór- ínur 60 kracíur. Greitt. Jóhann Kovacs." Lögfræðingurinn leit sem snöggvast á miðann, vöðlaði honum saman og henti honum í pappírskörfuna. Næsta dag tók vinnukonan pappírskörfuna og hellti úr henni út á öskuhaug í portinu. Þremur dögum seinna kom rigning. 5
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.