Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 42

Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 42
STIGANDI AN OKENNDI: FJALLAFERÐIR íslendingum er útþrá í blóð borin. Fæstir una því að ala allan aldur sinn á sama staðnum. Þeir leita á braut, til fjarlægra héraða eða annarra landa, því að heima finnst þeim þröngt og lítilmót- legt, lítið að sjá og fátt til að kynnast. Margir fara í löng ferðalög til annarra landa til þess að sjá náttúrufegurð, en sjá aldrei fegurð og stórfengleik síns eigin lands og leita þannig langt yfir skammt. Sannarlega er óþarft fyrir Islendinga að fara utan til þess eins að sjá fagurt landslag, því að af því er landið okkar auðugra en nokkur, sem ekki hefir skoðað það sjálfur, getur gert sér grein fyrir. Það er ekki langt síðan fólk hér ;i landi tók að iðka fjall- göngur og öræfaferðir sér til skemmtunar og hressingar. Lengi vel höfðu flestir hálfgerðan ýmugust á óbyggðum og lögðu leið sína ógjarnan um þær, nema nauðsyn krefði, enda þóttu það all- mikil afrek að fara langar ferðir yfir öræfi, og ekki fært, nema liinum hraustustu mönnum. Nú er þessi skoðun breytt, sem betur fer. Nú líta menn á öræfin með aðdáun og hrifningu, og þeir, sem eitt sinn hafa kynnzt seið- magni íslenzkra öræfa, þrá þau æ síðan og láta ekkert tækifæri ganga sér úr greipum til þess að njóta töfra þeirra. Sumar sem vetur leita menn þangað til þess að gleyma önnum dagsins, iðka íþróttir sínar og teyga ferskt ijallaloftið. Nú stendur mönnum ekki lengur beygur af því að ferðast um fjallvegi, sem sést bezt á því, að árlega leggja menn leið sína þvert yfir öræfi landsins, aðeins sér til skemmtunar. Æ fleiri verja sumarleyfum sínum og öðrum frítímum á fjöllum uppi, og þeir verða heldur ekki fyrir vonbrigðum með það, sem þeir njóta þar, enda geyma öræfin og óbyggðirnar í skauti sínu margt það fegursta og stórfenglegasta, sem íslenzk náttúra hefir að bjóða. Margir álíta, að það sé allt of mikið erfiði að klífa fjöll, til þess að það geti með nokkru móti svarað kostnaði. Að vísu getur það verið allerfitt, en ef rétt er að farið, þarf það ekki að vera erfiðara
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.