Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 56

Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 56
294 HIÐ GULLNA RYK ENDURMINNINGANNA STÍGANDI eilífar og óhagganlegar. En ívafið er vorar eigin þrár og kenndir og óþrotleg leit að lífinu sjálfu, fyllingu þess og tilgangi. Hjá sumum verður vefur þessi svo traustur, að lífið sjálft megnar eigi að slíta honum út. Þannig var um lífsveg þinn, frænka mín góð. Og enn er hann óslitinn beggja megin landamæra tilveru vorrar. — Ást í meinum var hið reginsterka ívaf vefjar þíns. Fyrst í hinu framandi landi. í hringiðu stórborgarinnar hittir þú fyrir þá heiðríkju manns- hugans, hjartans friðsælu kyrrð og unaðsró, er helzt minnti þig á hlýja og heiðbjarta öræfanótt heima á íslandi. Þú fannst þar allt það, er þú hafðir saknað, án þess að gera þér það Ijóst. Slíkt mannshjarta var eigi runnið úr fjölmenni og eirðarleysi stórrar borgar. Langt að var það komið. Norðan úr friðsælli sveitakyrrð og víðsýni í fögru landi og fjarlægu. Og þú fluttist á ný, til lands þessa, og dvaldir þar til æviloka. Á litlu býli í af- skekktri sveit. í fámennu nábýli við lítilsiglt alþýðufólk, en greiðvikið og góðviljað. Þar varst þú bæði ambátt og drottning. Elskuð og hötuð. En þó mest elskuð og dýrkuð í ást þeirri, sem aldrei var nefnd opinberlega, en brann þó sem falinn eldur til æviloka. Ég varð hennar að vísu var í æsku, en skynjaði hana eigi né skildi til fulls fyrr en löngu síðar, er við tveir, — hann og ég, — vöktum yfir þér fyrir dauðans dyrum. Þá opnuðust augu mín, og mér skildist í einni svipan hinn reginsterki og töfrumslungni vefur örlaga þinna. Að þessu sinni vann ástin sigur. Lífið hélt velli. Dauðinn hörf- aði undan um hríð. Og enn !iðu mörg ár.--------- Ég var langt fjarri, þegar þú andaðist, frænka mín. Og síðan eru liðin full þrjátíu ár. Hugur minn var víðsfjarri þér um óra- löng ár og erfið. Minnig þína hafði fennt í huga mínum, og ég hafði gleymt þér með öllu. — Þangað til í nótt. Þá var ég skyndi- lega og óvænt gestur í gullinhofi minningar þinnar. Og heim- sókn sú verður mér héðan af ógleymanleg. Ég var kominn inn í litlu stofurnar tvær, sem hýst hafa svo margar beztu æskuminningar mínar. Þar var allt tómt. Galtómt. Vinnuvélarnar og verkfærafjöldinn glæsilegi, byssurnar allar, verðlaunariffillinn, — allt það, er ég handlék í æsku með aðdáun og lærði að beita. — Allt var á brott. Auðn ein og tóm eftir. Langt út yfir takmörk vistarveru þessarar. Því að þú varst löngu horfin, frænka mín. Og með þér hvarf allt. Ég vissi það áður, að svo
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.