Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 63

Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 63
STÍGANDI BALDVINA BALDVINSDÓTTIR 301 munninn urðu mjög áberandi á síðari árum. Hún varð snemma ellileg í útliti. Varð heldur ekki gömul, líklega ekki mikið yfir fertugt, þó að ég viti það ekki með vissu. Sjúkdómur hennar ágerðist með aldrinum. Flogin, sem áður komu aðeins í svefni, komu nú oft á daginn og eftirköstin vöruðu lengur. Heimilin fækkuðu, þar sem nokkrar líkur voru til þess, að hún fengi sama- stað. Meðlagið var hækkað ár frá ári, en það kom fyrir ekki. Sumir höfðu reynt að þilja handa henni eitthvert skot í bænum, þar sem hljóð hennar heyrðust ekki til baðstofunnar. Það gafst ekki vel. Bæði var þar alltof kalt á vetrum og svo undi hún sér illa nema nálægt fólki. Kom þá til tals að skylda bændur sveitarinnar til þess að taka hana nokkra daga í senn. Þar bjuggu þá gömul hjón ein sér í litlu og lélegu koti. Húsakynni voru köld og þröng, en gömlu hjónin munu ekki hafa gert hærri kröfur en margir aðrir á þeim dögum, að geta dregið fram lífið án þess að þiggja af sveit. Kú áttu þau eina. Hún var í fjóskofa, sem innangengt var í úr göngunum. Þessi hjón buðust til að taka Baldvinu. Var það fúslega þegið, því að ekki var um aðra staði að velja. Var hún nú flutt þangað á tilskildum tíma. Var þá búið að slá saman rúm handa henni að sofa í, á auðum bás við hliðina á kúnni. Voru stokkarnir svo háir, að hún gat ekki kastazt fram úr því, hvað sem á gekk í krampaköstunum. Ekki heyrðist, að hún hefði neitt haft á móti þessari ráðstöfun fremur en endranær. Þarna var henni ekki kalt eins og oft áður, og hver veit, nema andardráttur og hreyfingar lifandi veru hafi gert henni rórra í skapi en algerð einvera. Lítil gangskör mun hafa verið gerð að því að grennslast um líðan Baldvinu eins og oft áður. Sumarið leið og fram á vetur. Þá tóku gömlu hjónin eftir því, að eitthvað myndi ganga að henni. Hún fylgdi lítið fötum og lá alveg í rúmi sínu suma daga og snerti varla matinn, sem henni var borinn. Einn vetrarmorg- un, þegar hjónin komu í fjósið, lá Baldvina örend í rúmbæli sínu. Þannig lauk hennar hryggilegu einstæðingsævi. Það var eins og mörgum yrði hverft við þessa fregn. Menn fóru að rifja upp ýmislegt, sem þeir hefðu gert til þess að gleðja þetta viðkvæma barn, sem alltaf þyrsti í ástúð og fegurð. Öllum kom saman um, að umskipti hennar myndu hafa orðið mikil og góð. Og til voru þeir, sem óskuðu þess af heilum hug, að þeir ættu svo hreinan huga og hæfileik barnsins til þess að þakka og gleðjast eins og Baldvina Baldvinsdóttir.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.