Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 67

Stígandi - 01.10.1944, Blaðsíða 67
STIGANDI Á FLEKA NIÐUR WAINDINAÁNA 305 flekans, og er hann nokkru mjórri þar en um miðjuna. Lengdin er nærri tólf metrar, en breiddin rúmur einn metri. Á honum miðjum eru nokkur þvertré, hærri en sjálfur flekinn, fyrir mig og farangur minn. Þetta virðist vera fremur óbjörguleg fleyta, en hún er þeim kostum búin, að hún getur ekki sokkið, hún þolir árekstra án þess að láta á sjá, og hún ristir svo grunnt, að það er engin hætta á, að við ströndum á sandrifjum. Smíðinni er lokið á einum degi, og nú liggur flekinn við land- festar á ánni og bíður eftir því, að ýtt sé úr vör. Seinni part dags- ins kveð ég séra Calviac og lofa að skila kveðju til æskustöðva hans, sem hann býst ekki við að sjá í þessu Hfi, og um kvöldið drekk ég skilnaðarskálina hjá Roko Tui Alivate, ásamt helztu virðingarmönnum þorpsins. Áður en dagur rennur, búumst við til ferðar. Farangur minn er bundinn fastur, og Roko Tui Alivate og meirililuti þorpsbúa fylgja mér að skilnaði niður á árbakkann. Gestgjafi minn segir mér, að fylgdarmenn mínir hafi fengið fyrirskipanir um að setja mig á land, á meðan siglt er niður síðustu og hættulegustu foss- ana, og ég verði að gera mér að góðu að ganga þar nokkurn spöl. Síðan kveð ég hann og alla aðra vini mína, og við leggjum svo af stað. Frá húsunum á árbakkanum gægjast konurnar til þess að sjá okkur sigla framhjá. Litlu villimennirnir hans séra Cal- viacts koma stökkvandi í veg fyrir okkur, steypa sér umsvifalaust í ána, og synda í kapp við flekann dálitla stund með ópum og óhljóðum. En þeir dragast brátt aftur úr. Flekinn skríður áfram með jöfnum hraða. Fylgdarmenn mínir tveir standa sinn í hvor- um stafni með langar stengur í höndum, sem þeir stýra með. Þokan, sem fyrst um morguninn lá á fjallatindunum, leysist upp og hverfur. Ljósblátt himinhvolfið virðist hvíla á sagtennt- um eggjum fjallanna. Sólin er enn ekki komin svo hátt á loft, að hún nái að skína niður í botn dalsins, sem áin liðast eftir, því að hann er geysidjúpur og þröngur. Ég sit hress og árvakur ofan á farangri mínum og virði fyrir mér útsýnið, sem alltaf er að breyt- ast við hvern bug á ánni, en er alltaf jafn-fagurt og stórbrotið, en brátt líður að því, að ég fæ um annað að hugsa. Straumurinn er að aukast, og allt í einu snýr stafnbúinn sér 20
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.