Þjóðlíf - 01.05.1989, Blaðsíða 77

Þjóðlíf - 01.05.1989, Blaðsíða 77
BILAR ganga í samband við súrefni loftsins) olíunn- ar og hún þykknar. Er olían mengast þá breytist seigja/þykkt hennar. Sót, jarðvegsefni, oxun eða leðju- myndun í olíunni þykkja hana. Eldsneyti í olíunni hinsvegar þynnir hana. Allar breyt- ingar á seigju olíunnar eru skaðlegar vélinni, því er nauðsynlegt að skipta reglulega um olíu og síur svo að mengun olíunnar sé í lágmarki. Leðja myndast helst í olíunni ef vélin gengur köld. Leðjan er sambland af vatni,óhreinindum,útfellingumvegnaófull- komins bruna og niðurbrots olíunnar. Oft eru kornin sem mynda leðjuna svo smá að síur ná ekki að halda þeim í sér, en þau valda sjaldnast vandræðum svo lengi sem þau eru uppleyst í olíunni. Eins og fyrr sagði þá myndast leðjan m.a. vegna vatns sem þéttist í sveifarhúsinu vegna hitamismunar og blandast olíunni. Fleira kemur til svo sem langvarandi akstur við sterka eldsneytisloftblöndu (innsogið stend- ur á sér), óhrein loftsía eða vanstillt vél. Akstur í hægfara þungri umferð eða stuttir „túrar" þar sem vélin nær aldrei vinnuhita valda einnig miklu álagi á olíuna. Ýmsum efnum er bætt í olíuna til þess að ná fram ákveðnum eiginleikum: uppleysi- efni (hreinsa), efni sem hindra oxun (hindra niðurbrot), efni sem hindra ryðmyndun, tær- ingu og koma í veg fyrir froðumyndun. Þá er gjarnan bætt í olíuna efnum sem minnka við- nám og bæta seigjustuðul. Engin þessara íblendiefna eru eilíf, þau slitna eða eyðast smámsaman og þessvegna er nauðsynlegt að skipta reglulega um olíuna samkvæmt þeim ráðleggingum sem framleiðandi vélarinnar gefur. Algengt er nú að framleiðendur mæli með því að skipt sé um olíu eftir 5000 km akstur. Þetta ræðst auðvitað af því hvernig vélin er notuð eins og þegar hefur komið fram. Ábendingar um olíuskipti eru mismunandi eftir vélum og áríðandi er að kynna sér hvað á við í hverju tilfelli. Seint verður of oft brýnt fyrir mönnum að gæta reglulega að olíumagninu á vélinni. Oft minnkar olíumagnið smátt og smátt annað- hvort vegna leka eða að vélin brennír olíu, slfkt er auðvitað mesti ógnvaldur í umhverf- inu. En gagnvart vélinni hefur það þær af- leiðingar að minna magn olíu er til kælingar núningsflatanna, álagið á olíuna sem eftir er eykst, við höfum hér keðjuverkun sem leiðir til styttri endingar vélarinnar. Gerviolía Hversvegna skyldu menn rembast við að viðhalda framleiðslu og notkun smurolíu sem unnin er úr jarðolíu þegar gerviolíur hafa verið til í a.m.k. 40 ár? Stríðsvél nasist- anna gekk fyrir gerviolíum nánast allt stríð- ið. Gerviolía er búin til á vinnustofum efna- fræðinga í stað þess að koma úr jarðskorp- unni. Með efnahvörfum eru byggðar upp reglulegar sameindakedjur sem hafa miklu betri eiginleika en þær í jarðolíunni. Segja má að gerviolía hafi alla kosti umfram hina að því viðbættu að endingin er margföld, jafnvel 35-40.000 km akstur á sömu olíunni. Ókosturinn er aðeins sá að gerviolían er ríf- lega tvöfalt dýrari, en margir eru farnir að efast um að það geti talist ókostur. Lfkast til er heldur djarflega farið hér í fullyrðingunum því að það er engin ein olía sem þjónað getur við allar aðstæður og þar eru gerviolíur engin undantekning. Sé vélin í löku ástandi þá getur engin olía læknað það. Enn þyrfti að velja þá gerviolíu sem þjónaði best hverju tilfelli eins og gerist með hefð- bundna olíu. Að síðustu skilaboð til þeirra handlögnu manna sem sjálfir hirða um bílinn sinn, þar með talið skipta um olíu sjálfir: Það telst meiriháttar synd að hella úrgangsolíu í skolpið eða út í móa. Úrgangsolíunni á að skila til olíufélaganna sem eyða henni á við- unandi hátt (vænti ég), smurstöðvar og bíla- verkstæði taka einnig á móti úrgangsolíu. Nú er mál að linni, mér finnst ég nánast löðrandi.......... Ingibergur Elíasson 77
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Þjóðlíf

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðlíf
https://timarit.is/publication/1099

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.