Heima og erlendis - 01.02.1947, Blaðsíða 2

Heima og erlendis - 01.02.1947, Blaðsíða 2
Fagnaöur þessi er nefndur Islendinga- hátíð 1. des. 1918. A 1. síÖu þess er kort yfir ísland. líklega frá einhverju riti um jarÖfræÖilegar rannsóknir, eða svo lítur út fyrir. Undir þvi slendur sem einkunarorð: „pað gildir sein fyrrum: Að gjalda sín gjöld og ganga fram meb djarft og óskelft hjarta." Svo heitir þaö Hátiðarskrá. Eins og áður er sagt, setti Kristinn Ármannsson há- tíÖina. A eftir ræðu hans var sungið: O, Guð vors lands. þá voru lesin upp og send sím- skeyti. Samkomunni höfðu borist heillaóska- skeyti frá Islendingum víðsvegar að, nokkr- um Dönum og norskum stúdentum. Sam- koman sendi líka símskeyti, meÓal annars til konungs, Hage verzlunarmálaráðh. Dana, en hann var form. samninganefndarinnar dönsku, Jóh. Jóhannessonar bæjarfógeta og alþm., en hann var form. íslenzku nefndar- innar, C. Th. Zahle forsætisráðh. Dana og Krieger, ritara konungs. þá var og sam- þykkt að senda skeyti til Hansen-Norre- molle forgöngumanns SuÖurjóta. Að þessu loknu, kl. 7,50, hélt Finnur próf. Jónsson fyrirlestur, sögulegt yfirlit yfir sjálf- stæðisbaráttu Islands. A eftir ræðu hans var sungið kvæði Gunnars Gunnarssonar: Islands- minni, og ort hafði verið í tilefni dagsins; er það ort undir laginu: þú bláfjalla geym- ur, og fylgir kvæðiÓ hér: þú eyjan vor hvíta í æginum blá, sem eldhraunum girðir fríða bala, með fossunum björtu og fjöllunum há, nú flýgur klökkur muni heim til dala. Hann elskar jafnl hamar og hafbarinn drang sem heibar og dala vænan gróbur, því hjartab ei skiflir um heimilisfang, og höf og lönd ei skilja barn frá móbur. J>ú liggur und snæhjúpi, klökug og köld, og Katla spýr ösku'* og bruna=dauða, en samt er nú hailn þín hamingjuöld. Sjá heillatáknib bláa»hvíta*rauða! A landi og sjó blaktir fáni þinn frjáls, þitt fullveldistákn, vort heibursmerki. |>au regin sem gættu' vors gobhelga máls, þau gæta hans, ef stöndum trútt ab verki. í dag rætist febranna draumur um Frón! Sá draumur, sem bygbi íslands strendur, Ó! Ingólfur, Hjörleifur, Arason, Jón! — sjá óháb þjób í frjálsu landi stendur! En gleymum ei, vinir, á glebinnar stund, ab góbbróbir rjetti hönd til fribar; og erfum ei skammsýni. Skapbráb var lund og skilningurinn smár á bábar hlibar. *** I sólmóbu hillinga sögunnar öld vib sjáum, þar frelsishetjur skarta. fað gildir sem fyrrum ab gjalda sín gjöld og ganga fram meb djarft og óskelft hjarta. Vjer börn þín, ó ísland, vjer óskum þess heitt, í öllu ab hlúa þínum blóma. pjer, móbir, til handa yjer öll viljum eitt: Um aldir alda frelsi, heill og sóma! Var nú fyrri hluta fagnaðarins lokið og hafði farið fram í stóra salnum uppi. Nú hófst borðhald í minni salnum niðri og var hljóðfærasláttur meðan á því stóð. Hér talaði Kristján Albertson fyrir minni Islands og eftir ræðu hans var sungið: Eld- gamla Isafold. þá talaðí Jóhann Sigurjóns- son fyrir minni Danmerkur og sungu menn svo: Der er et yndigt Land. þriðji ræöu- maður var Sigfús Blöndal, talaói hann fyrir minni Norðurlanda; á eftir ræðu hans var sungið: Ja vi elsker, Ur svenska hjartans djup og þjóðarminni eftir Gunnar Gunn- arsson og undir laginu: Norður við heim- skaut og hér er kvæðið: Gimsleina dýrra þú gætir meb sóma, gobhelga málsins og þjóðernis hreins; gott er ab vita þitt gengi og blóma, gætir þú fánans og frelsisins eins, íslenzka þjób! Gegn um þrautahúm ára þordjörf og eldhert þú varbir þinn rjett; leib varb oft bibin, hin langa og sára, unz lög voru tekin og grib voru sett! Skjöldur og hlíf voru lögin þér löngum, lögvilra þjób, svo sem smámagnans æ; stríb þitt var háÖ undir hömrum og dröngum, vib hafís og fannkyngi, jarbeld og sæ. Langt er nú síban meb bröndum þú barbist, blámóða geymir nú Sturlungaöld, langt síban Gunnar vib gluggann sinn varðist, grið setl um eilífö, meb lögvernd sem skjöld! Klettelsk þú býrð þig á brattsligu fjalla, ]>rekku aö kljúfa á framtíðar-leið; ótalda áttu þar hamra og hjalla — hrævörðuð einstigi marka það skeiö. — Bræður, við stöndum við brekkunnar rætur, brúnin við sjónarbaug himingnæf rís. Island á hendur og hjarta og fætur — hlífum oss ei, þá er sigurinn vís! Nú var orðið frjálst og rak hver ræðan aðra. Hér töluðu meðal annara: Jón Magn- ússon, þáverandi forsætisráóh.; talaði hann fyrir minni konunganna þriggja: Kristjáns 34

x

Heima og erlendis

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heima og erlendis
https://timarit.is/publication/1100

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.