Fagnaðarboði - 01.01.1961, Blaðsíða 1

Zil hclgisöngs
Vér lofum þig, ó Guö, vér lofum þig,
og þeir er ákálla Nafn þitt segja frá
dásemdarverkum þínum.
Þegar mér þykir tími til kominn,
dæmi Ég réttvíslega.
Þótt jörðin skjálfi meö öllum þeim,
er á henni búa,
þá hefi Ég samt fest stoöir. Sela.
Ég segi viö hina hrokafúllu: Sýnið eigi hroka!
og viö hina óguölegu: HefjiÖ eigi hornin!
Hefjið eigi hornin gegn himninum,
mæliö eigi drambyröi hnákkakertir!
Því aö hvorki frá austri né vestri,
hvorki frá eyöimörkinni né fjöllunum —
heldur er GuÖ sá, sem dæmir,
Hann niðurlægir annan og upphefur hinn.
Því að bikar er í hendi Drottins
með freyöandi víni, fullur af kryddi;
af því skenkir Hann; já, dreggjar þess súpa
og sötra
állir óguölegir menn á jörðu.
En ég vil fagna að eilífu,
lofsyngja Jákobs Guði.
öll horn óguðlegra verða af höggin,
en horn réttlátra skúlu hátt gnæfa.
(Sálmur 75.)
Arantólaprcdikun
Quðrúnar Jónsdóllur
(Davíðssálmur 150.)
Það er gott að mega enda árið með lofgjörð til
Drottins. Er ekki einmitt það, sem við þurfum, að
geta endað árið á þann hátt?
Við skulum nú hér jafnframt liugleiða spádómsorð
Símeonar i Lúlcasar Guðspjalli 2. n. 34. v.
— Sjá, þessi er settur til falls og til viðreisnar mörg-
um í ísrael, og til tákns, sem móti verður mælt.
Svo við með vissu vitum, hvort við eigum þessa
lofgjörð til Drottins, eða livort hún er fjarri hjörtum
okkar.
— TIL FALLS — Hann verður öllum til falls, sem
ekki sinna að lifa Honum.
— TIL VIÐREISNAR — Hann verður öllum til
viðreisnar, sem til Hans koma í lítilmótleik sínum.
— TIL TÁKNS ... — sem á móti er mælt.
Hvað af þessu þrennu liefir rætzt á okkur á liðnu
ári?