Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.05.1949, Blaðsíða 114

Tímarit Máls og menningar - 01.05.1949, Blaðsíða 114
176 TÍMARIT MÁLS OG MENNINGAR flestar lítt mótaðar, eftirrainnilegust og skýrust er berklaveika stúlkan, „vofa" Arnfinns; og saga hinna ungu elskenda er bæði rómantísk og falleg, þrátt fyrir táradöggvaða viðkvæmni, en raunar gamalkunn úr fyrri bókum Kristmanns. Athyglisverð er efnisskipan sögunnar, atvik og myndir skiptast á, hratt og eðli- lega líkt og sýning á tjaldi; vera má að erlendar fyrirmyndir liggi þar að baki, en frá þeim kann ég ekki að greina. Um sálfræðilegar athuganir höfundarins er margt gott að segja. En þrátt fyrir allt missir sagan marks. Hún er of f jarri lifenda lífi, lætur les- andann ósnortinn. Það kann að vera fróðlegt að kynnast geðflækjum þess- ara sérstæðu og siðprúðu hjóna, en venjulegum mönnum koma þær lítið við; vandkvæði þeirra eru að mestu gleymd um leið og lesandinn lokar bók- inni Á. Hj. Annarlegar tungur. LjóðaþýSingar ejtir Anonymus. Reykjavík 1948. Heimskringla. Bókarheitið segir, að ljóð eru þarna þýdd, en ekki, að úr þeim verði þarna ljóð. Aftur á móti lofar bókarheitið því, að annarlegar, erlendar tungur skuli heyrast gegnum þýðingarnar. Eftirmáli takmarkar nánar: — „geta ber þess með trega, að margar þessara ljóðaþýðinga eru ekki útlagðar beint úr frummálinu og hafa því óefað fjarlægzt uppruna sinn enn meir en ella mundi. Þá hafa og sum kvæðanna, er upphaflega voru meira eða minna rímuð, verið færð hér til óbundinnar hrynjandi. Fer eftir at- vikum, hvort slíkt skal telja kost eða löst." Hin „óbundna hrynjandi" þýðing- anna er stundum heyranleg, stundum alls ekki, nema hún eigi að velta á hryn- brjótum í stað bragfóta. Slíkt er eflaust kostur eða löstur eftir atvikum eins og rímleysið, því að „óbundna hrynjandin" er alls ekkert ljóð né kvæði, að íslenzk- um lögum. Hins vegar lýtur hún alþjóð- legum reglum mælskulistar. Ljóðkennd- in hjá Anonymusi virðist þeim takmörk- um bundin, að ég hygg vel farið, að hann kaus þýðingum sínum mælsku- formið heldur en vængi Pegasusar. Anonymus hlýtur að vera áræðinn maður með talsverða hæfileika og tungu- málaþekking. Hann á nokkurn orða- forða og nær svo líkum blæ á allar þýð- ingar, að ótrúlegt er, að hann sé rétt að byrja á list sinni. Frumsamin „ljóð" hafa og birzt annars staðar undir hans nafni. Hann stundar ljóðrænt orðaval, Htskrúðugt og heldur hátíðlegt, þegar ekki spilla hortittir. Af því að mannin- um eru ýmsir hlutir vel gefnir, verður að deila á hann fyrir þýðingamistök. Rímleysi þessa manns læt ég mig engu skipta samkvæmt framansögðu, og há- tíðlega stílinn sinn má hann eiga án þess, að ég brosi að. Svo stórhuga er Anonymus, að hann lætur sig ekki muna um að þýða í einu eftir 50 skáld úr hartnær 20 tungumál- um, ef ótalin eru frá þau ljóð, sem hann náði ekki í frumtexta. Stórskáld eru þar mörg og áhættusöm til að þýða. Þungt fann Matthías til vanmáttar, er hann „glímdi við Byron Bretatröll" og var samt talinn snjallari en Anonymus. Matthías vissi það sigurvænlegast að þýða heldur heil verk en stúfa eftir meg- inskáldin og þóttist með því einu móti geta sókkt sér svo í viðfangsefnið, að hann sigraði í glímunni. Aðferð hans
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.