Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.2000, Blaðsíða 145

Tímarit Máls og menningar - 01.12.2000, Blaðsíða 145
RITDÓMAR sem koma henni aldrei úr jafhvægi held- ur fleyta henni áfram í tungumálakunn- áttu. En það eru að sjálfsögðu orðabækur af öllum tegundum og gerðum og á hverjum degi ákveður hún að læra vissan fjölda orða á dag. Á eftir fær hún sér einn vindling og tekur svo upp kíki og njósnar um nágrannakonu sína sem henni finnst afar áhugavert rannsóknarefni: Alltaf eitthvað um að vera hjá ná- grannakonu minni handan götunnar, reikimeistaranum. Eða er hún árules- ari? Þau eru orðin svo mörg starfsheit- in hjá þessu fólki. Ekki svo að skilja að ég fylgist með gjörðum hennar, maður kemst bara ekki hjá því að sjá inn um upplýstan gluggann, manneskjan hef- ur ekki haft hugsun á að fá sér stóris eða rúllugardínur. Þetta er merkileg kona, bankamær á daginn í einkennis- dragt og reikimeistari á kvöldin í rósóttum kjól. Ég get ekki betur séð en að þær séu sex samankomnar þarna himumegin, ætli það sé eitthvert helg- arnámskeð í gangi hjá henni núna? Mér er sagt að hún stórgræði á þessum námskeiðum. Eintómar kellingar í heilun og andanuddi. Hvaða kellingar skyldu þetta vera? Hvar setti ég kíkinn? Nú, hún er bara að strjúka þeim öllum og klappa. Ég skal segja ykkur það. Ja ég vildi að einhver klóraði mér á bak- inu." (Bls. 6) Þessi texti birtir tvöföld skilaboð, annars vegar hæðni í garð kvenna sem láta blekkjast af kukli í von um betra líf, hins vegar afhjúpar textinn Þórsteinu sjálfa sem er alein og yfirgefin á föstudags- kvöldi. Hún reynir að blekkja lesandann, og sjálfa sig, með því að þykjast ekki komast hjá því að sjá herlegheitin hinum megin en samt neyðist hún til að grípa til kíkisins! Langar hana að tilheyra þessum hópi en getur ekki sökum stórmennsku sinnar viðurkennt þá staðreynd? Þór- steinu strjúka fáir því hún hefur með kulda og yfirvegun lokað á fiesta leynd- ardóma lífsins. Hins vegar á hún sér elsk- huga í Frakklandi sem hún hittir með höppum og glöppum en sú staðreynd gerir stöllur hennar á kennarastofunni grænar af öfund. Hún hefur annað öfundsvert í pokahorninu: Kennara- launin eru aðeins vasapeningar, því sínu góða lífi lífir hún af peningum sem koma úr annarri átt. Hún getur klætt sig eins og eðalskvísa, ferðast til útlanda þegar hana lystir, borðað konunglegan mat og drukkið dýr vín með. Og með reglulegu millibili býður hún kvenkyns samkenn- urum í dýrlegar veislur upp á franska vísu, kannski til að upphefja sjálfa sig enn frekar, kannski til að sýna þeim hve þeirra eigið líf er lágkúrulegt. Því með reglulegu millibili ryðjast þær inn á hana ein af annarri með sorgir sínar og von- brigði en þegar þær hafa talað út, nöldr- að og grátið halda þær áfram lífi sínu eins og ekkert hafi í skorist. Þórsteina situr sumsé uppi sem einstæð kona sem má hvenær sem er búast við „innrás" kven- kynskennara án tillits til þess hvort það hentar henni eða ekki. Útlistanir sögu- konu á þessum konum, sem láta hvað sem er yfir sig ganga, eru oft ótrúlega fyndnar en vekja lesandann einnig til umhugsunar um að ærlegt líf er í sjálfs valdi. En hvernig er líf Þórsteinu sjálfrar? Það er spurning sem lesandinn verður að glíma við. Er hennar líf eitthvað eftir- sóknarverðara en líf samstarfskvenn- anna eða líf þeirra kvenna sem hittast hjá reikimeisturum? A.m.k. þarf hún stöðugt að minna á yfirburði sína and- spænis öðrum konum, hún er glæsi- kvendið á kennarastofunni, veit af því og spilar því trompi fram hvenær sem færi gefst. Sagan gerist á einni helgi þótt sögu- TMM 2000:4 malogmenning. 143
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132
Blaðsíða 133
Blaðsíða 134
Blaðsíða 135
Blaðsíða 136
Blaðsíða 137
Blaðsíða 138
Blaðsíða 139
Blaðsíða 140
Blaðsíða 141
Blaðsíða 142
Blaðsíða 143
Blaðsíða 144
Blaðsíða 145
Blaðsíða 146
Blaðsíða 147
Blaðsíða 148
Blaðsíða 149
Blaðsíða 150
Blaðsíða 151
Blaðsíða 152
Blaðsíða 153
Blaðsíða 154
Blaðsíða 155
Blaðsíða 156

x

Tímarit Máls og menningar

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.