Alþýðublaðið - 18.09.1924, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 18.09.1924, Blaðsíða 3
¦<mœB*mwwK&mim ingl með næma vslkl fyrir hellbíigðisyfirvölduBum. Sjúkt- ingurinn tór f land og veikin breiddist út. Skipstjórinn iékk, 200 króna s©kt eg heimboð tll dómarana. Hann hló auðvitað að hvoru tveggja. Erlendur gróðamaður rekur atyinou, sfldarbræðslu, norðan- tands. Raðhwrann leyfði honum að óþörfu að flytja inn 15 iðn- !ærða menn, en bannaði strang- lega frekari innflutning verka- ióiks. Útlendiogurlnn virti bann ráðherrans að engu og flutti inn um 50 vetkamenn. Veru þeir narraðir hingað með röngum frá- sögnum um kaupgjald hér og síðán notaðir til að bola íslend- ingum frá vinnu og lækka kaup þeirra. Yfir þessu var kært. Raðherran át óðara ofan í sig sitt fyrra bann, leyfði útlendingn- um að halda verkamonnunum, aem hann hafði flutt inn, þvert ofan f bann ráðherrans sjálfs, yfiriýatan vilja þingsins og lands- ins lög. — Sami útlendingur varð uppvís að því, að hafa árúm saman notað svikin, of stór, ðfidarmái. Yfir þessu var kært. Það hefir jafnan verið talin ein lúalegasta tegund þjótnaðar að sv'kja máí eða vög, og þeir verið taidlr óalandl, og óferjandl er sannir urðu að slfkri óhæiu. En dómsmálaráðherrann fæat ekki Frá Alþýð iibrauðgegðlttml. -----------?———¦¦ ¦ WHBW.______m BB—5P Búft Álþýðabranðgerðailnnnar á Baldursgotu 14 • hefir allar binar sömu brauðvörur eins og aðalbúðin á Lauga- yegi 61: JRúgbrauS, seydd og óseydd, normalbrauð (úr amerisku rúgsigtimjöli) Grahamsbrauð, fraDskbrauð, súrbrauð sigtibrauð. Sóda og jóla-kökur, sandkökur, makrónukökur, teitur, rúllutertur^ Rjómakökur og smákökur. — Algengt kafflbrauð: Vínarbrauð (2 teg.), boliur og snúðar, 3 tegundir af tvíbökum. — Skonrok og kringlur. — Eítir sórótökum pöntunum stórar tertur, krin^lur 0. fl. — Brauð og Itökur ávált nýtt frá brauðgerðarhusínu. um slfka smáo uni, ha'nn Í6g- giltl bara sviknn málin. Á þessu og undaníörnum ár- um hefir útlerdingurinn stolið tugum þósunda króna af selj- endum síldarlnrar með þvf að nota þessi svifcau mál. Dóms- málaraðherrann sjáltur leggur blessun sfna ysir þetta athæfi hans og Iöggildir það. Ðómsmálaráðherrann ér for- maður bankará ?s íslandsbanka og einn hluthf fa hans. Hann lætur sér reiknlngsgerð bankans vel ííka, leggur á hana blessun sfna og samþykkl, þótt það sé opinberíega sýnt og sannað, að hún er röng og viltandi. Er þar með kaupsýslumönnum og opinberum starfs- og sýsl- unar-monnum gefin góð visbend- ing um það, hvernig þeir elgi að haga reikningagerð sinni tram- Hjálparstðð hjúkrunarfélaga- Ins >Líknar« er epin: Mánudaga . S»rlðjudagá . Mlðvikudaga Föstudaga . Laugardaga , kl. 11—-it t. fe. , — 5—6 «. -- — 3—4 e. - —- s—6 m. -- — 3—4 »• ¦•- vegis. >Dýpra, dýpra<, segir Jónas, að sá gamli hafi sagt forðum. Getum vér íslendingar sokkið dýpra? Sjáífur dómsmáia- ráðherrann löggildir beint og óbeint lögleysur og bein laga- brot. Erlendir menn hafa lög landsins og löggæzlumenn að háði og spottl, samþykt og óátalið af dómsmálaráðherranum og undirmönnum hans. Ðómarastétt vor og loggæzlu- manna á ef til vill nokkra sok Bdgar Rice Burroughs: Tarxan og glntBtelnar Opar-borgar. Hægt og hægt var minniö að ná sór; heilinn var að læknast, Blóðrásin að kom&st 1 lag. Útiliflð, frjálst og óþyingað, er bezti læknir i heimi. Andlitin, sem hann sá nú i huganum i fyrsta sinn i margar vikur voru þekt; en enn þá gat hann ekki komið þeim fyrir & réttan stað, eða nefnt nöfn. Eitt var kvenmanns andlit. Það andlit sveif oftast fyrir hugskot hans; hver var konan? Hvaö hafði hún verið Tarzan apabróður? Honum fanst hann sjá hana einmitt þar, sem bardaginn um gullið hafði staðið; en nú var þar alt öðruvlsi uinhorfs. Haun sá bygð — mörg hús, girðingar, blóm og andlit. Tarzan hniklaði brýimar og igrundaði þessa merkilegu sýn. Eitt augnablik virtist hann ná tangarhaldi á réttri skýríngu — en þá hvarf myndin og hann sá nakinn ungling hoppa og dansa i hópi loðnra apa. Tarzan hristi höfuðið og andvarpaði; hvers vegna gat hann eigi munað? Hann var að minsta kosti vis um, að gullið, staðurinn, sem það var á, konan, sem hann hafði elt og hann sjálfur var nátengt einhverri gleymdri fortið. Ef konan átti þarná heima, var þá ekki bezt að biða hennar þar? Það var bezt að reyna það. Tarzan lét reimina á tómri pyngjunni um öxl sér og hólt af Btað eftir trjánum til sléttunnar. í skóginum mætti hann Aröbnnum,*sem vóru að leita að Achmet Zek; hann faldi sig og lét þá fara hjá, þvi næst hólt hann áfram til rústa heimilis sins, sem hann hafði þvi nær kannast við áður. Hann tafðist á leiðinni yflr sléttuna við það, að rekast á villigeitahjörð, þar sem var góð aðstaða til veiða. Innan skaírrms náði hann feitum véturgömium hafri, og það var áliðið kvölds, er , hann hafði lokið máltið sinni. Þegar hungrinu var á bug visað, ásótti þorstinn hann. Áin, freistaði hans og hressandi vatn hennar; hann fór skemstu leið. En samt var komið fram á nótt er hann hafði drukkið; hann var þá alllangt frá þeim stað, er bardaginn um gullið hafði staðið, en þar vonaði hann að hitta konuna eða einhver merki um það, hvar hún væri, Skógarbúar taka timann með ró og ekki hraða þeir sór nema i lifsháska, reiði, eða vegna hungurs. Dagur- inn var liðinn. Þóss vegna var bezt að geyma frekari aðgerðir til morguns. Og svo var Tarzan þreyttur og vildi sofa. T a r z a n - s ð g n r n a r fást á Vopnafir'oi hjá Gunnlaugi Sigvaldasyni bóksala.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.