Feykir


Feykir - 13.10.1999, Blaðsíða 6

Feykir - 13.10.1999, Blaðsíða 6
6FEYKIR 34/1999 Herdís Sigurjónsdóttir Sauðárkróki Herdís Sigurjónsdóttirfœdd- ist í Sigríðarstaðakoti íFlókadal í Fljótum í Skagafirði 25. des- ember 1914. Hún lést afslysför- um 29. september síðastliðinn. Foreldrar hennar voru hjónin Sigurjón Björnssonfrá Signð- arstöðum íFlókadal, síðarskip- stjóri á Siglufirði, f 20.5. 1891, d. 25.11. 1966, og kona hans Sigurlaug Jóhannsdóttir frá Helgustöðum ísömu sveit, síðar húsmóðir á Siglufirði, f 4.6. 1889, d. 24.12. 1965. Herdís var elst átta systkina, nœstur kom Sœvaldur, f 4.6. 1916, d. 23.7.1993, Fjóla,f.28.7.1917, d. 30.5. 1992, Eva, f 28.12. 1918, d. 1971, Hermína,f.30.3. 1920, búsett í Bandaríkjunum, HörðurJ 1922, d. 1925, EsterJ. 30.7. 1925, búsett íReykjavík, Alfa,f.6.1. 1928, búsettíSví- þjóð, og yngstur Geir, f 11.7. 1930, búsettur á Siglufirði. Þeg- ar Herdís var tíu ára gómul fluttist fjólskyldan að Hóli við Siglufjörð en síðan inn í kaup- staðinn á Hólaveg 5 þar sem fjólskyldan bjó uppfráþví. Árið 1937fluttist Herdís til Sauðárkróks til Valdimars Pét- urssonar sem hún giftist síðar. Valdimarfæddist á Hlíðarenda við Sauðárkrók 2. apríl 1911. Foreldrar hans voru Pétur Hannesson, bóndi á Þröm á Langholti, og síðar á Sauðár- króki, f 18.4. 1867, d. 31.3. 1943, og kona hans Sigríður Jónsdóttir (herkona) frá Kirkju- skarðiíLaxárdalJ. 6.7.1870, d. Pálína Konráðsdóttir húsfreyja og bóndi á Skarðsá Yfir farnar ferðaleiðir fellir tíminn gleymskuhjúp. En úr vegferð allra greipast atvikföst í minnisdjúp þeirra, sem að leiðarlokum líta yfirfarinn veg; og þar hittast oft aðjöfnu atvik sár og gleðileg. Hér er lífsins sígild saga sögð til þess að minna á: til að afla, tímans krafa að treysta á hrífu orfog Ijá; geta aldrei gefið eftir ganga margoft fram afsér. Samt á lífið sólskinsstundir sem að öllum gefast hér. Hratt til baka hugur leitar hennar minnast skulum nú sem aðfjarri heimsins harki hérna rœkta varð sitt bú. Þrautseigjan í blóð var borin bognaði lítt við ramman slag; einyrkjans er örðug glíma oft við strangan vinnudag. Þegar undan fannafeldi fold að liðnum vetri rís, kœtin vaknar, kveður dyra kunnuglega vorsins dís. Þá er bjart í bóndans ríki burt er vá hins nauma arðs, lifir allt við auðsœld nóga undir mynni Reykjaskarðs. Örlög hverjum ávallt spinna œviþátt með nýjum brag. Pálína á Skarðsá við heyskaparlok. Mynd Héraðsskjalasafn Skagfirðinga. Þegar aðrir fögnuð fundu ífjölmenni við gleðilag, gekk hún ein með hesti og hundi heiðargötu og engjaslóð. Þekkti landsins gögn og gœði gegndi sinni köllun hljóð. Segirfátt afsumra högum. Sínar vonir, þrár og draum dylur sá, er œvi alla ekki blandast fjöldans straum. Hennar œvivegferð vilja virðing sýna á glöggan hátt, þeir sem merki um mæta konu meitla í stuðlabergið grátt. Kristján Stefánsson frá Gilhaga. 14.2.1940. Böm Herdísarog Valdimars eru: 1) SigríðurJ. 19.12. 1937, gift Jóni Ingimarssyni, bónda frá Flugumýri. Börn þeirra eru Hrönn, hjúkrunarfræðingur, Herdís, leikskólakennari, Sig- rún, gjaldkeri hjá TM, Sigur- laug, starfarvið Sparisjóð Suður- Þingeyinga, og Ingimar, bóndi og smiður á Flugumýri. 2) Rut, f 20.1. 1940, gift ValgarðGuð- mundssyni, bónda í Tunguhlíð. Börn þeirra eru Gunnar, verk- stjóri á Bifreiðaverkstœði KS, Valdimar, starfarhjá ÖlgerðEg- ils Skallagrímssonar, Sigurjón, bóndi í Vdlinganesi, Hrólfur, dó þriggja ára, og Guðbjörg, nemi og við stórfhjá Skammtímavist- un á Sauðárkróki. 3) Pétur, f. 22.7. 1950, kaupmaður áSauð- árkróki, kvæntur Rögnu Jó- hannsdóttur, sjúkraliða. Þeirra börn eru Valdimar, nemi, Hrund, nemi, Arnar, nemi og fyrir átti Ragna Egil Birki Sig- urðsson, verkstjóra í Hafnar- firði. Barnabarnabörnin eru orðin 14. Herdís gekk sem ung stúlka til liðs við Hjálprœðisherinn en síðar við aðventista og fylgdi þeim alla tíð. Útfór Herdísar var gerðfrá Sauðárkrókskirkju hugardaginn 16. októbersl. Slys gera ekki boð á undan sér. Þess vegna verður áfallið enn þyngra og átakanlegra þegar slíkt gerist, jafhvel þótt fullorðin kona eigi í hlut. Þegar mér vatð færð fréttin um lát Herdísar vin- konu minnar að morgni þess 29. september sl., rifjuðust ósjálfrátt upp liðin ár og áratugir sem við Herdís höfðum þekkst. Kynni okkar hófust fyrir margt löngu, þegar ég var 17 ára, og kom í heimsókn til konu sem ég þekkti á Sauðárkróki. Þá leigði Herdís þar en hún var ný- flutt á Sauðárkrók frá Siglufirði. Fljótlega tókst mikill og góður kunningsskapur með okkur sem hefur staðið óslitið síðan. Sam- gangur milli okkar var þó minni á meðan við vorum báðar upp- teknar við að koma upp okkar börnum og stóðum fyrir heimili, ég frammi í sveit en Herdís sem vökukona á sjúkrahúsinu á Sauðárkróki. Eftir að ég fluttist til Sauðárkóks 1972, endurnýj- uðum við samband okkar, enda bjuggum við nánast hlið við hlið, og flesta daga hittumst við eða í það minnsta töluðum við saman í síma. Herdís var einstaklega lífsglöð og mannblendin. Tók hún mjög mikinn þátt í félags- lífi eldri borgara á Sauðárkróki og kom hún mér inn í þann hóp og tók mig með sér hvert sem farið var. Minnist ég margra góðra ferða í þeim góða félags- skap, þar sem Herdís var hrók- ur alls fagnaðar, lék á alls oddi og dreif aðra með sér. Sérstak- lega er mér minnisstæð fyrsta ferðin sem farin var í Hótel Örk í Hveragerði fyrir nokkrum árum. Þar naut Herdís sín til fullnustu sem einstakur ferðafé- lagi og gleðigjafi frá upphafi til enda. Mannkostir Herdísar voru óendanlega miklir. Það var ekki einungis að hún væri ætíð kát og hress, heldur mátti hún ekki vita neins staðar af áhyggjum eða erfíðleikum. Þá var hún komin þar, boðin og búin til að hjálpa ef hún gæti lagt eitthvað af mörk- um. Var hún á ferðinni allan daginn, heimsótti vini og kunn- ingja út um allan bæ og bar með sér gleði og bros hvert sem hún fór. Kæra vinkona. Ég veit að þú hefðir ekki viljað hiusta á ein- hverja lofræðu um þig. Ég sendi öllum þínum aðstandendum mínar innilegustu samúðar- kveðjurog þakka þér fyrir allar okkaryndislegu samverustund- ir. Að lokum vil ég senda þér þetta fallega ljóð. Það minnir mig á allt það fallega og góða sem ég kynntist svo vel í fari þínu. Undir háu hamrabelti höfði drúpir lítil rós, þráir lífsins vœngjavíddir vorsins yl og sólarljós. Ég held ég skynji hug þinn all- an hjailasláttinn, rósin mín, er kristalstærir daggardmpar drjúpa milt á blöðinþín. Æsku minnar leiðir lágu lengi vel umþennan stað, krjúpa niður, kyssa blómið, hversu ayrðlegt finnst mérþað. Finna hjá þér ást og unað yndislega rósin mín. Eitt erþað sem aldrei gleymist aldrei, það er minning þín. Friðrik Jónsson. Herdis mín, hvíl þú í friði. Hafðu hjartans þökk fyrir allt. Elísabet Stefánsdóttir. Vöruflutningar Sauðárkrókur - Skagaíjörðiir Vörumóttaka í Reykjavík hjá Aðafflutningum Héðinsgötu 2 Sími 581 3030 Bjarni Haraldsson sími 453 5124.

x

Feykir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Feykir
https://timarit.is/publication/1151

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.