Alþýðublaðið - 12.02.1925, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 12.02.1925, Blaðsíða 3
ft£.í>f D&SL'ASfSi rx,yrlii-iii"iWi-líi-i þort sé á nýjum, vopnuðuoo landher, sem kallaður er >vara- Iögregla<, og þótt þjóðin hafi að nokk'U leyti sýnt ákveðna and- stöðu oar að sumu leytl algert áhugateysi tyrlr stonun slíkra liðsveita og helztu styrktarmenn þessarar huwmyndár réynst telmnir og uppburðarlltlir, þá hetir samt irtaidsstjórnin tckið þetta fóstar að sér og flytur það nú fyrir Atþlngi. Skat nú vikið fáum orðum að etnl frumvarps- ins. Frumvarp þetta er ekkl langt, að eins sex stnttar greinar. Landsstjórninni er þar heimilað að koma á fót sveit varalög- reglumanna í hverjum kaupstaða landiins, og eiga þær að vera lö«reglustjóra til aðatoðar, þegar hinir föstu tögreglumenn reynast ekki 'etnhlítlr eða tyrirajáanlegt sé, að þelr séu ekki einhlitlr (i. gr.). Xil þessa hefir sú grundvallar- regla löggjafarlnnar gilt, að monnum alment sé skylt að veita lögreglunni lið, et hún sér ástaeðu til Uðsauka eða æskir þess. IÞetta er beinum orðum tekið tram í regtugerð fyrlr hreppstjóra frá 29. apríl 1880, 11 og 12. gr., samanbar og lög- reglusamþykt fyrir Reykjavik, nr. 48 trá 19. april 1919, 11.gr. Engin rjý lög þurtti þvi ' a𠦦.omja tll þess, að lögreglan gœtl leitað sér aðstoðar utan élgin sveitar. Það mun líka orða sannast, að fruravarplð ætli að lögfesta annað og meira en að- stoð til handa lögreglustjórum og lögreglu. Tilætldnin með trumvarpinu er að koma á fót föstum liðsveitum allra karl- manna, er í kaupstöðum búa eða dvelja og eru á aldrlnom frá 20 tll 50 ára, abr. 2. gr. Forstoðu- mann liðssveita þessara sklpar svo dómsmálaráðherra. Forstöðu- maður (yfirhershötðingi) skipar flokksstjóra (uadirhershötðingja) •ftir þöiíum, sbr. 3. gr. í athugasemdum víð þrlðju gr. ér gert ráð fyrir, að foratoðu- maður aé skipaður með ráði lögreglustjóra. En þó er beinum orðum sagt, að foratoðumaöur berl embættislega ábyrgð á fram- kvæmdum flokksstjóra og þá ekki síður óbreyttra tiðsmanna, og hlýtur hann þvf að hata fullkomið vald yfir tiðsveitunum, óháð logreglustjóra. Eftir frum- varplnu virðist afataða forstöðu- manns til lögreglustjóra næsta óakýr. Enþó má helzt álykta, að forstöðumaður sé að minsta kostl jafnrétthár lögreglustjóra og þurfi hvorki eða eigl að htíta íyrirskipunum hans, enda éiga liðsveltlrnar sýnilega að standa undlr beinni stjómforstöðumanns, lögreglustjóra að mestu óvlðkom- andi. Lögreglustjóri verður því f raun bg veru valda- og ábyrgð- arlaus aukapersóna f lelknum, Tinnus to fa okkar tekur að aér alle konar viðgerð- ir á raftækjum. Fœglum og lakk- berum alls konar '. málmhluti. Hlöð- um bíl-rafgeyma ódýrt. — Fyrsta flokks vinna. Hf.rafmf.Hiti&Ljös, Laogaregi 20 B. — Sími 830. þegar forstöðumaður safnar Hði sinu og blæs tli atlögu gego aamþegnum sfnum. Én það, sem mestri furðu gegnir og háskalegast er í frumvarpi þessu, er það, að iandsstjórnin getur með konung- legrl tllskipun sett reglur um skipulag Hðsveita þessara, starís kættl (heræfingar), tæki (vopo), einkenni o. fl., sbr. 4. gr. Ef frumvarp þetta yrði að lögum, gætl þá landsstjórnin stofnað fastar hersveitir eftir eigln geð- þótta og kallað til þess starfs alla karlmcnn frá 20 — 50 ára í ölium kaupstöðum landsina. Stjórnin getur þá fyrirskipað um æfingar þessara liðaveita, keypt handa þelm vopnabúnað óg ein- kennisklæði, ákveðið laun for- stoðumanns og flokksstjóra. En Idgar Rico Burroughs; Viltt TaP«a\n> þessu skyni. Jafnskjótt heýroi hattn þrusk i hellinum, og Númi rattk út óður af hungri reioubúinn að mæta sjalf- um skrattanum, væri hann á ferli; þegar Númi sá Tarzan fráan og feitan sitja i trénu, varð hann hamstola af bræði; hann þóttist af lyktinni þekkja, að þar væri kominn sá erkifantur, er yaldur var að öllum hans þrengingum, og hann fann á sama hátt, að þar var ætur biti. Ljónið reyndi af mætti að klifra tróð; það stökk tvisvar svo hátt, að framfæturnar námu við neðstu greinarnar, en það datt í bæði skifti; það esp- aðist þvi meir. öskur þess voru ógurleg. Tarzan horfði glottandi á aðfarirnar og hreytti að Núma hreystiyrðum skógarbúa; sá hann, að máttur ljónsins var þverrandi. Loksins reis Tarzan á fætur og rakti sundur reiþið; hann gerði það vandlega.upp i vinstri höndina, en hélt á snörunni i þeirri hægri. Fótunum sparn hann við tveimur greinum, en bakinu við stofni tré§ins; hann egndi nú Ijónið, unz það bjóst til stökks. Um leiö og það stökk, féll snaran um háls þess. Tarzan herti að, og þegar ljónið kom niður, komu afturfæturnir að eins við jörðina, þvi að hann hélt því á lofti. Tarzan færði sig varlega svo langt út á greinanjar, að Ijónið náði eigi stofninum með klónum; nú batt hánn reipisendann, en dró j íjónið áður á loffe ljann stökk til ¦aV ÍMliéÍM NúWÍ re% ak*«%á i.... reipið fyrir ofaU sig; hann gat náð þvi sundur fljótlega, svo að Tarzan varð að hafa kraðan á. Fyrst dró hann stóra belginn á haus ljónsins og batt hann ramlega; þegar þvi var lokið, batt hann álla fætur þess saman i einu lagi með ólinni úr svínaskinninu, en nærri lá að Númi rifi hann i tætiur á meðan. Ljónið yar nú þvi nær grafkyrt; — það var auðséð, að það var að hengjast. En sú var eigi ætlun Tarzans, svo að hann skundaði upp i tréð og leysti reipið; þvi næst losaði hann snöruna af hálsi dýrsins og skar tvö göt á belginn fyrir augu þess, svo að það sæi og gæti dregið andann. Nú dró Tarzan smábalgina á fætur Núma og batt þá bæði með hríngdreglinum og upp um hnén og á aftur- fótum yfir bákið. Hvort myndi nú Númi meira mein gera en kind eða hjörtur? , Ljönið var farið að rakna við; það geispaði og brauzt um, en ólin, sem batt saman fætur þess, var sterk og márgváfin. Tarzan horfði á og þóttist sjá, að böndin myndu halda, enda þótt dýrið væri sterkt. Þegar Númi hafði náð andanum aftur fylliléga, öskraði hann ógurlega og brauzt um af öllum mætti, en soltið ljón getur þreyzt, og þvi hætti það bráðlega og lagðist fyrir. Eftir árangurslaus umbrot og urr varð það ioks að ftætta »ig vió( að reipi vœrí afcur buudið um iiáiá

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.