Ljósmæðrablaðið

Árgangur

Ljósmæðrablaðið - 01.12.2013, Blaðsíða 8

Ljósmæðrablaðið - 01.12.2013, Blaðsíða 8
8 Ljósmæðrablaðið - desember 2013 aukið niðurbrot beina, blóð og blóðvökvi minnkar, þyngdartap eða lítil þyngdaraukn- ing, svimi, meltingartruflanir, brjóstsviði og bakflæði, minnkuð matarlyst, breytingar á svefn- og vökustigi, aukin þvagmyndun, aukin blóðtappahætta, áhrif á innkirtlakerfi, grynnri öndun við áreynslu, minnkað útfall hjarta (e. cardiac output) og slagmagn (e. stroke volume) hjarta. Storkutilhneiging í líkamanum eykst á meðgöngu og er talið að það sé leið nátt- úrunnar til að minnka blóðmissi í fæðingu og ef fósturlát verður. Konur eru fimmfalt líklegri til að þróa með sér blóðtappa á meðgöngu en þegar þær eru ekki þung- aðar (James, Tapson og Goldhaber, 2005). Þegar kona liggur rúmlegu í meira en fjóra daga eykst áhættan á blóðtappa (Gilbert, 2011). Aukin þvagmyndun verður fyrsta sólarhringinn á rúmlegu, þar sem líkaminn reynir að losa sig við aukið magn vökva í brjóstholi og höfði (Maloni, 2002). Blóð og blóðvökvi minnkar um sem svarar 7% af líkamsþyngd (Gilbert, 2011). Blóð- þrýstingsnemar (e. barorerecptors) í brjóst- holi sem hjálpa við að stýra blóðþrýstingi í stöðubreytingum eru ekki lengur örvaðir. Þegar viðkomandi stendur síðan upp eru nemarnir lengur að taka við sér og getur það valdið réttstöðulágþrýstingi (e. orthostatic hypotension) (Maloni, 2002). Minni þrýstingur er á vöðva og bein sem veldur þróttleysi í vöðvum og vöðvarýrnun eftir aðeins 24‒48 tíma legu. Þessi breyting á sér sérstaklega stað í beinagrindarvöðvum sem bera manneskjuna uppi, eins og í fótum og baki. Talið er að vöðvarúm- mál minnki um meira en 25‒30% á fimm vikum (Gilbert, 2011; Maloni, 2002). Þegar líkaminn verður ekki fyrir neinni örvun í lóðréttri stöðu veldur það einnig breytingum á dægursveiflu (e. circadian rhythms) og getur það truflað svefnmunstur sem leiðir svo til þreytu. Þó það líti út fyrir að viðkomandi sé að hvíla sig þá er raunin sú að rúmlega veldur meiri þreytu (Maloni, 2002). Rúmlega getur haft áhrif á innkirtla- kerfi þannig að insúlínviðnám og glúkósuó- þol eykst (e. glucose intolerance) (Gilbert, 2011). Rannsóknir sem hafa kannað tengsl fæðingarþyngdar barns og þyngdaraukn- ingar móður á rúmlegu sýna fram á að konur sem liggja rúmlegu á meðgöngu þyngjast ekki sem skyldi á legunni og jafn- vel léttast (Maloni, Margevicius og Damato, 2006; Maloni, Alexander, Schluchter, Shah og Park, 2004; Malon, Chance, Zhang, Betts og Gange, 1993). Talið er að þessi litla þyngdaraukning móður geti svo haft áhrif á fæðingarþyngd barna þeirra, en tvær rannsóknir hafa sýnt fram á marktækt lægri fæðingarþyngd barna í einburaþungunum, þegar móðir er á rúmlegu á meðgöngu, í samanburði við mæður sem ekki lágu rúmlegu á meðgöngu (Maloni o.fl., 2004; Maloni o.fl., 1993). Ekki tókst þó að sýna fram á sömu tengsl í fjölburaþungunum, þó svo að mæðurnar þyngdust ekki alltaf sem skyldi á meðgöngunni (Maloni o.fl., 2006). Sálfélagsleg líðan kvenna sem liggja rúmlegu á meðgöngu Rúmlega getur haft í för með sér fjöldan allan af sálfélagslegum fylgikvillum. Vanlíðan er fjölþætt hugtak sem er oft notað í þessu samhengi (Maloni, 2011). Til vanlíðunar teljast þunglyndis- og kvíðaein- kenni, þreyta, streita og álag (Maloni, 2011; Marga Thome og Stefanía B. Arnardóttir, 2009). Einkenni vanlíðunar geta komið fram sem áhugaleysi, breyting á matarlyst og svefni, þreyta, eirðarleysi, vanmáttar- kennd, ráðaleysi, léleg einbeiting, sektar- kennd og fleira (Marga Thome og Stefanía B. Arnardóttir, 2009). Í breskri langtímarannsókn kemur fram að tíðni þunglyndis og kvíða er jafnvel algengari á meðgöngu en eftir fæðingu. Tíðnin er lægri fyrri part meðgöngu eða 11,8% og fer upp í 13,5% á seinni hluta meðgöngu. Rannsóknir á vanlíðan kvenna á meðgöngu hafa einblínt á konur í eðlilegri meðgöngu og því er skortur á rannsóknum sem skoða vanlíðan kvenna í áhættumeð- göngu. En áhættuþættir tengdir meðgöngu geta aukið líkur á þunglyndi, vanlíðan, álagi og kvíða. Konur í áhættumeðgöngu upplifa oft kvíðvænlega hluti eins og skyndilega innlögn á sjúkrahús þar sem lífi móður og/ eða barns er ógnað. Vanlíðan kvenna í þeim aðstæðum hefur svo áhrif á líðan fjölskyldu þeirra (Maloni, Park, Anthony og Musil, 2005). Hvernig lýsa konur líðan sinni á rúmlegu? Í samantekt rannsókna er snúa að rúmlegu kemur fram að þegar konur eyða mörgum dögum í rúminu virðast dagarnir vera lengi að líða sem og tilfinning um að tíminn standi í stað. Konur eru ótta- slegnar, þeim finnst þær ekki hafa stjórn á aðstæðum né á sínum eigin líkama, þær geta í raun og veru hreyft sig, en mega það ekki samkvæmt fyrirmælum lækna. Aðskilnaður frá fjölskyldunni tekur á, þær hafa áhyggjur af málum innan fjölskyldunnar sem og af sínum eigin neikvæðu tilfinningum og heilsu ófædds barns síns (Maloni, 2011). Í rannsóknum sem hafa skoðað áhrif rúmlegu á meðgöngu á sálfélagslega líðan hafa eftirtaldir þættir komið fram hjá konum og fjölskyldum þeirra: Tíðni þunglyndis og kvíða er hærri en hjá konum í eðlilegri meðgöngu (Dunn, Handley og Shelton, 2007; Maloni o.fl., 2005). Aukið álag er á fjöl- skylduna í heild sinni, þá oft tengd hlutverka- skiptingu og fjarlægð frá fjölskyldu (O‘Brien, Quenby og Lavender, 2010; Richter, Parkes og Chaw-Kant, 2007; Stainton, Lohan og Woodhart, 2005). Mörgum konum finnst tíminn lengi að líða og að þær séu í stöð- ugri bið (Rubarth, Schoening, Cosimano og Sanhurst 2012; Stainton o.fl, 2005; Thorn- burg, 2002), þær finna fyrir leiða og kvarta undan iðjuleysi (Richter o.fl., 2007; Rubarth o.fl, 2012), hafa tilfinningu um að vera fangi (Rubarth o.fl., 2012) og líta á sjálfa sig sem holdi klæddan hitakassa fyrir ófædd börn sín (Stainton o.fl., 2005), fjárhagserfiðleikar og svefntruflanir gera vart við sig (Rubarth o.fl., 2012; Stainton o.fl., 2005). Einnig koma fram tilfinningar um að hafa enga stjórn og áhyggjur af líðan barns (Richter o.fl., 2007; Rubarth o.fl., 2012). Maki hefur áhyggjur af líðan móður (May, 2001; Stainton o.fl, 2005) og konan hefur áhyggjur af fjölskyldunni sem er heima, ásamt erfiðleikum við að takast á við aðskilnað frá fjölskyldunni (Richter o.fl., 2007; Rubarth o.fl., 2012; Stainton o.fl., 2005). Algengt er að makar upplifi erfiðleika í föðurhlutverkinu, þar sem ábyrgð þeirra á heimilinu er nú meiri en áður (May, 2001) og konur finna fyrir þreytu og erfiðleikum við að einbeita sér (Rubarth o.fl., 2012). Vanlíðan á meðgöngu - áhrif á ófætt barn Á árum áður var talið að fóstur væri varið fyrir streitu á meðgöngu. Í dag er hins vegar talið að streita berist til fósturs í gegnum fylgjuna. Kortisól, sem er streitu- eða sárs- aukaviðbragð vegna áreitis í móðurkviði, hefur mælst hækkað hjá 20 vikna fóstri. Konur sem finna fyrir kvíða og streitu eru með hærra magn kortisóls í blóði. Áhrifin eru svo talin geta haft áhrif á þroska barns fram eftir aldri (Gitau, Fisk, Teixeira, Cameron og Glover, 2001). Þó meirihluti kortisóls sem berst frá móður til barns um fylgju sé brotið niður, þá virðist vera að kortisól geti komist yfir fylgju í einhverju magni, sem hefur svo áhrif á heilaþroska barns. Auknar líkur eru á að mikill kvíði og streita hjá þunguðum konum trufli eða hafi áhrif á þroska miðtauga- og innkirtla- kerfis hjá barni (e. hypothalamic-pituitary- adrenal axis, HPA). Styrkur kortisóls ásamt andrenokortikótrópin (ACTH) hækkar í blóði móður þegar hún upplifir mikla streitu. Hins vegar getur góður félags- legur stuðningur haft jákvæð áhrif, það er að bæði kortisól og ACTH lækka. Því má leiða líkum að því að félagslegur stuðn- ingur og bjargráð virki sem höggdeyfir (e. buffer) á áhrif fyrrgreindra efna á miðtauga- og innkirtlakerfi barns í streituvaldandi lífsviðburðum hjá móður (Talge, Neal og Glover, 2007). Nýlegar rannsóknir hafa einnig skoðað líffræðileg áhrif þunglyndis á útkomu meðgöngunnar. Þá sérstaklega hafa kortisól og streituhormón verið skoðuð, þar sem framleiðsla á þeim eykst þegar um er að ræða mikið þunglyndi. En þessi streitu- hormón eru talin auka losun á fylgjuhorm- óninu kortikótrópin, CRH, sem er eitt af þeim hormónum sem kemur af stað fæðingu (Dayan o.fl., 2006). Mikill kvíði og þunglyndi á meðgöngu getur leitt til þess að kortisól mælist hátt í blóði barns eftir fæðingu. Það getur svo haft áhrif á mynstur streituviðbragða hjá börnum

x

Ljósmæðrablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ljósmæðrablaðið
https://timarit.is/publication/862

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.