Ljósmæðrablaðið - 01.12.2013, Blaðsíða 37

37Ljósmæðrablaðið - desember 2013
Af kjaramálum
Vinna í kjaranefnd er komin á fullt skrið. Kröfugerð er að
verða fullbúin og viðræðuáætlanir við bæði ríki og sveitarfé-
lög að verða fullmótaðar.
Kjaranefnd lagði fram smá skoðanakönnun til að heyra
vilja ljósmæðra. Í henni kom skýrt fram að hækkun grunn-
launa er í fyrsta sæti en fast á eftir kom að viðbótarmenntun
verði betur metin og styttri vinnuvika.
Kjaranefnd þakkar svörin og mun að sjálfsögðu vinna
samkvæmt vilja félagsmanna við kröfugerðina.
Að þessu sögðu kemur hitt en það er sú lína sem ríkis-
stjórnin hefur slegið með tali um stöðugleika og að ekki sé
neitt svigrúm til hækkana. Að nú verði einungis gerðir samn-
ingar til styttri tíma og að eingöngu verði rætt við bandalög
en ekki smærri félög. BHM er að vinna í þessu og höfum
við tekið þátt í öllum undirbúningsfundum og fylgjumst náið
með því sem er að gerast á þeim vettvangi.
Einnig erum við í samstarfi við aðrar vaktavinnustéttir um
þau atriði sem falla beint undir hagsmuni vaktavinnufólks.
Óskað var eftir fundi við samninganefnd ríkisins en ekkert
svar hefur borist þaðan og finnst okkur það slá tóninn í þeim
viðræðum sem eru fyrir höndum.
Það er sýnilegt að þetta verður þóf og erfitt að hafa veru-
lega bætt kjör uppúr samningum en kjaranefnd mun gera sitt
allra besta og leggja sig alla fram og hvetjum við ljósmæður
til að styðja vel við bakið á okkur og sýna okkur stuðning.
Ljósmæður þurfa að leiða hugann að því hvort samstaða er
næg til aðgerða og þá hvaða aðgerða því að það er nokkuð
ljóst að ekkert mun hafast án þeirra.
Áslaug Valsdóttir
í sveitinni voru duglegar að eignast börn.
Frúin á Hlöðum átti 12 börn, Kristjana í
Litlu-Brekku átti 11 börn, Steingerður í
Brakanda átti 7 börn, Vilborg á Þrastarhóli
átti 9, Hulda í Tungu 5, Ásta í Spónsgerði 4
og svona mætti lengi telja.
Brynhildur sótti ýmis námskeið í endurhæf-
ingu og framhaldsnám bæði til höfuðborgar-
innar og til Akureyrar. Hún var farsæl í sínu
starfi og ekkert alvarlegt henti hana, fæðingar
gengu vel þó svo að hún fengi einnig sitjandi
fæðingar. Heimafæðingarnar voru sérstakar,
aðstæður voru allavega, þá gátu margvíslegir
erfiðleikar orðið á veginum. Hún fór í vitjun til
kvenna á meðgöngu og eftir fæðingu samtals
í 3‒4 skipti eða eftir aðstæðum og var þá með
fræðslu um þroska barna, meðgönguna, matar-
æði og um sjálfa fæðinguna. Fæðingatöskuna
sem Brynhildur hafði ávallt með sér rakst ég
fyrir tilviljun á upp í hillu í geymslunni hjá
henni. Taskan er falleg, úr grófu og vönd-
uðu leðri, og innihélt öll þau tæki og tól sem
Brynhildur varð að hafa við hendina í sínum
ferðum. Þar leyndist hlustunarpípa, stólpípa,
gúmmí þvagleggur, pincetta, nálahaldari,
PKU test, sogrör, tabl, Ergometrini frá Stjörnu
Apóteki, catgut, nálar í mismunandi stærðum
og grófleika, silkigarn, fæðingarbókin og alla-
vega glös. Fleiri vitjanir fer taskan ekki í því
nú hefur verið ákveðið að Minjasafnið á Akur-
eyri muni varðveita hana.
Stundum dvaldist Brynhildur lengi að
heiman á meðan fæðing var yfirvofandi og
kom kannski ekki heim fyrr en daginn eftir
eins og ein fæðingin sem var á gamlars-
kvöld. Ýmist fór hún ríðandi á grárri meri,
fór á skíðum eða hún var sótt. Í fyrstu þegar
rafmagnið var ekki komið á þurfti hún að
bíða meðan ljósin voru kveikt á bænum.
Launin eða umbunin fyrir þessi störf voru
ekki til að hrópa húrra fyrir en Brynhildur
vann sín störf vel af myndugleika með
einstakri hjartahlýju og hjálpsemi.
Ljóðið í upphafi greinarinnar sýnir þann
hlýhug sem börnin í Litlu Brekku báru til
hennar en þau tileinkuðu Brynhildi ljóðið á
90 ára afmæli hennar. Brynhildur liðsinnti
og aðstoðaði þau eftir bestu getu eftir að
móðir þeirra dó í blóma lífsins aðeins 39 ára
gömul frá 10 börnum.
Kristín S. Þórarinsdóttir
Fæðingartaskan
Taskan innihélt nauðsynlega hluti fyrir ljósmóðurina