Skessuhorn

Tölublað

Skessuhorn - 05.07.2001, Blaðsíða 10

Skessuhorn - 05.07.2001, Blaðsíða 10
10 FIMMTUDAGUR 5. JULI 2001 Hönnun hf. stóðfyrir móttöku á Akranesi á dógunum til að fagna sameiningu skrifstof- anna. Hér má sjá þá Bjöm Inga Sveinsson, forstjóra Hönnimar og Lánis Arsælsson framkvæmdastjóra starfsstöðvarinnar á Akranesi. Nýtt bókasafti Fjölbrautaskóla Vesturlands Framkvæmdir hafnar Verkfræðistofan Hönnun hf. í Reykjavík festi nýlega kaup á Verkfræðiþjónustu Akraness og voru skrifstofur fyrirtækjanna á Akranesi sameinaðar í framhaldi af kaupunum. Verkfræðiþjónusta Akraness hefur verið rekin frá árinu 1994 eða í um sjö ár. Hönnun hf. hefur einnig verið með skrifstofu á Akranesi í nokkurn tíma og þar störfuðu fjórir starfsmenn. Eins og áður sagði mun Hönnun hf. yfir- taka Verkfræðiþjónustu Akraness og verður stofan rekin undir merkjum Hönnunar að Kirkju- braut 56 og verða þar átta starfs- menn. Lárus Arsælsson, einn af fyrrum eigendum Verkfræðiþjón- ustu Akraness, verður fram- kvæmdastjóri starfsstöðvar Hönn- unar á Akranesi. Hann segir sam- eininguna vera til framsóknar. „Hugmyndin með sameiningunni var að búa til eina öfluga skrifstofu í stað þess að vera með tvær litlar. Auk þess nýtur nýja skrifstofan stuðnings stóru stofunnar í Reykjavík þar sem vinna yfir hundrað manns.“ Auk skrifstof- unnar á Akranesi rekur Hönnun hf. skrifstofur á Egilsstöðum, Reyðarfirði, Höfh í Hornafirði og Hvolsvelli. SÓK Nú hafa framkvæmdir verið hafnar við byggingu og endurbætur á bókasafni Fjölbrautaskóla Vestur- lands á Akranesi, en tilboð í verkið voru opnuð þann 13. júní síðastlið- inn eftir að því hafði verið frestað um viku. I byggingunni á auk bóka- safns að vera lestraraðstaða og tölvuver. Þrjú tilboð bárust og átti Tré- smiðjan Kjölur það lægsta. Tilboð þeirra hljóðaði upp á um 21 milljón króna sem er um 600 þúsund krón- um meira en kostnaðaráætlun gerði ráð fyrir. Mikill munur var á tilboð- unum því hin voru 27 og 36 millj- ónir króna. Inni í þessu verði eru þó ekki útveggir byggingarinnar sem hafa áður verið boðnir út en steypustöð Þorgeirs og Ellerts sér um þá vinnu. Trésmiðjan Kjölur mun gera húsið klárt undir tréverk og síðari hluti verksins sem snýr að innréttingum og öðru verður boð- inn út snemma í haust. Kjölur á að skila sínu verki þann 15. nóveinber og búist er við að safnið verði tilbú- ið til notkunar á fyrstu mánuðum næsta árs. Viðbyggingin við bókasafnið er 150 fermetrar að stærð en Magnús Olafsson teiknaði bygginguna. Hún kernur til með að tengjast nú- verandi bókasafni og tölvuveri skólans og hin nýja aðstaða verður því um 300 fermetrar. Til saman- burðar má nefha að bókasafnið nú er um 100 fermetrar. Ný lestrarað- staða og tölvuver verða staðsett þar sem bókasafhið er nú og þar geta allt að 65 manns verið í einu. Við- byggingin kemur örugglega til með að þjóna sínum tilgangi og vel það, en lengi hefur skort almennilega vinnuaðstöðu fyrir nemendur í skólanum. SOK Akranes Verkfræðiþjónustan sameinuð Hönnun hf. Tekur upp myndband á Breiðinni Halli melló með ball á Skaganum. Næstkomandi laugardag ætlar an heim. „Vð ætlum okkur að hinn víðfrægi Akurnesingur, Halli melló, að stíga á stokk ásamt fjög- urra manna hljómsveit sinni Flauel á skemmtistaðnum Breiðinni á Akranesi. Þetta er í fyrsta skipti sem sveitin spilar á Akranesi en undanfarið hafa piltarnir spilað vítt og breitt um landið með Sálinni hans Jóns míns. Halli lofar gríðar- legu stuði og mikilli og góðri stemmningu á dansleiknuin á Breiðinni enda er ætlunin að leggja þar lokahönd á tónlistarmyndband sem Flauel hefur verið með í smíð- um undanfarið við lagið Inn í ann- reyna að klára tökur á ballinu og skot verða tekin bæði af áheyrend- um og hljómsveitinni. Vð eigum orðið slatta af efhi, því tekið hefur verið upp á þeim böllum sem við höfum hitað upp fyrir Sálina.“ Tveir myndatökumenn verða á Breiðinni en sá sem sér um gerð myndbandsins er sá sami og unnið hefur fyrir hljómsveitina Butt- ercup. Halli segir að ef vel takist til á ballinu á laugardag verði mynd- bandið klippt í næstu viku og komi út skömmu eftir það. SÓK ^Penninn A aó eyóileggja Mjósundi Skipulagsstofhun barst í marsmánuði síðast- liðnum tillaga Vegagerðarinnar að matsáætlun vegna vegagerðar. Snæfellsnesvegur um Kolgrafarfjörð í Eyrarsveit, Berserkseyri- Vnd- ás. I þeirri matsáætlun var gert ráð fyrir þverun Kolgrafarfjarðar með brúargerð, ein af þrem leiðum sem kom til greina. Brúargerð yfir fjörð- inn var síðan ákveðin. Mun sú brú stytta veru- lega vegalengdir milli þéttbýlisstaða á norðan- verðu Snæfellsnesi. Vegna þessarar brúargerðar og hins nýja veg- ar þarf að nota mikið af burðarlags og klæðning- arefhi. Sprengja þarf 100.000m3 af föstu efni (grjóti) til að nota í rofvörn. I matsáætlun Vegagerðarinnar er gert ráð fyr- ir að þetta efni verði sótt í Mjósundsnámu í Hraunsfirði. Þar stendur einnig að náman hafi verið notuð áður. Botn námunnar er sléttur því að efsti hluti hraunlagsins, hraunkarginn, hefur verið fjarlægður. Nú eru áform um efnistöku til að ganga frá námunni þannig að hún falli betur að landslagi en hún gerir nú. Þykkt hraunlag 18- 20 m er undir námubotninum. En hvar er þá grjótið? Eins og svo fjöldamargir vita sem á Snæfells- nesi búa er grjót sem sprengt er og notað sem burðarlags -og klæðningarefni t.d. í vegagerð mjög lélegt. Það molnar mikið og vill frost- springa. Leitun er að góðri grjótnámu á Snæ- fellsnesi og dýrt að flytja það. Við athuganir og leit sérfræðinga Vegagerðar- innar fannst ekkert grjót, eða réttara sagt hentug klöpp undir hrauninu í Mjósundsnámu, heldur verður hraungrýtið sprengt upp og notað sem rofvörn. Við það myndast djúp gryfja á stóru svæði niður fyrir sjávarmál og þar sem svo stutt er í fjöruna og sjóinn, þá flæðir sjór greiðlega í gegnum hraunið eins og hann hefur alltaf gert og inn í þessa gryfju. Eg er algerlega mótfallinn efnistöku úr þess- ari námu. Vð þá framkvæmd mun verða gífur- legt jarðrask á svæðinu og ásýnd landsins mun breytast til hins verra. Svæðið er jarðfræðilega mjög sérstakt og undurfag- urt. Einnig strandlengjan á þessari hrauntungu sem hefur á sínum tíma runnið út í fjörðinn. Þar rís hraun- klettur einn mikill, Arnar- klettur, upp úr hraunbreið- unni. Þar verpti Haförn eitt sinn. Tel ég hann vera í mikiili hættu, enda er hann staðsettur í útjaðri fyrir- hugaðrar námu. Mér finnst undarleg sú ákvörðun Vega- gerðarinnar að opna þarna nántu til þess að ná í hraun- grýti, og hafa þá ákvörðun sem afsökun vegna þess að búið er að raska þessu svæði. Það er líka undarlegt að eina nothæfa efnið á stóru svæði skuli einmitt finnast á þess- um stað. Sjórinn er við hliðina og einnig gamla Mjósundsbrúin sem var byggð 1962 og þrúaði þetta sund. Síðan hafa fiskeldisfyrirtæki haft þarna starfsemi við litlar vinsældir, stíflað sundið og raskað umhverfinu. Að mínu áliti hefði þurft að friðlýsa Mjósund og umhverfi fyrir löngu síðan. Samviskan nagar Eg hef talað við marga aðila vegna þessara væntanlegu framkvæmda við Mjósund og sent inn athugasemdir til Vegagerðarinnar. Náttúruverndarsamtök Vesturlands hafa líka sent athugasemdir og lýsa yfir áhyggjum sínum vegna þessara framkvæmda. Og ég veit að Breiðafjarðarnefnd sem umhverfisráðherra skipaði vegna verndaráætlana fyrir Breiðar- fjörð, lög nr 54/1995, sú nefnd er einnig á- hyggjufull. Og þar sem sjór mun flæða gegnum hraunið inn í gryfjuna á sjávarföllum þá tel ég að lögsaga Breiðafjarðarnefndar falli undir þetta svæði. Berserkjahraun í Helgafellssveit með sínu sérstaka apalhrauni og fallegu eldgígum og er stolt okkar hér norðanfjalls, það er á náttúru- minjaskrá. Mjósundsnáman tilvonandi liggur á jaðri svæðis sem er Berserkjahraun og það hraun er hluti af ennþá stærra landssvæði. Má þar nefna vötnin þrjú; Selvallavatn, Hrauns- fjarðarvatn og Baulvallarvatn. Allt þetta var sett á náttúruminjaskrá með lögum nr. 53/1995. Ný náttúruverndarlög voru sett fyrir tveimur árum. Þar voru sett strangari lög og varnaglar. Þar verða menn að hugsa sig tvisvar um ef áætlað er að taka efni úr hrauni. Yfir- borð hrauns sem búið er að raska er ekki hægt að laga. Hraunkarginn er farinn eða allur aflagaður. En það er hægt að ýta til og jafna á þeim stöðum sem orðið hafa fyrir raski og mosinn breiðist yfir með árunum. Að lokum vil ég benda forsvarsmönnum Vegagerðarinnar á Vesturlandi á, að það er ekki bara þeirra einkamál hvernig þeir fara með landið. Og ég vil benda nágrönnum mínum ásamt ráðum og nefndum sem eiga þarna hlut að máli, að vakna til lífsins. Að mínu áliti er það liðin tíð að aðil- ar geti farið eitthvað bak við, þar sem ekki sést frá þjóðvegi, allra síst á svæði sem er undurfal- legt og þegar á verndarsvæði. Eg mótmæli þessu. Gunnar Njdlsson, Grundarfirði. ffieYgqrðshornið Góðgerðastofnun sem stað- sett var í litlu sjávarþorpi á landsbyggðinni áttaði sig dag einn á því að lögfræðingur nokkur, sem hafði flutt í bæinn fimrn árum áður, hafði aldrei gefið svo mikið sem eina krónu til góðgerðarmála. Þrátt fý7rir það hafði hann samkvæmt opin- berum gögnum fleiri tugi millj- óna í árstekjur. Svo formaður stofnunarinnar ákvað að hringja í manninn. Formaðurinn ræskti sig þegar lögffæðingurinn svar- aði og sagði rólega: „Samkvæmt okkar gögnum hefur þú aldrei gefið fé til góðgerðar- eða líkn- armála, þrátt fyrir mikla vel- gengni í starfi. Mætti ekki bjóða þér að gefa samfélaginu eitt- hvað til baka?“ Lögfræðingur- inn þagði í nokkra stund en sagði svo: „I fyrsta lagi langar mig að spyrja hvort komið hafi ffam í þeim gögnum sem þið hafið um mig að móðir mín er að deyja eftir langvarandi veik- indi og að lyfjareikningarnir hennar eru sjöföld árslaun hennar?“ Vandræðaleg þögn kom áður en formaðurinn gat stunið upp:. „Nei, ég vissi það ekki.“ „Eða að bróðir minn, á besta aldri, er blindur og bund- inn við hjólastól?“ Formaður- inn reyndi að stynja upp afsök- unarbeiðni en lögffæðingurinn greip fram í: „Eða að mágur minn dó í umferðarslysi," sagði hann og röddin titraði af reiði, „og systir mín situr effir allslaus með þrjú böm!“ Aumingjans formaðurinn var orðlaus á hinni línunni og sagði titrandi röddu: „Þú verður að fyrirgefa. Eg hafði ekki hugmynd um þetta.“ Það hnussaði í lögffæðingnum: „Ef ég læt þau ekki fá krónu, af hverju ætti ég þá að láta ykkur fá eitthvað!“ Ungur og efnilegur Skaga- maður var nýfluttur í Vesmrbæ- inn. Þar sem hann var á rölti um göturnar kom hann auga á antikverslun og ákvað að líta þar inn rétt sem snöggvast. Þar sem hann var að skoða sig um sá hann undarlega útlítandi brons- stytm af ketti. A stytmnni hékk miði sem á stóð „Bronsköttur 3000 kr, Saga 15000 kr“. Mað- urinn varð mjög forvitinn og bað sölumanninn að útskýra þetta fyrir sér. Sá yppti hins veg- ar öxium og sagði smttlega: „Það stendur á kettinum, 3000 fy-rir köttinn og 15000 fyrir sög- una.“ ,fE, ég tek bara köttinn,“ sagði Skagamaðurinn. ,Jæja þá,“ sagði sölumaðurinn, „en þú kemur aftur, verm viss.“ Mað- urinn yfirgaf verslunina með köttinn í vasanum. En þar sem hann gekk niður gömrnar heyrði hann undarlegt mjálm. Þegar hann leit við sá hann hvar tveir kettir gengu í humátt á eft- ir honum. Effir því sem hann gekk lengra bættust fleiri kettir í hópinn og þegar hann kom að tjörninni leit hann við og sá þúsundir katta sem gengu í leiðslu á eftir honum. „Fjandinn hafi það,“ sagði hann við sjálfan sig og henti bronsstytmnni út í tjörnina. Allir kettirnir smkku á eftir henni og drukknuðu. Mað- urinn sneri samsmndis við og gekk rakleitt að antikverslun- inni. Þar beið afgreiðslumaður- inn hans með glott á vör. „Eg vissi að þú myndir koma alfur. Það verða 15000 krónur fyrir söguna." „Gle\Tndu sögunni,“ sagði Akurnesingurinn æsmr. ,Atm bronsstytm af KR-ingi?“

x

Skessuhorn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skessuhorn
https://timarit.is/publication/1096

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.