Skessuhorn - 22.03.2006, Blaðsíða 16

16
MIÐVIKUDAGUR 22. MARS 2006

Gtsli Einarsson og Páll S Brynjarsson, tilbúnir í slaginn i Geira Bakaríki. Linda Pálsdóttir var upptekin við smurœfmgar íþjálfunar-
búðum annarsstaðar þegar myndin var tekin.
Smurbrauðsdagur í Geira bakaríi
Næstkomandi laugardag ætla
Norræna félagið í Borgarfirði og
Geirbakarí í Borgarnesi að standa
fyrir dönskum smurbrauðsdegi í
tilefni af Norræna deginum sem er
í vikunni. Sérstök gesta „smur-
brauðsjómfrú" verður Gísli Ein-
arsson, fréttamaður og áhugamað-
ur um danska matargerð. Honum
til aðstoðar verða „smurbrauðs-
dömurnar“ Páll Brynjarsson bæj-
arstjóri Borgarbyggðar og Linda
Pálsdóttir sveitarstjóri Borgar-
fjarðarsveitar.
„Hugmyndin fæddist þegar við
Páll vorum að snæða síldarbrauð
hjá Onnu Bellu í Geirabakaríi,"
segir Gísli Einarsson. Við erum
báðir miklir áhugamenn um
danska smurbrauðið og höfum
stúderað Idu Davídsen og fleiri
sérfræðinga á þessu sviði. Þegar
Norræna félagið var að velta fyrir
sér hvernig hægt væri að minnast
Norræna dagsins með einföldum
hætti þá ákváðum við að taka að
okkur þetta krefjandi hlutverk. Til
að tryggja ennfrekar gæði og góða
þjónustu þá fengum við Lindu
sveitarstjóra í Borgarfjarðarsveit í
lið með okkur. Hún kemur með
femínisk áhrif sem eru nauðsynleg
í góðu smurbrauði og einnig vild-
um við fá strauma víðar að úr hér-
aðinu til að fullkomna þessa smur-
brauðslínu sem við ætlum að bjóða
upp á á laugardaginn," segir Gísli
og bætir við að það hljóti hver
maður að sjá að erfitt sé að finna
öflugra smurbrauðsteymi.
Til að setja punktinn yfir i-ið
mun Gunnar Ringsted leika
danska tónlist til að brauðmetið
renni ljúfar niður en að sögn Gísla
er hann Kim Larsen Borgarfjarðar.
Aðspurður um matseðilinn segir
Gísli að ekkert verði gefið upp fyr-
irfram en búið sé að velja nokkrar
gerðir sem komið hafi vel út í
prófunum hjá þeim félögum síð-
ustu daga. „Þetta verður að mestu
leyti klassískt dansk „smörrebröd"
en einhverjar sneiðar blandaðar
borgfirskum áhrifum.“ Smur-
brauðsdömurnar smáfríðu verða
að störfum í Geira Bakaríi frá kl.
10.00 - 14.00. MM
Skagamenn á
stórsýningunni
„ Verk og vit“
Dagana 16. til 19.mars var hald-
in stórsýningin Verk og vit í nýupp-
gerðri og stækkaðri Laugardals-
höll. Samtök iðnaðarins stóðu fyr-
ir þessari sýningu sem var öllum,
sem að henni komu, til sóma.
Fyrir mig sem Skagamann var
skemmtilegast að skoða það sem
fyrirtækin frá Akranesi sýndu þar.
Þarna sýndu m.a. Trésmiðja Þráins
Gíslasonar sf. innréttingar og
hurðir og Smellinn hf. sýndi húsa-
einingar og uppsett einingahús á
miðju gólfi Laugardalshallarinnar.
Þessi fyrirtæki voru bæði okkur
Skagamönnum til sóma og sýndu
flottar vörur. Það kom mér ekkert
á óvart þegar ég heyrði að Smellinn
hf. hefði fengið fyrstu verðlaun fyr-
ir athyglisverðasta básinn.
Loftorka hf. í Borgarnesi var líka
með mjög skemmtilega sýningu á
sinni framleiðslu. Einnig var mjög
gaman að sjá að sum sveitafélög
sýndu frá skipulagsmálum sínum
eins og t.d. Isafjörður gerði.
Eg óska þeim hjá Smelllinn hf.
og Trésmiðju Þráins Gíslasonar sf.
til hamingju með góða sýningar-
bása á þessari fi'nu sýningu. Fram-
lag þeirra var góð auglýsing fyrir
Akranes og iðnaðarmenn og iðn-
menntun á Akranesi.
Gunnar Sigurðsson
btejarfulltrúi á Akranesi
Feðgamir Þráinn Gíslason og Gísli Þráinsson með viskiptavini í bási sínum.
l/linnhð’inid
Þœr eru orðnar þruglið eitt - hjá þrusumfyrri daga
Ekki er ofsögum
sagt af njósnaneti
mínu og verður að
segjast að leyniþjón-
ustur erlendra stór-
velda hafa lýst aðdá-
un sinni og öfund yfir
samböndum mínum.
Eg var sjálfur ekki
______________búinn að fá blaðið
með síðasta þætti í
hendumar þegar mér bárust þær upplýsingar
að vísan sem ég var að lýsa efirir höfundi að;
,Mér er sem ég sjái þá“ sé eftir Jakob
Thorarensen og birt í ljóðabók hans „Snæ-
ljós“ sem kom út 1914. Þar eru nokkrar vísur
um Jökulsá á Sólheimasandi og er hluti þeirra
ortur sem ávarp árinnar. Umrædd vísa mtm
vera sú fyrsta þeirra.
Þegar Húsvíkingar héldu sína „Alvöku“ á
dögunum í tilefiú fyrirhugaðs álvers á Bakka á
Tjömesi, þótti mörgum nóg um fagnaðarlæt-
in og Georg á Kjörseyri varð hugsað til ann-
ars bæjar með nafninu Bakki og þeirra sem
þar bjuggu áður:
Nú heyrir mabur hlakka
Húsavíkurlib.
- Og bræburnir á Bakka
bera inn sólskinib.
Fyrirhugað brotthvarf Bandaríkjahers af
Keflavíkurflugvelli hefur valdið nokkrum
óróa meðal manna. Ekki síst þeirra sem hafa
haft lífsviðurværi sitt af þjónustu við þá am-
rísku soldáta. Þó er gott að velta aðeins fyrir
sér tilgangi hlutanna. Fyrir þónokkmm árum
orti Aðalsteinn Sigurðsson fiskifræðingur:
Svar ég vildi feginn fá
sem fráleitt gefur nokkur.
Fyrir hvaba vobavá
vernda Kanar okkur?
Sumum gömlum og róttækum vinstri-
mönnum þótti Alþýðubandalagið á tímabili
orðið nokkuð útvatnað og úr því skarpasti
broddurinn. Eftirfarandi vísa mxm ort um
þann ágæta stjómmálaflokk og hefur af sum-
um verið eignuð Stefáni Jónssyni fréttamanni
en ég tel mun meiri líkur á að höfundurinn sé
Jón Thor Haraldsson og þætti mér vænt um
ef einhver gæti staðfest það svo óyggjandi sé
því þó ég telji mig hafa sterk rök fyrir minni
skoðun get ég ekki sagt að ég hafi alveg full-
komna sönnun:
Ideólógiskt alveg dautt,
aldrei að hífa, bara slaka.
Bráðum er ekkert orðið rautt
annað en nefið á Gvendi Jaka.
Að þingmönnum okkar ólöstuðum að öðra
leyti verður nú að segjast að fáir ná því að
komast þangað með tærnar sem Einar heitinn
Olgeirsson hafði hælana hvað varðar mælsku
og að geta talað blaðalaust langtímum saman.
Allt annað og óskylt mál er hvort menn era
eða vora efnislega sammála öllu sem hann
sagði blessaður. Þó fór nú svo að mönnum
þótti sem farið væri að draga af honum á
seinni áram og var þá kveðið:
Úr ræbum Einars yfirleitt
er nú mátt ab draga.
Þær eru orbnar þruglib eitt
hjá þrusum fyrri daga.
Þeir félagar Egill Jónasson á Húsavík og
Friðrik Jónsson póstur, kenndur við Krauna-
staði munu hafa ort eftirfarandi vísu í samlög-
um og er kannske ekki ónýtt að hugleiða hana
aðeins nú fyrir kosningamar:
Upp er skorib, engu sáb,
allt er í vargaginum.
Þeir sem aldrei þekktu ráb,
þeir eiga ab bjarga hinum.
Ekki man ég hver það var sem orti svo um
þáverandi ríkisstjóm en það er nú svo með
þessar blessaðar ríldsstjómir að fáir hafa hælt
þeim meðan þær era við völd, þó góður sé
hver genginn og ríkisstjórnir þar með taldar:
Stjórnin bæbi stirt og villt
stýrir dýrum knerri.
Fátt er svo meb öllu illt
ab ekki sé hún verri.
A tímum Viðeyjarstjórnarinnar (blessuð sé
minning hennar) varð einhverntíma „mál-
efnalegur áherslumunur“ milli flokka og varð
það Erlingi Jóhannessyni tilefni eftirfarandi:
Nú er váleg veburspá,
von á nýrri hrinu,
kominn stólpastormur á
stjórnarheimilinu.
A tímabili var það nokkuð áberandi hvað
pólitískir valdamenn gengu langt í að hygla
flokksbræðrum sínum og skipti þá kannske
ekki höfuðmáli hvar í flokki þeir vora. Hver
hyglaði sínum og má svosem vera að þess sjá-
ist merki enn. Um einhvern ágætan mann
sem væntanlega hefur verið á notalegum
Framsóknarspena orti Stefán Stefánsson frá
Móskógum:
Aldrei hátt af öbrum bar,
átti ei mátt ab glíma.
Lifbi á fláttskap Framsóknar
fram ab háttatíma.
Um langan vinskap í stjómarráðinu kvað
Sveinn í Hvammi í Dölum fyrir fáum dögum
síðan:
Framsókn gamla rába ring
Reibarskaba bíbur.
íhaldib vib einteyming
ákaflega ríbur.
íhald meb sín þægu þing
Þeysir „breiba" veginn.
Enda notar einteyming
alltaf hægra megin.
Um mann nokkurn sem gerði sitt besta til
að komast til áhrifa innan Alþýðubandalagsins
en hafði ekki árangur sem erfiði, orti Jón
Thor Haraldsson og satt að segja hef ég grun
um að orðið krati hafi ekkx verið hrósyrði í
hans mtmni:
Þab er alveg af og frá
ab hann veginn rati.
Dæmigerbur D.S.K.
- Drulluskítakrati.
Ekki veit ég hver orti þessa ágætu vísu en
hver er það svosem sem ekki hugsar svona?
Allir vilja jú hafa það gott:
Mig langar til ab lifa flott,
launakrókinn mata.
Ab því leyti er ég gott
efni í hægri krata.
í rímxun af Kristjáni og Kölska segir Gísli
Þorvarðarson svo ffá ferðalagi Kristjáns til
fundar við þann í neðra:
Hófurinn gnat vib hálkunni,
hrossib frat og prjónabi,
eins og krati í embætti
áfram ratar hneggjandi.
Þessi tilhneyging að vilja gjaman eiga fyrir
næstu máltíð eða kannske ríflega það hefúr
lengi fylgt mannkyninu þó hxin sé vissulega
missterk eða misáberandi hjá einstaklingxm-
um. Um einhvem ágætan mann sem hafði lag
á að láta bera svolítið á þessari þörf sinni orti
Þorsteinn Guðmundsson á Skálpastöðum:
Auraglingur grálegt er,
gert meb ringum sóma.
Ást á pyngju ibar þér
út í fingurgóma.
Sumir og þó einkum þeir sem höfðu þessa
þörf ríkulega úti láma, töldu næsta víst að aðr-
ir með sömu þarfir sem höfðu þó ekki náð að
fullnægja þeim eins vel, fæm beina leið í neðri
staðinn að aflokinni hérvistinni. (Enda vora
þeir náttiirlega samkeppnisaðilar um auðinn).
Sigmxmdur Benediktsson kvað um vinnufé-
laga sinn sem varð fyrir því að brenna gat á
gallann sinn svo sá í bert á síðunni en hefúr
væntanlega haft auðsöfnunamáttúruna í hófi:
Ekki brestur eldsins kraft
öbru þó ab linni.
Óvinurinn hefur haft
horn í síbu þinni.
Við sknlum svo láta þættinum lokið að sinni
með þessari ágætu vísu Káins:
Gaman er ab glebja fólk
á gömlu tungu Braga;
hún hefir verib móburmjólk
mína um lífsins daga.
Meb þökk fyrir lesturinn,
Dagbjartur Dagbjartsson
Refsstöbum 320 Reykholt
S435 1367 og 849 2715
dd@simnet.is