Feykir


Feykir - 24.01.2018, Blaðsíða 4

Feykir - 24.01.2018, Blaðsíða 4
AÐSENT : Davíð Jóhannsson skrifar Flugið – komið til að vera „Ég þarf að skreppa aðeins út á flugvöll.” Varla var ég búinn að sleppa orðinu við kollega mína á Faxatorg- inu, þegar ég hugsaði hvað þessi setning hljómaði eitthvað vel. Og af hverju? Jú, það var von á fyrsta áætlunarfluginu til Sauðárkróks í næstum 5 ár. Fljótlega fór ég að heyra hjá fólki hvað því þætti gaman að heyra orðið aftur í flugvél og sjá flugvöllinn upplýstan í vetrarmyrkrinu. Mér er engin launung í því að eitt af því sem lagðist hvað skringilegast í mig þegar ég tók við starfi mínu hér fyrir rúmum tveimur árum var að hingað væri ekki flogið lengur. Ekki bara að þetta standi fyrir ákveðin þægindi atvinnu- og búsetusvæðis, heldur þótti mér sú staðreynd að þessi fyrrum kandidat sem varaflugvöllur í millilandaflugi með eina lengstu flugbraut landsins væri orðinn skilgreindur af flugmála- yfirvöldum sem «lendingarstaður» líkt og Bakki og Stóri-Kroppur (já, upp með landakortið...) með allri virðingu fyrir þessum flugvöllum. Og sem gam- all flugafgreiðslumaður úr innanlands- fluginu mundi ég eftir þeim umsvifum, sem fylgdu fluginu hingað þegar að best lét. Vissulega hefur ýmislegt breyst, en þegar mér varð ljóst að eiginlega væru allir hlutaðeigandi á því að flug hingað þyrfti að hefjast á ný og að ýmsar for- sendur væru talsvert aðrar en þegar það var reynt síðast, voru það nokkur vonbrigði að sjá málið stöðvast að því er virtist alltaf á sama staðnum. Ekki verður farið út í þá sálma hér, en ein- hvern veginn hafði maður á tilfinn- ingunni að þetta hlyti að gerast og vitandi af góðu fólki, sem var að vinna að málinu hlyti þetta ferli að bera árangur, þó ótækt hafi reynst að meta einhverja tímasetningu. Það er svo skemmst frá því að segja að þegar minnst varði var komin ákvörðun og með aukaframlagi í sóknaráætlun landshlutans tókst að losa um ákveðna stíflu, sem hafði aftrað mönnum frá að «keyra þetta í gang». En hvar stöndum við nú? Allflestir virðast mjög sáttir við að flugið sé komið og nú er það ekkert nema notkunin/nýtingin sem ræður því hvert framhaldið verður. Það heyr- ast einstaka úrtöluraddir að þetta verði nú ekkert umfram þennan hálfsárs reynslustíma og ástæðan fyrst og fremst að fólki þyki flugið allt of dýrt með tilheyrandi samlíkingum flug- verðs á sólarströnd eða til einhverrar heimsborgar. Ort um bensínsölu á Króknum Nú er allt sem áður var, eldsneytið og Bjarni Har Einar Kristinn Guðfinnsson, náfrændi kaupmannsins síunga á Króknum, Bjarna Har, brýndi á Facebook síðu sinni á dögunum skagfirska hagyrðinga til að yrkja um Bjarna og þá staðreynd að nú má hann selja olíu eftir að Heil- brigðisnefnd NV hafði frestað leyfissviptingu, þar að lútandi, um áramótin. Tildrög brýningar Einars voru að Haraldur Sigurðsson á Sleitustöðum kom í búðina hjá Bjarna einn morgun- inn og lagði meðfylgjandi vísu á búðarborðið: Ef þarftu að fylla á þitt kar, þá ferðu í Norðurbæinn. Aftur fæst bensín hjá Bjarna Har, sem býður þér góðan daginn. Og í kjölfarið mætti Árni Gunnarsson, hagyrðingur og kvikmyndagerðar- maður, en hann gerði skemmtilega og fína heimildamynd um Verslun Haraldar Júlíussonar og Bjarna Har. sjálfan. Allt er komið í eðlilegt far, eftirlitsmaðurinn þagnaður. Bensínið rennur hjá Bjarna Har. og bisnessinn alveg magnaður. Ólafur Sigurgeirsson líffræðingur og lektor við Hólaskóla var fljótur til svars. Vinskapur hefur viðmót hlýtt svo versla mun ég áfram þar. Allt er nú sem orðið nýtt Eldsneytið og Bjarni Har. Björn Líndal, framkvæmdastjóri SSNV lét eina limru fjúka. Hann átt hefur ævina langa er ennþá að seðja hinn svanga. Hann Bjarni minn Har á alltaf til svar, og enn lætur dæluna ganga. Ólafur Atli Sindrason, kennari í Varmahlíðarskóla, er af hagyrðingum kominn og lét ekki sitt eftir liggja. Lausnir víst hann löngum fann ljúfmennið að tarna. Eldsneytið frá Olís rann aftur - þar hjá Bjarna. Gunnar Rögnvaldsson á Löngumýri kann að sega frá í bundnu máli. Rúnna þurfti reglurnar svo renna færi um slöngurnar. Nú er allt sem áður var, eldsneytið og Bjarni Har. Séra Hjálmar Jónsson þjónar nú Sauðkrækingum á ný í námsleyfi Sigríðar Gunnarsdóttur sóknarprests Króksara. Hann sló botninn í umræðuna og segir: Einn er frækinn innan fjarðar aðalsmaður, lord og sör. Eldsneyti úr iðrum jarðar afgreiðir með bros á vör. Síðar bætti Einar á Facebooksíðu sína tveimur vísum. Sú fyrri er eftir Sigurð Hansen á Kringlumýri, sem er með skýra tilvísun í hinn bláa flokkslit kaupmannsins: Nú er allt sem áður var, ekkert niðursoðið. Og bensínið hjá Bjarna Har. blánar fram á vorið. Og í hinu ágæta Vísnahorni Halldórs Blöndal í Morgunblaðinu birtist þessi vísa, eftir Jónas Frímannsson: Ekki bregst oss Bjarni Har. bensín stýrir dælum. Á Sauðárkróki við saltan mar, sómamanni hælum. Þarna erum við auðvitað háð markaðslögmálum, sem væru efni í aðra grein, en fyrst og fremst hjá þeirri staðreynd að vera fámenn þjóð í víðfeðmu landi og um 60.000 íbúar landsbyggðarinnar deila því hlutskipti að búa við dýrt innanlandsflug, sem þó er þeim nauðsynlegt. En við erum aldeilis ekki eina landið í álfunni, þar sem íbúar svæða utan höfuðborgar þurfa að sækja drjúgan hluta opin- berrar þjónustu sinnar þangað. En við erum svolítið ein á báti um að hafa ekki horfst í augu við þessa staðreynd í formi þess að stjórnvöld grípi til aðgerða til jöfnunar þess- arar skekkju. Nú horfir vonandi til betri vegar og svo virðist sem ráðamenn séu fyrir alvöru farnir að ræða aðgerðir eins og t.d. hina svokölluðu „skosku leið“ til þess að rétta hlut landsbyggðarfólks með niðurgreiðslu á flugsætum. Hér er afar mikilvægt að Skagafjarðarsvæðið lendi innan þeirrar skilgreiningar og verði hluti af slíku kerfi, en skv. skil- greiningu ráðuneytis er allt að þriggja og hálfs tíma ferðatími ásættanlegur til þess að ná í þjónustu í höfuðborginni. Þessi „mjaltakonuformúla“ var meðal þess, sem var notað lengi vel til þess að réttlæta að áætlunarflug á Sauðárkrók væri ekki lífsspursmál. Þar til einhverjar aðgerðir verða lagðar fram þarf að þreyja þorrann og eitthvað lengur, en höfum við svo mikinn tíma til þess að festa flugið á Sauðárkrók í sessi? Það er ekki gefið og það verða eflaust einhverjir, sem sjá þennan tilraunafasa, sem af eða á með framhaldið. Því er mikilvægt að ákveðnir millileikir verði teknir t.d. í formi samninga stéttarfélaga á afsláttarsætum fyrir sína félagsmenn, en þessi ráðstöfun hefur t.d. haft mikla þýðingu fyrir nýtingu áætlunarflugs á Húsavík og Vestmannaeyjar og með þessu náðst að skapa ákveðinn grunn. Öll þau fyrirtæki og stofnanir, sem geta nýtt sér flugið í báðar áttir, færa svo sinn skerf í púkkið því hafa ber í huga að bílferð fram og til baka á kílómetra- gjaldi (skv. skrá Ríkisskattstjóra) er orðin hátt í 70.000 krónur. Undirritaður sannreyndi það einnig nýlega í tengslum við skipulagningu málþings hve mjög vilji fólks að sunnan að koma í dagsferð norður var skýrari þegar flug var í boði. Þá er einnig mikilvægt að hafa í huga að allar staðarvalskannanir fyrir nýja atvinnu- starfsemi taka til fjarlægðar frá innan- landsflugvelli. Sá stutti fyrrvari sem fluginu var komið á með, gerði það að verkum að ferðaþjónustan gat ekki nýtt sér það fyrst um sinn inn í sín prógrömm nema að litlu leyti, en möguleikarnir þar eru vissulega fyrir hendi þegar litið er til lengri tíma. Því er viðbúið að áætlunin í sumar verði eitthvað þynnri og hafa ber skilning á því í ljósi þessara aðstæðna. Flugið kemur þó strax að góðum notum á vissan hátt, því um næstu helgi verður t.d. í fyrsta skipti hægt að fljúga hingað inn erlendum söluaðilum af Midatlantic ferðakaupstefnunnni, sem hefja munu kynnisferð um Norðurland vestra að morgni dags, þræða nokkra af aðal viðkomustöðum svæðisins og enda að kveldi í Reykjavík. Það er því óskandi að árið í ár, á 130 ára ártíð Alexanders Jóhannessonar og 30 ára afmæli Alexandersflugvallar, sem og tveggja annarra merkisártíða í flugsögu Skagafjarðar, verði árið sem áætlunarflugið kom til að vera. Davíð Jóhannsson Höfundur er ráðgjafi á sviði ferðamála hjá SSNV SAMANTEKT Páll Friðriksson 4 04/2018

x

Feykir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Feykir
https://timarit.is/publication/1151

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.