Alþýðublaðið - 27.05.1925, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 27.05.1925, Blaðsíða 2
RLMr»UlLA»I»1 Rök iatDaoarstefnunnar. ------- (Frh.) Jafnaðarstefna og eignarnáin, Andstæðingar jafnaðarstefnunnar haropa mjög þeirri mótbáru, að eignarnftm á landi og framleiðslu tækjum væri rán. Peir gera með öðrum orðum ráð fyrir því sem sjálfsögðu, að núverandi fyrir- komulag eignaréttarins sé sið- ferðilega rétt. fyrst þeir lita á hðggun þess sem >rán<. Þaö hafa líka margir góðir menn gert ráð fyrir því sem sjálfsögðu á sínum tíma, að þrælahaid eða trúarof sóknir væru siðferðilega rótt- msatar. Svar jafnaðarmanna við þessari mótbáru er, að núverandi fyrir- komulag, einstaklingaeignaróttur á landi og frámleiðslutækjum, sé óheiðarlegt, sé einmitt rán, orsök íátæktaiinnar og allrar þeirrar manniegu neyðar, sem henni fylgir. Þar i er fólgin raðning þeirrar gátu, hvers vegna menningu nú- tímans hefir mistekist svo hrapal- lega að gera liflð þolanlegt fyrir alian þorra manna þrátt fyrir allar verklegu framfarirnar og risavaxna aukningu framleiðsiuonar á öllum lifsgæðum. Eignarnamið er þess vegna ekki rangindi, heldur afnám ranginda; það er ekki rán, heldur kemur það í veg fyrir sifeit rán. Það þarf ekki langt að fara til þess að ajá, að ekki er alt með feldu um núverandi grundvðll eignaréttarins. Tókuin til dæmis mann, sem heflr erft 100 000 krónur. Hann getur lífað á vöxt- unum alla æfi án þess að gera handtak, og erfingi hans getur gert sama og þannig koll af kolli — Pað er ekkert athugavert við það, að rnaður, sem iramíeiöir meira en hann kærir sig um að eyða strax, geti látið heiminn njóta afraksturs vinnu sinnar og fái það svo endurgreitt síðar, er hann óskar þess (skuldaviðurkenn ingin til hans er venjuiega pen- ingar). En hvort sem hann eyðir arðinum strax eða geymir hann á þenna hátt til neyzlu siðar, þa er viðskiftunum lokið og heimurinn skuldlaus við manninn, þagar bann faefk eytt arðinuna. En beimurinn Frá AtþýdubgaudgerdtuiBt. iiúft Alþýðobranðgerðarinnar á Baldnrsgotn 14 hefir allar hinar sömu brauðvörur eins og aðalbúðin á Lauga- yegi 61: Rúgbrauð, seydd og óseydd, normalbrauð (úr amerísku rúgsigtimjöli). Grahamsbrauð, franskbrauð, súrbrauð, sigtibrauð. Sóda- og jóla-kðkur, sandkökur, makrónukökur, tertur, rúllutertun Rjómakökur og smákökur. — Algengt kafflbrauð: Vínarbrauð (2 teg.), bollur og snúða, 3 tegundir af tvíbökum. — Skonrok og kringlur. — Eftir aórstökum pöntunum stórar tertur, kringlur o. fl. — Brauð og Mkur ávált nýit frá brauðgerðarhúsinu. ¥eggf6öor afarfjölbreytt úrval. Veðrið lægra en áður, t. d. frá 45 anrnni rúllan, ensk stærð. Málningavörur ailar teg., Penslar og tleira. Hf.rafmf.Hiti&Ljös, Laugaregl 20 B. — Sími 830. Skemtilegri bók « ekkl hægt að hafa með sér í ferðalögum en Haustrigningar. Ait leikritið (um ioo bls. á góðam pappír) fyrir að eins 3 kr., fæst f bóka- búðlnni Laugavagi 46 og Bóka- verzl. í>orsteín« Gíslasonar Veita SQQdi. Skorna nertób klð frá KrUtínu J. Hagbarð, L»ugavegi 26, mællr með sér sjáltr. er ait af að borga skuld sína við manninn með 100 000 krónurnar, og þó er hún aldrei greidd. Hvernig liggur 1 þvi? Eí attaugað er, sést, að maðurinn lifir á hinum fram- leiddu lífsnauðsynjum eins og og aðrir. í rauninni liflr hann ekki & erfðafó sínu, þvi að ef svo væri, myndi það einhvern tíma| þrjóta. Hann borgar þsss vegnal ekki með þvi. Pað er að eins váldt' yfir hlutdeíld t lífsgœðunum jafn bðutn og 'þau eru framleídd Slikt vald an þess að leggja fram nokk- urt nytsamt atarf getur ekki verið réttmætt. Nií verður ljójBt, bvers konsr eigntöétAUi þ»ð m< max jafnaðar- AlþýduMaðld kemur út i hverjura virkum degi. Af g raið «1» við Ingólfsitræti — opin dag- lega írá kl. 9 árd. til kl. 8 nðá. Skrifitofs á Bjargaritíg 2 (níðri) dpin kl. »Vi-10Vi árd. og 8—9 siðd. Síœar: 633: prentimiðja. 988: afgreiðila. 1294: rititjörn. V e r S1 á g: 9- Aikriftarverð kr. 1,0C á manuði. . A.aglýiingaverð kr. 0,16 mm. eind. 2 VerkamaoDríDD,: blað verklýðsfélaganna á Norðurlandi, flytur gleggstar fréttir að norðan. Kostar ð kr. árgangurinn. Gerist kaupendur nú þegar. — Askrif tuni veitt móttaka á , afgreiðolu Alþýðublaðiins. menn vilja svifta auðmanninn og jarðeigandann. Sá maður, sera leggur upp af arði vinnu sinnar, á fullan rétt tll sparifjár síns. Fyrir það, að hann eyðir ékki öilu sem hann framleiöir í dag. getur hann síðar notið tilsvarandi frístunda. Ed ef hann í staðinn fyrir að nota 4sparifé sitt á þennan róttmæta hátt fær leyfl til að nota það til þess að ná eignarhaidi á þeim framleiðalutækjum, sem aðrir roenn verða að lifa á, þá er hann þar með hættur að lifa á sparifé sinu og farinn að lifa á skattálögum, Þegar sparifé hans verður áð um- ráðarótti yflr frarhleiðslu þióðar- innar> verður það alt í einu 6eyð»

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.