Sókn - 10.01.1935, Blaðsíða 3

S Ó K X
.'5
víðsvegar í föðurlandi hans á
eftirfarandi árum.
Um þetta levti hafði str.
Elsie Smith verið skipuð stór-
aðstoðarritari í Stórstúku
Skotlands, og árið 1885 giftist
hún hr. Honyman. Árið 1891
var hann kosinn Stórritari eft-
ir br. Turnbull, og á þeim
mörgu árum, sem hann hafði
þetta starf á hendi, gat hann
glatt sig vfir að sjá Stórstúku
Skotlands aukast og eflast og
verða að raunverulegu áhrifa-
valdi í þjóðfélaginu ekki hvað
sízt að þvi er snerti löggjöf
landsins.
Það ár, sem hann lét af
Stórritarastarfinu til þess að
taka að sér ritarastarfið fvrir
AJþjóða-Hástúkuua, heiðraði
Stórslúka lians hann með því
að gefa honum nafnbótina
„Honorary Grand Secretary",
og ennþá meira traust og virð-
iugu sýndi Stórstúka hans hon-
um 1911, þegar hann var kos-
inn Stórtemplar í Stórstúku
Skoflands, það sæti hafði hann
þangað til 1923.
Ásamt þvi að vera Stór-rit-
ari, Há-ritari og Stórtemplar
hefir hr. Honyman haft á
hendi ritstjórn og blaðaútgáfu
l vrir Regluna. Síðan 1891 liefir
hann næstum því allt af gefið
út og stjórnað skotska Reglu-
málgagninu „Good Templar",
og síðan 1909 hefir hann haft
á hendi ritstjórn hins alþjóð-
lega blaðs Reglunnar: „The In-
ternational Good Templar".
Handbækur, smárit o. fl. þess-
háttar hefir hann einnig skrif-
að og gefið út mikinn fjölda af.
Til þess að halda uppi góðri
samvinnu við önnur félög, sem
starfa að bindindismálum í
Skotlandi, gerðist br. Honyman
einnig félagi þeirra og hefir
haft á hendi ýms trúnaðarstörf
fvrir þau líka.
Öll Alþjóðareglan hariuar
hurtför hans og sameinasí í því
eftirlifandi konu hans og svni
þeirra, Tom Honyman yngra,
sem einnig á sæti í framkv.-
ráði Hástúkunnar.
(Að mestu tekið upp úr hlaðin u
,,Heformatorn“).
Húsmálið.
Á það var minnst í síðasta
Itlaði að 12 þingmenn úr öll-
um flokkum hefðu flutt tillögu
um kaup á liúsi og lóð Templ-
ara hér í bænum og jafnframt
að veita nokkurn styrk til
hyggingar á nýju húsi fyrir
starfsemi Reglunnar hér.
Skyldi heildaruppliæðin vera
150 þúsund krónur, sem ætti
að greiða á næstu 10 árum.
Skilyrðin voru þau, að hið nýja
hús ætti einungis að vera til
gagns fyrir hindindisstarfsem-
ina í landinu og að ríkissjórn-
in samþykkti þá teikningu,
sem farið yrði eftir við bygg-
inguna. Þessi tillaga náði
samþykki mikils meiri hluta
þingmanna, og ber að þakka
þeim - og þá ekki sizt flutn-
ingsmönnunum, sem allir voru
nefndir í síðasta hlaði, fvrir
góðan skilning þeirra og af-
greiðslu á þessu mikla nauð-
synjamáli Reglunnar og bind-
indismálsins, fvrst og fremst
hér í hænum, en sem hefir
mjög viðtæka þýðingu fyrir
hindiildismálið i öllu landinu.
Eins og kunnugt er, hefir
þetta mál nú í mörg ár verið
eitt hið mesta vandræðamál
fyrir Regluna. Húsið gamalt
og ófullnægjandi orðið í alla
staði, en sökurti kvaðar þeirr-
ar, er hvíldi á lóðinni frá hálfu
Alþingis, var ekki hægt, livorki
að byggja á henni nýtt hús né
selja hana, þó hún í sjálfu sér
sé ein af fallegustu og beztu
lóðum í bænum.
Nú er þá loksins þetta mál
leyst og á þann ákjósanlega
liátt fyrir Templara, að það
gefur möguleikann til að koma
upp nýju húsi og miðstöð fyrir
hindindismálið i landinu. Jafn-
vel þó enn séu talsverðar tor-
færur sem ryðja verður til
hliðar, áður en nýja húsið
kemst upp, þá getum við samt
séð það í hyllingum framund-
an, og það ætti að auka okkur
þrótt og atroku til starfs og
dáða.
Nú verðum við að sýna það,
að ekki sé síður dugur i okk-
ur, en þeim frumherjum Regl-
unnar hér í Reykjavík, sem
komu upp gamla húsinu á sín-
um tíma. ()g svo megum við
ekki gleyma, að þakka. Já.
Það hefir þegar verið minnst
á Alþingismenn í þvi sam-
bandi, en það eru fleiri menn
úr okkar eigin fylkingu, sem
einnig hafa stuðlað að lausn
þessa ináls. Sérstaklega má
nefna tvo bræður, sem ávallt
liafa sýnt frábæran áhuga og
árvekni í málinu, og um langt
skeið undirbúið það; en það
eru þeir br. Sveinn Jónsson
kaupm. og hr. Helgi Sveins-
son fasteignasali. Reglan á
þeim mikið að þakka og fyrir
margt og mikið á löngu starfs-
timabili, sem þeim háðum hef-
ir auðnazt að vinna fyrir bind-
indismálið, en það er ekki sízt
nú i sambandi við giftusam-
lega lausn þessa máls, að
þeirra ber að minnast með
þakklæti.