Sókn - 09.02.1935, Blaðsíða 3

S Ó K N
11
ekki er hægt að beina þróun-
inni i aðra átt, en hún nú virð-
ist stefna, þá — já, þá er eig-
inlega ekki liægt að svara með
öðru en orðunum: „Sjáandi
sjá þeir ekki, og lieyrandi
lieyra þeir ekki né skilja“.
Öllum þarf að skiljast það,
að tímarnir krefjast annars en
ábyrgðarleysis og ómennsku —
það eru ekki tímar til þess að
eyða fé í að kaupa brennivín.
Það eru ekki tímar, sem leyfa
þjóðinni að drekka brennivin
og liggja i fylliríi. — Ef við
eigum að rétta við og brölta
upp úr feni atvinnuleysis og
eymdarástandi skorts og skulda,
þá duga ekki til þess fálm-
andi hendur fullra manna: Við
og eftirkomendur okkar, þurf-
um annað andrúmsloft en
brennivínssvækju til þess að
þroskast og verða andlega
menntaðir og sjálfstæðir menn.
VII.
Bezta ráðið, sem nú er hægt
að taka, er að efla bindindis-
samtökin. — Það liefir aldrei
riðið eins mikið á og' nú, að
allir bindindissinnaðir menn
taki höndum saman og tengist
félagsböndum. Alþjóðareglan
er fyrir alla, og þar innan
stúknanna verður að vinna það
menningarstarf, sem útrýmir
drykkjufýsn og drykkjusiðum.
— Æskan í skólunum verður
nú lika að láta til sín taka og
lijálpast að til þess að gera
menntastofnanirnar að örugg-
um vígjum bindindismálsins.
En sérstaklega Templarar
verða nú að íinna til þess, að
á þá er kallað. Nú eru með-
bræður og meðsystur í neyð,
])ið eruð kölluð til björgunar-
starfsins. — Bræðralag okkar
þekkir ekkert manngreinarálit.
— Það skal livila þungt á okk-
ur, ef við nú liggjum á liði okk-
ar meþ að framkvæma það
mannbóta og' menningarstarf,
sem við liöfum liéitið að inna
af liendi, liver eftir kröftum
sínum og getu.
Munið orð br. Borgþórs
Jósefssonar:
„Virinið, vinnið því af alefli,
cftir því sem Guð gefur yður
krafta til, í trú, í von, í kær-
leika“.
Br. Þórarinn Jónsson
80 ára.
Ja, — er það nú annars satt
að br. Þórarinn sé í þann veg-
inn að verða áttræður?
Hann er þó ungur enn og
frár á fæti — dálítið svona
lirukkóttur i framan og grá-
liærður, en það erum við sann-
arlega orðnir fleiri líka, sem
teljum okkur þó að vera bæði
þrjátiu og' fjörutíu árum yngri
en hr. Þórarinn.
En það sem gerir br. Þórar-
inn ungan er það, að hann hef-
ir gleði góðrar samvizku. -—-
Hann liefir reynzt trúr í liug-
sjónum og störfuin, i smáu og
stóru.
Maður mætir br. Þórarni á
flestum templarafundum, sem
hér eru haldnir, og alltaf og
allsstaðar er hann sá sami:
fullur af áhuga fyrir velgengni
bindindismálsins — ' og af
fölskvalausri ást til Reglunn-
ar og kenninga hennaar.
Br. Þórarinn er fæddur í
Vestmannaeyjum þ. 12. febr.
1855. — Framan af æfinni var
liann sjómaður, en síðar var
liann utanbúðarmaður við
”'Ziemsens-verzlun liér í bænum
um fjölda mörg ár. — í Regl-
una gekk hann þ. 7. febr. 1886
■— hann átti þvi i gær vetri fátt
i fimmtugsafmæli sem Templ-
ar. 10. jan. 1909 tók hann stór-
stúkustig og Hástúkustig sama
dag. Emhættismaður stórstúk-
unnar liefir hann verið siðan
1928. — í haust er leið var
hann kjörinn í framkvæmda-
nefnd Umdæmisstúkunnar nr.
1 — og ég licfi ekki tölu á live
oft liann hefir mætt sem full-
trúi á Stórstúku- og Umdæmis-
stúkuþingum. — Er þetta talið
liér til þess að sýna, að hr. Þór-
arinn stendur enn á vigvellin-
um þar sem orustan er liáð, og
lælur sig ekki dreyma um að
fara að njóta verðskuldaðrar
hvíldar á bak við.
Þó br. Þórarinn þannig sé
með í mörguin stúkum og á
öllum stigum Reglunnar, þá á
liann samt eiginlega lieima i
„Einingin“ nr. 14 Þítr þekkja
reglusystkin liann allra bezt
og þar á liann sjálfur sínar
heztu minningar. Nú færum
F við hin sem yngri erum br.
Þórarni þakkir fyrir unnið
starf og árnum honuin heilla.