Sókn - 30.03.1935, Blaðsíða 3

. S Ó K N
27
ýmsa aðra góða kosti, þar sem
hún hefir bæði bókmenntalegt
og listrænt gildi, vel leikin af
ýmsum beztu leikendum Svía
og vel til hennar vandað eins
og títt er með ýmsar sænskar
kvikmyndir. Viðburðaröðin er
bæði áhrifarik og „spennandi“,
í henni er hrífandi landslags-
myndir, og myndir sem sýna i-
þróttir og kappleiki á hinum
ágætu sænsku íþróttavöllum
o. s. frv.
'"Þegar á allt þetta er litið, er
það ekkert undarlegt, þó fólk,
er gerir talsvert háar kröfur
til mynda þeirra, sem það fer
að sjá, flykkist að henni og
færri komist að en vilja. — En
i fljótu bragði að minnsta kosti
getur það virst undarlegt, að
þegar átti að sýna þessa sömu
mynd hérna í Reykjavik —
„Nýja Bío“ hafði hana fyrir
eitthvað um það bil tveimur
árum síðan — þá var ekki
hægt að sýna hana hér. Hún
kom upp einu sinni fyrir tómu
húsi — og við það varð að
endursenda hana.
2. Hvaða myndir vilja
íslendingar?.
Mér liefir verið sagt, að það
sem skapaði myndinni þessi
örlög hér, muni aðallega hafa
verið það, að hún var auglýst
sem fróðleiksmynd er lýsti
áfengisbölinu. — Þess má lika
geta, að hér var myndin ekki
sýnd sem talmynd og' að text-
um liennar, sem voru á
dönsku, var ekki að öllu leyti
vel fyrir komið. En í sjálfu
sér getur það ekki hafa liaft
nein áhrif á aðsóknina, því
það má fullyrða, að langfæstir
þeirra, er kvikmyndahúsin
sækja, skilji sér til gagns texta
þeirra fáránlegu amerísku eða
þýzku mynda, sem lýsa veit-
ingaliúsalífi, næturslarki og
munaði ríka fólksins, og þar
sem aðaluppistaða er fátæka
stúlkan, sem af æfintýraþrá
kemst inn í þetta paradísarlíf
þeirra ríku og verður þar fyrir
ýmsum freistingum og þreng-
ingum, sem allt saman endar
svo með, að hinn göfuglyndi
milljónamæringur kemur fram
á sjónarsviðið og tekur hana
að sér í heilagt hjónaband. —
Allir, sem hugsa, vita raunar,
að hin raunverulegu örlög fá-
tæku stúlkunnar eru allt önn-
ur og ekki nærri svona glæsi-
leg — en það hindrar ekki, að
hundruð og þúsundir sitja hug-
sína sem meðal til þess að fórna þeim fyrir
áhugamál sín. Hann getur kallað áhugamál sín
almenn áhugamál eða sagt að þan stefna að
„hærra“ markmiði, en í raun og veru er það
svo „ódýr“ fyndni, að jafnvel menn eins og
A1 Capone eða Dillinger geta kostað til hennar
fyrir sig engu síður en Napoleon Bonaparte
eða liver annar einvaldur veraldarinnar. — I
Góðtemplarreglunni getur aldrei verið að tala
um neinn „leiðtoga“, sem fórnar bræðrum eða
systrum fyrir áhugamál sín eða Reglunnar.
Engin áhugamál eru til svo hafin yfir allt, að
þau geti réttlætt mannfói’nir. — Maðurinn —
viðurkenndur sem annaðhvort bróðir eða
systir — getur aldrei orðið meðal fyrir „leið-
togann“ og áhugamál hans, jafnvel þó hann
vildi kenna þau við heilaga trú eða föðurlandið
eða*þjóðina. 1 Góðtemplarreglunni veit líka
»,leiðtoginn“ og skilur, að sú mesta fórn, sem
ég má færa fyrir hugsjónir mínar, er ég sjálfur
en ekki bræður mínir eða systur mínar. —
^ar .verður líka hver einasti starfandi félagi
„leiðtogi“ — sérhver hefir sitt svið, sitt á-
kveðna verk að vinna innan bræðrahringsins,
og það leysir hann af hendi. Hinar persónulegu
fórnir í starfinu fyrir þroska og fullkomnun
mannkynsins eru ávallt látnar í té af fullkom-
lega frjálsum vilja frjálsra manna og kvenna.
Frjálsir menn leita ekki kveinandi og kvíða-
fullir að leigtoga, þeir geta stjórnað sér sjálfir
og þurfa lians því ekki með. Þeir gera lýðræðis-
hugsjónina að veruleika, sökum þess að þeir
finna til ábyrgðarinnar gagnvart liinum háleita
tilgangi mannlegrar tilveru í samhyggð og
samúð með öllu mannkyninu.
Góðtemplarreglan hefir verið, er og verður
skóli i þessari samliyggð og það skóli, sem sýndi
að kenningar hans og áhrif stóðust jafnVel
Ragnarök heimsstyrjaldarinnar og öll sundr-
ungarátök tímans þar á eftir. Reglan hefir flutt
Guðspjall mannkynsins gagnvart leiðtoga-kenn-
ingunni, eins og br. Pliilip Snowden orðaði það
í bæn sinni:
„God; give us no more giants! Lift the race!“
(Guð, gefðu oss ekki fleiri risa! Lyftu mann-
kyninu hærra!).