Sókn - 15.04.1935, Blaðsíða 4

32
S Ó K N
hliðina, sem út snýr, hina upp-
lýstu, skreyttu sali skemmti-
staðanna, perlandi kampavín í
fáguðum glösum, prúðbúið
fólk, glitrandi gimsteina, perl-
ur og gull — allt þetta ímynd-
aða glæsileikalíf þeirra, sem
auðæfin eiga og lifa áhyggju-
lausu munaðar- og skemmt-
analífi — og þarna — eins og
alls staðar, þar sem ekkert
þarf að hugsa um afkomu
næsta dags eða ábyrgð gagn-
vart lifsheildinni, fær allt, sem
við sjáum, yfir sig þann blæ
sakleysis og óþvingaðrar gleði,
sem til þess þarf að blekkja
olckur fáráða áhorfendur, og
fá okkur til að gleyma, að
þetta allt er einangis blekking
langt frá öllum veruleika — og
alls staðar leikur áfengið sitt
hluiverk — hin fægðu kristals-
glös og hið litprúða, perlandi
vin breiðir enn aukna fegurð
yfir þennan heim áhyggjuleys-
isins. Og er það þá furða, þó
áhorfandinn í hrifningunni
gleymi hinni fornu speki — að
það að lokum spýti eitri sem
naðra. — Þarna eru honum
sýndir hinir fínu samkvæmis-
siðir og hlutverk áfengisins
þar — en einungis ein hlið —
yfirborðið.
Ný ljóðabók.
Sá sem flettir hinni nýju
„Söngbók Góðtemplara“, er út
kom s. 1. haust, mun fljótt taka
eftir því, að á hana setja aðal-
svipinn tvö skáld, og er það
Reglunni ekki alllítill sómi, að
það eru einmitt tvö af höfuð-
skáldum þjóðarinnar á sínum
tíma, þeir Guðm. Guðmundsson
skólaskáld og Guðm. Magnús-
I. O. G. T.
Vorþing
Umdæmisstúkunnar nr. 1 verður háð í Góð-
templarahúsinu í Reykjavík sunnudaginn 5. maí
n. k. og hefst kl. 10 f. h.
Dagskrá:
1. Stigveiting.
2. Kosning fulltrúa á Stórstúkuþing.
3. Stórstúkuþingmál.
4. Önnuf reglumál.
Reykjavík, 4. april 1935.
Porl. Guðmundsson,
n. t._______________________
Guðgeir uónsson,
u. r.
son („Jón Trausti“). En auk
þeirra eru það allmörg önnur ís-
lenzk skáld fyr og siðar, sem
þar eiga kvæði. Eitt af hinum
„nýju nöfnum“, sem maður
mætir þar, er Guðmundur Geir-
dal — t. d. nr. 78: „Hér andar
svo hlýlega“, nr. 81: „Auðgar
lífið óskamagni“ og nr. 95: „Ég
er sæll þessa stund“.
Þessi kvæði vekja undir eins
athyggli þess, er les, þau eru
bjartsýn, þróttmikil og mál
þeirra myndauðugt. — Fyrir
ekki alllöngu síðan hefir G. G.
gefið út ljóðabók. Sá, sem les
hana fær einmitt það álit, sem
hann hefir fengið á liöf. við
lestur kvæðanna í „Söngbók
Góðtemplara“, staðfest. — En
hann fær einnig dálítið annað
og meira, því hann kynnist i
henni stríðandi og leitandi
mannsál á fleirum en þessu eina
sviði.
Þessar línur eiga ekki að vera
gagnrýni á kvæðum G. G., lield-
ur aðeins skrifaðar i þeim til-
gangi að benda á bók hans —
að hún sé athygglisverð, og væri
liægt að tilfæra ýmislegt úr
henni því til sönnunar, ef rúm
leyfði. En á hinn bóginn get ég
ekki stillt mig um að benda
bæði þessum höf. og fleirum,
sem gefa út ljóðabækur, á, að
bækur þeirra gætu orðið ennþá
betri og verðmætari, ef þeir
vönduðu sig betur, þegar þeir
velja úr handritum sínum til
þess að gefa út. — En hvað sem
því líður — mér þykir ekki ólik-
legt, að það fari fyrir fleirum
eins og mér, að þeim leiki for-
vitni á að lesa fleiri kvæði eftir
G. G., þegar þeir hafa kynnst
kvæðunum í „Söngbókinni“.
F. Á. B.
Sökum rúmleysis i blaðinu
var ekki hægt að þessu sinni að
birta hina stórathyglisverðu
greinargerð br. Péturs Gttesens
alla að þessu sinni. — E. t. v.
verður liægt að gera það síðar.
Ríkisprentsmiðjan Gutenberg.