Sókn - 29.04.1935, Blaðsíða 1

SOKN
********** ÚTGEFANDI: STÖRSTÚKA ISLANDS ***********
IV. árg. Reykjavík, 29. apríl 1935 9. blað
Hitstjóri:
Fr. Ásmundsson Brekkan
Reyk j a vík.
Simi 4833 — Póstli. 64.
Afgreiðsla:
Skrifst. Stórst. íslands.
Hafnarstræti 10.
Sími 4235. Póstli. 14.
Að norðan
Frá Ólafsfirði og Hrísey.
í fyrravetur, nokkru fyrir
jól, endurvakti undirritaður
þrjár stúkur á þessum stöðum.
Undirstúku í Hrísey með 50—
60 félögum og barnastúku, og
undirstúku í Óalafsfirði með
30 félögum. 1 Ólafsfirði hefir
stöðugt starfað ágæt barna-
stúka undir gæzlu Petrínu
Jónsóttur, ljósmóður, sem
sannarlega á skilið hrós fyrir
þrotlausa baráttu fyrir bind-
indisstarfið í Ólafsfirði, sem
engan veginn er barnanna bezt-
ur í þeim sökum. Ég fékk nú
aftur tækifæri til að sitja
barnastúkufund í Ólafsfirði og'
var það mjög ánægjuleg stund.
Um 60 félagar voru á fundin-
um, og margt af því hálf-full-
irðnir unglingar. Einnig var ég
á fundi hjá undirstúkunni,
hún er fámenn, en flestir eru
félagar hennar ungir og ávöxt-
ur af starfi barnastúkunnar.
Mér leizt vel á fámenna hóp-
inn, sem sýnir á þessum stað
þrek og festu, og enganveg-
inn var fundurinn fámennari,
en stundum vill verða i höf-
uðstaðnum. I Ólafsfirði mundu
stúkurnar þrífast vel, ef ekki
væru þær svo ömurlega að-
þrengdar hvað húsrúm á-
hrærir.
1 Hrísey telur undirstúkan
67 félaga, og hefir starfað
prýðilega vel frá þvi í fyrra.
Henni hefir tekizt að halda
kauptúninu í Hrisey þurru, og
gæti hún sagt frægðarsögur af
starfi sínu, ef hún vildi það
við Iiafa. Stúkan á ágæta menn,
sem sýnt hafa af sér röggsemd
og dugnað, og ég' verð að játa
það, að ég er mjög upp með
mér af þessum stúkum, sem
eru að nokkru levti árangur af
starfi mínu hér i fyrra. Að
endurvekja þær var hið á-
nægjulegasta slarf, og vel hefir
líka tekizt með starfið .í barna-
stúkunni eru nálega öll börn í
þorpinu, sem hafa aldur til
þess, og er hún orðin fyrir-
mvnd undir stjórn Einars Þor-
valdssonar, kennara, sem fær
almennings orð í eyjunni. Ég
hef nú setið mjög ánægjulega
fundi hjá báðum þessum stúk-
um, auk þess, sem ég liefi flutt
nokkra fyrirlestra á báðum
stöðunum. í Dalvík bauðst mér
að tala um bindindi á unglinga-
samkomu. Mér þvkir vænt um
að geta bælt upp starf mitt
fyrir Stórstúkuna á síðasta
ári, með því að lilúa sem bezt
ég get að liag Pæglunnar, þótt
ekki sé ég nú erindreki hennar
á þessu ferðalagi.
Frá Akureyri.
Dagana 24. og 25. marz sat
ég Umdæmisstúkuþingið á Ak-
ureyri, og flutti þar erindi ann-
að kvöldið, samkvæmt tihnæl-
um Umd. æðstatemplars. Þing-
ið var með fjölmennasta móti
og hið mvndarlegasta. Til
dæmis voru 5 eða 6 fulltrúar
frá stúkunum í Hrísey, og
sýnir það, að þær starfa nú
með lífi og fjöri. Þá voru
margir fulltrúar frá Ung-
mennastúkunni „Akurlilja“ á
Akureyri, sem cr nú, að vissu
leyti, eftirtektarverðasta stúk-
an norðanlands. Hún telur nú
á annað liundrað félaga og
starfar ágætlega; gefur t. d. út
myndarlegt blað, sem heitir
„Röðull“. Stúkan hefir mjög
góða starfskrafta, og standa
að henni hinir ágætustu og á-
hugasömustu menn, eins og
Eiríkur Sig'urðsson, Hannes
Magnússon, kennarar og Snorri
Sigfússon, skólastjóri. Alls eru
á fimmta hundrað börn og
unglingar í stúkum á Akureyri.
Hitt þótti mér ekki síður
gleðilegt tákn timanna, og vott-
ur ])ess, að góðs má vænta af
æskulýð þessa lands á kom-
andi tíð, viðvíkjandi bindindis-
starfi, — að ungur nómsmað-
ur við Menntaskólann á Akur-
ejrri, Eiríkur Pálsson, kemur
til mín strax er ég kom til Ak-
ureyrar, og óskar eftir sam-
starfi. Eiríkur Pálsson er for-
maður sambands bindindisfé-
laga í slcólum norðanlands. —
Samkvæmt tilmælum lians
flutti ég fyrirlestur, fyrst í