Sókn - 31.12.1935, Blaðsíða 1

Ritstjóri:
Fr. Ásmundsson Brekkan
Reykjavík.
Sími 4833 — Pósth. 64.
SOKN
AfgreiSsla:
Skrifst. Stórst. fslands.
Hafnarstræti 10.
Simi 4235. Pósth. 14.
**$*$**$$$
ÚTGEFANDI: STÓRSTÚKA ÍSLANDS ++ + + + +*+ + + +
IY. árg. Reykjavík, 31. des.. 1935
Til lesenda og kaupenda.
Samkvæmt ákvörðun síð-
asta Stórstúkuþings hættir
„Sókn“ að koma út nú frá ára-
mótum, og hefir blaðið þá
komið út í 5 ár, 2% mánuð,
eða síðan 15. okt. 1931.
Fyrst framan af var blað-
inu stjórnað af ritnefnd, og
var br. Felix Guðmundsson
þá ábyrgðarmaður og ritstjóri.
En eftir Stórstúkuþingið 1933
var breytt um tilhögun, rit-
nefndin lögð niður og tók und-
irritaður þá við ritstjórn. En
eftir síðasta Stórstúkuþing bað
eg framkvæmdanefndina að
leysa mig frá starfinu, og var
mér þá leyft að fá annan
mann i minn stað. — Br. S. F,-
Einar Björnsson hefir því
annast ritstjórn blaðsins sið-
an og þangað til nú. Þakka eg
honum hér með fyrir vel unn-
ið starf.
Þegar blaðið á sínum tíma
hóf göngu sína, leit eg — og
sjálfsagt fleiri — á það sem
tilraun, er tíminn yrði að skera
úr unl, hvort tækist eða ekki.
Nú verður að segja það eins og
er, að það sem eg óttaðist mest
þá, hefir komið fram. Fjár-
hagur Reglunnar leyfir ekki
að lengra sé haldið með það
að sinni.
En samt sem áður skal því
ekki neitað, að það er með
nokkrum sársauka, að eg nú
fyrir hönd útgefandans, Stór-
stúku Islands, kveð lesendur
og kaupendur blaðsins, eink-
um vegna þess, að jnér er það
ljóst, að hér er gefizt upp við
mjög mikilsverða tilraun í þá
átt að útbreiða bindindishug-
sjónina — og um leið er mér
einnig ljóst, að Reglan hefði
ekki þurft að gefast upp í
þessu máli, ef nægileg sam-
heldni hefði verið meðal
Templara landsins yfirleitt og
nægilegur skilningur á þeirri
nauðsyn, sem það raunveru-
lega er, að bindindishreyfing-
in eigi sér málgagn, sem geti
verið hvorutveggja í senn:
fræðandi og vekjandi boðberi
milli félaganna inn á við og
vopn til sóknar og varnar fyrir
málefnið út á við.
Það skal játað, að blaðið
liefir frá fyrstu byrjun verið
of lítið til þess að geta gegnt
þessum hlutverkum til hlitar.
En það var upprunalega stofn-
að i bjartsýnni trú á það, að
bindindismenn og bindindis-
sinnaðir menn um land allt
mundu víkjast það vel undir
málið, að blaðið ætti fyrir sér
að geta stækkað og fullkomn-
azt. En reynslan hefir verið
allt önnur. Stórstúkan hefir
séð sig' tilneydda að minnka
18. blað
blaðið til þess að geta haldið
því út. — Og nú síðast hefir
verið ákveðið að leggja það
niður. Reyndar var talað um,
að breyta því i tímarit. En því
miður óttast ég, að fjárhagur-
inn, eins og stendur, leyfi ekki
frekar útgáfu tímarits en
blaðs, þó mun það verða reynt
í einhverri mynd.
Eg vil þá að siðustu í nafni
okkar allra, sem höfum lagt
krafta okkar í útgáfu blaðsins
frá öndverðu, þakka öllum
þeim, sem hafa sýnt áhuga
fyrir því, öllum, sem hafa
keypt það og lesið — og um
leið vil ég óska, að ekki líði á
löngu áður en Reglan verður
fær um að eignast blað af
nýju.
Fr. Ásmuqdsson Brekkctn.
Barnakennarar og
bindindismálið.
Það er án alls efa mesta á-
hyggjuefni allra bindindis-
vina, hversu fálega hin upp-
rennandi kynslóð tekur bind-
indismálinu. Það er sem sé
ekki vert að draga dul á það,
að meginþorri islenzkrar
æsku er, eins og sakir standa,
alls ekki bindindissinnaður.
Þetta sést á því, að ungmenna-
félögin, sem um langt skeið
veittu bindindismálinu drengi-
legt fylgi, hafa nú að mestu