Alþýðublaðið - 21.09.1925, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 21.09.1925, Blaðsíða 3
'¦cvimvij&»i<p Verður þá aklljaaleg leynd sú, sem htð >oplnbera< hefir kosið að láta hvfla yfir gerðum geng- isnefnd*rlnnar. Fjármálastjórn- endanum hefði komið það ilfa, að almennlngur fengl vitneskju nm, að genglj?n»fndln vitandi vlts ákvæði verð íslenzkrar fcróna langt undir 8an.oí»irði tovart miws- erið ettir annað og hétdl þannig viljandl við dýrtíðlnnl með öllum hennar afieiðlngum. En hinir f&u útvöldu hafa ekki verlð leyndir neinu í þessum efnum, Leyndardómar gengis- nefadar hafa auðsjáanlega verið aem epin bók íydr hluthafa- bankastjórann í íslandsbanka, Eggert Claesaen, ssm, þegar honam Hggar á að afaaka sig, dregur úr skjalatosku sinni orð- réttan útdrátt úr gerðabók nefnd- arlnnar. Þenna útdrátt segist hann hafa lofað fiskkaupmönn- um að sjá eða sagt þeim frá •amþyktlnnl þeim >til leiðbein- ingar<, og slikt hið sama munu flelri hafa gert. Það er augljóst, að Eggert Cíaessan og líklega nokkur hluti gengisnefndarinnar iika hefir litið 8vo á, að verðlag gjaldayrls kæmi engum við nema fiskkaup- mönnum, — að innflytjendur eg alian almenning, sem dýrtiðin kemur harðast nlður á, varðaði ekkert nm þá hluti og æíti ekk •rt að fá að vita þar um. Httt er annað mál, hversu drengilegt bragð það er at Eggert Claessen, sem ekkl er 1 gengisnefndinni og þvi hSýtur að hafa féngið samþyktina orð rétta f trúnaði hjá einhverjum nefndarmanna, að vega þannig altan að netndinnl tii að reyna að koma sök af sér, sem hann hefir gert með því að birta sam- þyktina. Etf enn þá /erður manni að spyrja: Hverniir stendur á því, geng.isnefnd.in. e sm að meirl hluta er skipuð möno im, er ekkl viija téljast lággengiimenn, skuli alt trá upphafi haii fylgt lággengis- stefnuani. Elnb mr utauaðkom- andi áhrif hijótr að valda þessa. Eina valdið, sem með nokkr- um rétti getur hatt áhrlf á netnd- ina, er landsstjóraio; oddamaður- ion er fulltrúi hennar, Fjármáia- ráðherrann fer með þestta vald, og samstarfið mliii haas og gengisnelndar blýtur jafnan að vera mjög nálð, þar sem hann ræður yfir seðlaútgáfanni og getur þannig sjáliur haft mlkil áhrif á gengið. Að netndin hefir tekið upp þessa óheiilastefnu og tylgt henni til þessa, hiýtur þvf tyrst og fremst sð vera sok fjármáiaráð- herrana, sem sjálfur hefir sagt, að gengislækkun ié >hentug aðferð< til-þess að iækka verka- launin, og sýnt og aannað með seðlaflóði sínu, að hann skirrist ekki við að nota þessa >aðferð<. Lággengisstefna gengisnetad- arinnar er þvi stetna fj&rmála- ráðherrans. Hún er iággengis- stefna Jóns Þorlákssonar — í verki. E* Smjor og osta-syningin. Auk smjörs og oita trá rjómabúuoum og œjólkuraíurða frá Hvanneyri era á sýaingunni gráð*o3tar trá Þingeylngum og Öafirðingum, niðarsoðin mjóik frá Beigalda og sýcishorn af c jóik og skyri úr mjólkurmatarútsölum hér í bæn um. í dómnefnd um gæði var- anna eru Haildór Viihjálmsson Bkóiastjóri á Hvanneyri, ungfrú Aftna Frlðrlksdóttlr ráðunautur og H, Grönfeldt bóndi á Beigalda, Sýningin er ople til kl. 8 í kvöld. H H H Agætis hveiti á 35 aura pr. */» kg. H.H. 6, að eins 82 x/a Va k8' Odýrari í sekkjum! Beztu hveitikaupin í bænum í Kaupféiagtnö. Hækknn krðnnnnar. SkráJ5 sölugengi sterlingspunds er enn 22 kr. 75 aura. Lands- bankinn kaupir pundin fyrir 22 kr. 50 aura, en kaupir þó víst að eins af föstum viöskiftamönnum sínum. ísiandsbanki kaupir aftur á móti aö eina smáupphœðir og á 22 krónur pundifi. Sjáanlegt er því, a8 raunverulegt gengi krónunnar er hærra en ÞaÖ er skráö, þar sem bankarnir takmarka svo kaup- in á erlendum gjaWeyri, og sá gjaldeyrir, sem þeir kaupa ekki, leitar annaö fyrir lægra verfi. fessar aðfarir bankanna eru í þeim einum tilgangi geröar að halda íslenzkri krónu niðri, en niðurstaöan er óhjákvæmilega sú, að krónan hækhi aftur tii muna og það í einu stökki eins og síðast. Hver veldur þessum stöðugu stöövunartilraunum? í»a8 er nú orðið opinbert, að enginn annar en fjármálaráðhorrann stendur fyrir þessum íággengiatilraunum. Það er hann, sem notar vald sitt og ahrif til þess að fá bankana til að kaupa erlendan gjaldeyri hærra verði en hann er verður til stór- kostlegs fjármunalegs tjóna fyrir Sdgar Bice fiurrougha: Vllti Tapzan. þri, hve ljónið var apakt hjá okkur i dag. Það er maður með ljónunum, þarna núna." BÞað er ómögulegt!'1 hrópaöi Smith-Oldwick. „Þau myndu rifa hann i.sig.* „Hvi heldurðu, að þar sé maður?" spurði Berta. Tarzan brosti og hristi höfuðið. „Ég held, þú gkiljir það ekki. Okkur gengur illa að skilja það, iem okkur er oívaxiö.a „Hvað áttu við með þvi?" gpuröi foringinn. ,Ef þú hefðir fæðst blindur, myndir þú ekki skilja, hver»U maður nýtur áhrifa með sióninni; eins óttast ég, að þið, sem ekki þekkið það þefnœmi, sem ég á til að bera, skiljið ekki, hvernig ég veit, að maður er þ.arna." „Finmirðu mannaþef?" spurði stúlkan. Tarzan kinkaði kolli. »Veiztu á sama hátt, hve mörg ljónin eru?° spurði foringinn. „Já," svaraði Tarzan. „Ljón eru ólik hvert öðru, og af engum tveim þeirra er sami þefur." • Ég er óviss um, að maðurinn og 1 jónin séu hér til þess að gera okkur mein," hélt Tarzan áfram, »pvi a.6 þau gsetu þegar hafa gert það, hefðu þau viljað. Mór dettur nokkuð i hug, en það er aiveg út i loftíð." „Hvað er það?" spurði stúlkan. BÉg held, að þau séu hór til þess að varna okkur einhvern stað, sem við megum ekki koma á," sagði Tarzan, ,Meí» tiðrum oröum; viö erum i g»zlu, og ef

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.