Viljinn - 01.02.1942, Blaðsíða 3

- 3 -
UMMÆLI BLAÐAMANNS UM STABF YORT
"Enda þótt eg hafi aldrei átt þess kost, að fara í heim-
sókn til landa, sem liggja utan takmarka Ameriku, þá hefi eg
þó oftsinnis fengið tækifæri til að tala Tið kristniboða,
sem hafa lifað og starfað meðal þeirra manna, sem villumyrkr-
ið hjúpar. Mjög hefur gripið mig og til mín talað sjálfs-
afneitun sú, er þessir alvörugefnu menn og konur stöðugt
sýna í því starfi sínu, að færa Ijós fagnaðarerindisins samr-
tíðarmönnum sínum, þeim sem ver eru settir en þeir sjálfir,
Hvorki regn né snjór, hiti né kuldi aftrar þess'um nú-
tíma hermönnum Krists frá því að framkvæma af heilum hug sitt
óeigingjarna starf. Það hefur hrært mig mjög að sjá þá fór'n-
arlund, þá hugprýði, sem Sjöundadags-Aðventista-kristniboð-
arnir frá öllum heimsálfum sýna, Hugsaðu þér félagsskap,
sem ekki er búinn að vera le.ngur til .en hundrað ár, og nú.
hefur kristniboða og talsmenn í. 375 löndum og eyjaklösum, og
kunngjörir gleðiboðskapinn á meira en 700 tungumálum, gefur
út bækur og rit é næstum 200 tungumélum. Sjálfsagt ertu
sammála mér um það, að á bak við þetta standi sá kraftur,
sem mannlegur skilningur eigi erfitt með að grípa. •'
Nýlega étti eg tal við leiðtoga einn í Aðventistasöfnuð-
inum um áform þeirra að berjast fyrir því, sem þeir kalla
kristniboðsútbreiðslusjóðinn. Þessum peningum er safnað í
þeim tilgangi að efla og útbreiða forlagsstarfsemi þeirra,
skólastarf og heilbrigðisstarf í öllum löndum. Jafnframt því
sem vér hér í Bandaríkjunum höfum notið blessunar af sjúkra-
hjálp þeirra og læknaskólum, stofnunxim, sem kosta margar
miljónir dollara, þá starfa leiðtogar Aðventista-safnaðanna
stöðugt a'ð því að breiða út kristniboðsdtarfsemi sína, með
því að mynda sjóði fyrir smáspítala, skóla og forlagshús á
fjarlægustu svæðum jarðarinnar, Gera þeir það til þess að
færa sams konar blessun og lífsþægindi, sem vér njótum, til
þessarra þúsunda þurfandi manna í öllum löndum. Setja þeir
sem leiðtoga þessarra stofnana vel menntaða kristilega menn
og konur, sem oft afsala sér glæsilegri framtíð hér heima,
og helga líf sitt fórnfúsri, persónulegri þjónastu, hvar
helst sem þeir eru kallaðir til að starfa. (Framh.bls,5)
V I L J I N N