Viljinn - 01.02.1942, Blaðsíða 9

- 9 -
BOÐSKAPUR TIL ÆSKUNNAR
E.G. Uhite
Skortur andlegleika Þessi hrifning og innblást'ur kemur
ekki að ofan, það er algerlega jarð-
neskt. Englar Guðs horfa daprir á gleymsku þeirra, sem
Kristur hefur lagt svo mikið í sölurnar fyrir. Þegar sjúk-
leiki og dauði snertir þá, sem hafa.eingöngu lifað til að
)óknast sjálfum sér, þá finna. þeir um seinan, að þeir hafa
^enga olíu í lömpum sínum, og að þeir eru næsta óhæfir til
að ljúka æfisögu sinni.
Blærinn á samtalinu á mörgum Slíkum samkvæmum lýsir
því, hvað hjartað er fast við. Hégómaþvaörið og heimskuleg
fyndni, sem töluð er til þess að vekja hlátur, bera ekki
vott um það, að slíkir menn séu góðir fulltrúar Krists. Þeir
sem tala, vildu ógjarnan að það yrði skrásett. iheyrendurn-
ir verða fyrir miður heppilegum áhrifum, og Kristur verður
fyrir vanheiðri, ö, að hinir ungu vildu vaka vel yfir orð-
um sínum, því að eftir þeim munu þeir verða réttlættir eða
fyrirdæmdir. Munið að Jesús er hjá ykkur, hvar sem þiö
farið, tekur eftur gjörðum ykkar og hlustar á orð ykkar.
Munduð þið blygðast ykkar við að heyra rödd hans og vita,
að hann heyrir viðræður ykkar?
Hver sé, sem einu sinni. hefur verið einlægur trúmaður,
en er nú farinn að taka þátt. í veraldlegum skemmtunum, er
kominn út á hættulega braut. Hann er farinn burt af því
sviði, sem lífsloft himinsins yf.irskyggir, og steypt sér
|niður í andrúmsloft misturs og þoku, því að oftast eru hinar
"heimskulegu skemmtanir kristinni trú til ófrægðar og smánar.
Sá, sem heldur við sambandi sínu við Guð, getur ekki
af hjarta tekið þátt í slikum skemmtunum. Orðbragðið sem
hann heyrir, getur ekki látið honum vel í ey’rum. Það er
eigi hið háleita orðbragð hins fyrirheitna lands. Þeir sem
tala, bera ekki vott um að þeir lofsyngi Guði í hjarta sínu.
Ginnandi áhrif. Þeim, sem eru rótlausir í eðli sínu og and-
legri reynslu, er gjarni? til þess að saman-
’ V I L J I N N