Viljinn - 01.02.1942, Blaðsíða 12

- 12 -
En versti gall-irm á þeim er þó, hvað þeir eru illmálgir um
aðra."
"Er þetta satt," spurði engill, sem gekk af hendingu .
við' hliðina á honxim.
"Já, víst er það hverju orði sannara," sagði maðurinn.
"Líttu bara á manninn, sem kemur þarna á móti oktur. Eg
þekki svipinn, þó að eg..geti ekki sagt þér, hvað hann heitir.
S&rðu ekki hvössu, grimnadarlegu augun í honaim, sem hann
skotrar til og frá - alveg eins og í hreysiketti, - og ágirnd-
erbaugana'kring um munninn. Sjáðu', hvað hann kiprast auö-
virðilega saman í herðunum og lsðist á tántun, í stað þess
aö ganga
"Eg
illinn.
"Og
"NÚ
nálgast.
GUÐS ORÐ
■oerlum.
hið æsta
Það er bréf föður okkár, sem.er á himnum, bréf, sem talar
um hinn viðkvæma kærleika hans, og sem uppörvar börn hans
é leiðinnii ■
í ,
+ V I L J.: I N N Blað Aðventæskunnar á íslandi. Kemur
+ • út einu einni á mánuði. -
+
+ -'Verð: Kr. 2,50 árgangurinn. - Qjalddagi er 15. maí.
+ Afgreiðslan er í Ingólfsstræti 19, pósthólf 262, Rvík.
+ Ritstj. og ábm.t JÚlíus Guðmundsson, Bárustíg.15 Vestm.
eins og maður." .
kalla þig glöggan á. að sja allt þetta," sagði eng-'
"En eitt er- það þó, sem þú sérð ekki,"
hvað er það*?" spurði maðurinn,"
það er það, að það er spegill, sem við erum að
Þú sérð sjálfan þig."
---roooOOOooo---
er náma, full af dýrmætum sannleiksgimsteinum.
Það er hafdjúp, fullt af hreinúm og skærum
Það er viti, sem varpar hinu skæra Ijósi srnu á
haf,.og vísar sjófarendum leið inn á friðarhöfn.
++++++++++++++