Viljinn - 01.03.1942, Blaðsíða 5
- 5 -
1 STRÍÐSTÍMUM
1 SKUGGA VÆTGJA HANS •-*:
(UrTi.)
Þegar hið dauð'þreytta flóttafólk lagðist niður á kaldan,
harðan steininn, hugsaði það með sárri löngun til heyhlöð-
unnar, sem það svaf í nóttina áður.
Um morguninn vaknaði Germáine v.ið sáran verk í fótunum.
HÚn reyndi.að standa upp, en komst þá að raun um að báðar
filjar henhár voru alsettar stórum blöðrum. Henni var ómögu-
legt ,að láta á sig skó, og ennþá ómögulegra að ganga, og þó
var um 2)? km. leið ‘til bæjarins, þar sem fólkið gæti náð í
járnþraútarlest. Germaine'fann að hún.gat ómögulega haldið
áfram,. syo að hún bað fólkið að halda áfram og skilja sig
eftir. .En enginn vildi heyra slíkt nefnt. Það var komið með
inniskó handa henni, en ekkert hjálpaði,og eftir litla.stund
Téll hún í ómegin, Þegar hún'ráknaði við-,-varrþað ráð tekið,
að hún.. var sett upp á reíðhjól, og hehni' var ekið á því það
sem-éff.íjrVyar dagsins, því að hún- var" einu sinni ekki þess
megnug. áð..jstíga það sjáif. •"
Kópvninn hólt áfram allan dáginn, en-hægt og með miklum
erfiðleikum. Fólkið var. svo yfirkomi-ð af.þreytu, að það gat
aðeins haldið afram .nökkúr hundruð métra milli þess að það
hvíldi sig. "Þegar kvöldið kom,' komsit'það að raun um, að það
’hafði. aðeins ferðast 19 "km. a 12 klukkustúndum.
JTú fékk þáð* aðra nótt Í -heyhlöðu, og kl, 5 fór það á
fætur og, gekk þá fáu km,, sem eftir voru að stöðinni. En þeg-
ar þang.áð’kom, varð. það þess vísara, að stöðin var yfirfull
)af þúsúndiih flóttamanna,' sem allir biðu eftir lest suður á
bóginn., Eftir nokkra bið var fólkið látið inn í trévagn, sem
venjulega' eru' notaðir til þess að flytja skepnur í„
Það.,tæki'allt of langan tíma að lýsa öllu því, sem fólk-
ið varð að þola þá fjóra daga, sem það var í þessari járn-
brautarlést. 1 henni voru 2000 flóttamenn, og þeim var kýtt
svo þétt saman, að ómögulegt var að sofna. Það gat einu sinni
ekki rétt úr sér. Til allrar hamingju vissi enginn, hve lang-
an tíma ferðin myndi taka. Flestir vonuðu í byrjun, að það
væri aðeins um nokkrar klukkustundir að ræða. •■ En lestin fór
Y I L J I N N