Viljinn - 01.03.1942, Blaðsíða 6

- 6r#
hffigt. StundTim var gefið loftárásarmerki, og þá var numið
staðar þangað til merki vaeri gefið um, að hættan væri liðin
hjá. Þeir sem voru í trévögnunum, gátu ekki séð, hvað gerð-
ist úti, því að engir gluggar voru á vögnunum, en aftur
á móti heyrðist hin vel þekkta suða flugvélanna uppi í loft-
inu, Svo kom það ekki sjalðan fyrir, að lestin varð að
fara inn á hliðarbraut, og bíða eftir því að langar lestir,
hlaðnar hermönnum og hergögnum, færu fram hjá.
1 fyrsta degi járnbrautarferðalagsins brunaði lestin
inn á. stöðina í imiens, einmitt þegar loftvarnarlúðrarnir
byrjuðu að léta til sín heyra. Lestin staðnæmdist við hlið
annarrar. lestar, sem full var af hermönnum Bandamanna.
Einhver opnaði dyr trévagnsins til þess að hleypa ofurlitlu
af loftiinn, en óðara heyrðist rödd, sem sagði í skipandi
tón: "Lokaðu dyrunxim strax, heyrirðu ekki í flugvélunum?”
óvinaflugvél flaug yfir stöðina svo lágt, að ekki varð
annað séð, en að hún myndi rekast á þakið, og nú heyrðist
ægilegur skarkali, Eftir svo sem eitt augnablik endurtók
sami hávaðinn sig, aðeins var hann mun háværari. Það var
sem allt ætlaði af göflunum að ganga. Sprengjum hafði verið
varpað'yfir jarnbrautarstöðina, og flóttáfólkið heyrði
brotin úr þeim dýnja á þökum trévagnanna. Það bjóst við að
lestin mundi tætast sundur þá og þegar. Alls staðar í
kring um sig sá Germaine fólk með náföl andlit, sem kross-
aði sig og ákallaði Maríu Mey í sífellu. Maður einn við
hlið hennar, sem hafði látið blót og formælingar ganga við
byrjun árásarinnar, lá nú é hnjánum í bæn til Guðs, Þeir,
sem aldrei hafa orðið fyrir loftárás, geta ekki skilið þá
skelfingu, er grípur fólk á slíku augnabliki, Germaine
skalf hið ytra, en hið innra var hún róleg. HÚn vissi, að
hvað sem kynni að koma fyrir, var hún þó í skugga vængja
hans.
Það leið eilífðartími þar til hægt var að opna dyrnar
og líta út. Bak við lest flóttafólksins var vöruflutninga-
lest, sem var að brenna, og fyrir framan hana varhermanna-
lest, sem var gjörsamlega sundurmoluð. HÚn hafði auðvitað
verið keppikefli óvinanna, og þeir höfðu náð því. Gufuvél
þessarrar lestar var eins og skorin í tvennt, og lík vélar-
mannsins hékk á öðrurn helmingi hennar. Þrjátíu^og fimm
hermenn höfðu misst lífið, og fjöldi særðra hermanna var
VILJINN