Viljinn - 01.03.1942, Blaðsíða 9

- 9 -
BOBSKAHJR TIL ÆSKUNNAR
E.G. White
Hinn eilífi Guð hefur dregið glögga línu milli heilagra
og syridugra, milli endurfæddra og óendurfæddra. Þeir tveir
flokkar hlandast ekki óagreinanlega saman eins og litir regn-
bogans, heldur greinast glögglega sundur eins og hádegi og
miðnætti. Guðs börn geta ekki gengið í náinn félagsskap við
þá, sem þekkja Sannleikann, en framkvæma hann ekki. Ættfaö-
irinn Jakob talar um sérstakar athafnir sona sinna, sem hon-
um óar við, og hrópar upp: "Sal mín komi ekki á ráðstefnu
sona minna, sæmd mín hafi eigi félagsskap við söfnuð þeirra."
(l.Mós.49,6.) Hann fann að heiðri hans mundi stafa hætta af
því, ef hann tæki þátt í athöfnum syndara. Hann hóf upp
hættumerkið, að við skyldum forðast mök við þá, sem velja
veg syndarinnar, að öðrurn kosti mundum við flekkast af hinu
illa„ Heilagur andi segir fyrir munn Pals postula svipuð
varúðarorð: "Og eigið engan hlut í verkum myrkursins, sem
ekkert gott hlýst af, heldur flettið miklu fremur ofan af
þeim. "
Samkomur, sem vert er að sækja. Serhverja áhrifagáfu ætti
að glæða með helgri \am-
og nota hana til þess að safna sálum til Krists.
Ungir menn og ungar konur skyldu ekki halda, að íþróttir
þeirra og skemmtisamkomur - í þeirri mynd, sem slíkt fer
venjulega fram - sé velþóknanlegt í augum Guðs.
Mér hefur verið sýnt aftur og aftur, að allar samkomur
okkar ættu að vera auðkenndar af trúarlegum áhrifum. Ef
unga fólkið vildi koma saman til þess að lesa og skilja ritn-
ingarnar spyrjandi: Hvað eigum við að gera til þess að eign-
ast. eilíft líf? og skipa sér svo sameiginlega Sannleikans
megin, þá léti Guð blessun sína fylla hjörtu.þeirra.
ð, að sérhver safnaðarmeðlimur, sérhver starfsmaður við
stofnanir vorar mætti skilja, að þetta líf er skóli, þar sem
við eigum að búa okkur undir próf hjá Guði himnanna í hrein-
leika í hugsun, siðporýði og óeigingjörnum athöfnum. sérhvert
V I L J I N N