Viljinn - 01.03.1942, Blaðsíða 10
- 10 -
orð, verk og hugsun er ritað í minnisbókina á himnuin.
Það er fyrir kraft og áhrif Sannleikans, að vér helg-
■umst og hefjnmst til sarnrar göfgi, sem samsvarar hinni guð-
legu göfgi, sem orðiðsetur fram. Yið getum lært veg Drott-
ins með því einu að'hlýða orði hans nákvæmlega. Rannsakið
ritningarnar. : • -
--■j? Þeir _sem stunda líkamlega vinnu, þarfnast hressingar og
tilbreytni ‘við og víð, en þeim er stunda aðallega andleg
störf, er þ'ess þó enn meiri "þörf. Það er ekki nauðsynlegt
til sáluhjálpar, né.. heldur Guði til dýrðar að hafa hugann í
starf i stöðugt' og hó-flaust, enda þótt um trúarleg efni sé að
ræða. Þær skemmtanir- eru til, svo sem dansleikir, spila-
mennska, töfl, o.fl»-,sem við getum ekki aðhyllst, því að
himininn fQrdæmir'þsér. Þessar skemmtanir opna dyr þess, sem
illt er- Þær miða 'ekki að því að gera mönnum gott, heldur
hafa þær æsandi áhrif og vekja í margri sál éstríðu og ésókn
í þá leiki, sem leiða til fjárhættuspila og svalls. Alla
slíka leiki ættu kristnir menn að fyrirdæma, og í stað þess
ætti að setja eitthvað fullkomlega saklaust.
Eg sá, að við ættum ekki að nota frístundir okkar eftir
heimslegri fýrirmynd. Þó ættu hátíðir og aðrir frídagar ekki
að líða svo hjá, að þeim sé enginn gaumur gefinn, því að
slíkt mundi vékja óánægju hjá börnum okkar. Á þessum tímum
er hætta á, að börn okkar verði fyrir illum áhrifum og spill-
ist af skemmtunum og gleðskap heimsinso Þá ættu föreldrar
að finna upp eitthvað, sem komið gætu í staðinn fyrir hættu-
legar skemmtanir. Látið börnin ykkar skilja, að þið hafið
velferð þeirra og hamingju fyrir augum.
■----000OOO000—
G-ÓÐ-AR BÆKUR eru eins og uppsprettulindir, sem dag-
lega er ausið af, án þess að þær þrjóti. Þær eru eins og
hæverskir þjónar, sem aldrei trana sér fram, heldur stnda
hljóoir og þögulir hver á sínum stað, þar til þeir eru spurð-
ir, en þá neita þeir heldur aldrei að gefa svar.. Þær eru
eins og tryggír fórnfúsir vinir, sem, þótt við-komum ekki
til þoirra langan tíma, eru allt af jafn éstúðlegir, og
öfunda aldrei hver annan.
V I L J I N N