Veiðimaðurinn - 01.04.2005, Blaðsíða 23

Ég er staddur á Keflavíkurflugvelli, það er miður janúar,
það er að renna upp fyrir mér að langþráður veiðitúr er að
hefjast. Spennan og tilhlökkunin er mikil. Úti æðir norðan
garri og hristir flugvélarnar sem bíða tilbúnar til að flytja
okkur suður um höf eða þangað senr ferðinni er heitið, til
Seychelles-eyja í Indlandshafi.
Um árabil hef ég liðsinnt erlendum veiðimönnum við
íslenskar ár og hefur þá komið fyrir að ég hef hitt veiðimenn
sem gera lítið annað allt árið en að veiða. Þeir þræða bestu
veiðistaði í heimi, veiða á allar gerðir veiðitækja, veiða allar
tegundir fiska og hafa prófað nánast alla þá staði sem bjóða
upp á veiðar sem vert er að stunda. Það lá því beinast við
að spyrja hvar og hvað væri skemmtilegast að veiða? Svör
þeirra voru svipuð, lax á íslandi, steelhead (sjógenginn
regnbogasilung) í Kanada og bonefish (silfurbokka). Þessar
frásagnir urðu meðal annars kveikjan að því að ákveðið
var að leggja á sig langt ferðalag til að veiða silfurbokka.
Ástæðan fyrir staðarvalinu var einfaldlega samdóma álit

þeirra sem til þekkja að í kringum Seychelles-eyjar séu bestu
silfurbokkamið veraldar.
Seychelles-eyjar liggja undan austurströnd Afríku,
norðaustur af Madagaskar, nánast á miðbaug. Alls eru
eyjarnar 115. íbúar eru urn hundrað þúsund, flestir búa
í höfuðborginni Viktoriu á eyjunni Mahe. Tungumálið
er kreola, sem er blanda af ensku, frönsku og einhverju
afríkumáli. Flugfélagið Seychelles Air flýgur bæði frá
London og París og tekur flugferðin frá London um 9
klukkustundir.
Við lendum snemma morguns á eyjunni Mahe, þaðan er
45 mínútna flug til Alphonse-eyjaklasans þar sem fyrirhugað
veiðisvæði er. Eyjaklasinn, sem liggur 450 km sunnan við
Mahe og sjö gráðum sunnan við miðbaug, samanstendur
af þrem eyjum, miklum kóralrifum og stórum lónum. Öll
aðstaðan, húsin sem við gistum í, bar, sundlaug og önnur
afþreying er á eyjunni Alphonse sem er stærst af eyjunum
þremur, strandlengja hennar er 3,6 km.. Veiðimenn eru