Veiðimaðurinn - 01.04.2005, Blaðsíða 25

Silfurbokki, eða bonefish, er sprettharður með afbrigðum. Þessi fiskur er nálœgt því að vera 7 pund.
sig niður í sandinn með börðunum og þá gruggaðist mikið í
kringum þær. Nokkrum sinnum hafði leiðsögumaðurinn látið
mig kasta blint á slíkt grugg þvi að silfurbokkinn á það til að
leita í gruggið eftir æti. Skyndilega benti leiðsögumaðurinn
mér á að kasta á slíkt grugg. Við sáum engan fisk en ég gerði
eins og hann lagði til. Flugan lenti í jaðrinum á grugginu
og byrjaði að sökkva og ég byrjaði að strippa inn fluguna.
Skyndilega skaust fiskur út úr grugginu og flugan hvarf.
Hann hafði tekið hana. Fyrst kom lítið högg. En um leið og
fiskurinn fann að hann var fastur trylltist hann. Það söng í
hjólinu og bremsan sem var afar öflug hefði tæpast getað
stöðvað hann alveg nema vera í botni og þá hefði hann slitið.
En hvílík roka. Eftir æsilega viðureign fékk ég að handfjatla
fjögurra punda silfurbokka, þetta var fyrsti fiskurinn minn í
þessari ferð. Með adrenalínið í botni og þörfina fyrir að finna
aftur þennan mikla kraft óðum við út í lónið á ný.
Kominn heim á Seltjarnarnesið finn ég enn fyrir þessum
mikla krafti og minningin er hreint út sagt frábær. Mig langar
aftur og það munu engar bremsur halda mér í þeim efnum.
Það er erfitt að setja svona reynslu niður á blað í fáum orðum
en þeir sem hafa áhuga á frekari upplýsingum geta einfaldlega
sent mér tölvupóst á netfangið mitt, gisli@atlas.is
Gísli Ásgeirsson leiðsögumaður
Aðstaðan er fín á eyjunum og notast er við reiðhjól sem fylgja hverju
húsi ef skreppa þarf bœjarleið eða út á flugvöll.
Apríl 2005 Veiðimaðurinn 25