Veiðimaðurinn - 01.04.2005, Blaðsíða 37

Við Haukabrekkuvatn á Skógarströnd. Þetta vatn er á stœrð við Tjömina í Reykjavík og gefur væna urriða. Þessi mynd er tekin 1999 þá fengust tveir
góðir urriðar í ferðinni. Urriðinn í vatninu getur orðið a.m.k. pund.
svo nefnir hann Veiðikortið. "Stórsnjallt mál. í fyrra var
stjórn félagsins búin að ákveða að taka þátt í þessu og setja
Hítarvatn og Langavatn inn í þennan pakka. Málið er hins
vegar bara svo gott fyrir stangaveiðimenn að við ákváðum
að ganga lengra og höfum keypt helminginn í félaginu á
móti Ingimundi Bergssyni sem átti þessa hugmynd og gerði
hana að veruleika. Drífandi ungur maður sem kom þessu
á legg. Óðinn Elísson hefur tekið að sér stjórnarfomennsku
fyrirtækisins. Við ætlum að einbeita okkur að þessu máli,
þetta er 110% mál."
Maður spyr sig, af hverju gerðist þetta ekki fyrr. Þetta
er eins og með margar góðar hugmyndir. Þegar einhver
kemur með þær verða viðbrögðin oft: Auðvitað, af hverju
var enginn búinn að þessu fyrir löngu?
"Já þetta er frábær hugmynd og Ingimundur búinn að
gera þetta mjög vel."
"Kaffi?” Þórdís Bridde, eiginkona Bjarna, er komin með
rjúkandi kaffi, aðeins farin að þykkna undir belti, ætli hún
gangi ekki bara með framtíðarveiðimann. Sá ætti nú ekki
langt að sækja það, báðir foreldrarnir kunna sko að fara með
stöng.
Jæja Dísa, er hann ekki mjög ákveðinn ef hann ætlar sér
það?
"Bjarni Júlíusson?” spyr Dísa á móti.
Bjarni skýtur inn ”Nei."
Dísa lítur á hann og svarar; "Já, en samt vil ég segja að
hann er á sanngjarnan hátt ákveðinn."
Ég skil. Halda friðinn. Bjarna líkar svarið vel og segir:
"Sko, þessi elska."
Hún heldur áfram. "Yfirleitt fær hann það sem hann ætlar sér."
Margir töldu að þinn tími hjá félaginu væri liðinn. Þú
féllst í stjórnarkjöri fyrir fjórum árum, fórst reyndar af velli
með reisn og sættir sig við tapið en kemur svo aftur og gerist
formaður. Er þetta ekki ofurlítið einkennileg staða?
"Nei, alls ekki. Ég tapaði þessari kosningu sem þú ert að
vitna til og það var ekkert flókið. Ég bara tapaði. Ég ákvað
hins vegar að taka ósigrinum með jafnaðargeði. Ég hef séð
menn falla úr stjórn og taka því mjög illa. Ég passaði mig á
því að sætta mig við orðinn hlut. Ég var boðinn og búinn að
aðstoða ef með þyrfti. Þessi afstaða var náttúrulega lykillinn
að því að ég gat boðið mig fram sem formaður."
Aftur til framtíðar. Langar þig ekki í fleiri af þessum stóru
ám?
"Jú."
Ætlarðu að beita þér fyrir því að félagið seilist eftir
þeim?
"Já, ef færi gefst munum við svo sannarlega reyna að
bæta við flóruna. Við höfum í dag þrjár stórar ár með húsi
og fullri þjónustu. Það eru Norðurá, Laxá í Kjós og Hítará. Ég
vildi gjarnan bæta fjórðu ánni við.” Bjarni bregður fyrir sig
ensku, "....but not at any cost." Lausleg þýðing er: en ekki
fyrir hvaða verð sem er. "Þetta verður að vera á einhverjum
skynsemisnótum."
Við förum yfir þau vatnasvæði sem félagið er með og
stöldrum við Elliðaárnar. Bjarna sárnar hversu þær hafa
dalað.
"Elliðaárnar eiga að geta gefið að minnsta kosti 1500
laxa á sumri. í dag eru þær að skila um þriðjungi þess.
Vandamál Elliðaánna eru margþætt. Mengun frá götum, alls
konar spilliefni og sitthvað fleira. Það er hins vegar verið
að vinna vel í mörgum þessara mála. Nú er til dæmis verið
að setja upp settjarnir og það eitt og sér mun án efa gera
ánum gott. Stóra vandamál Elliðaánna virðist hins vegar
að mínu mati vera fyrir ofan Elliðavatn. Ef við lítum til
April 2005 Veiðimaðurinn 37