AVS. Arkitektúr verktækni skipulag - 01.03.2004, Blaðsíða 20

Miðbær Kápavogs. / The Centre of Kópavogur.
Skipulagsmálin
og framtíðin
Sigurður Geirdal, bæjarstjóri Kópavogs
Þegar hugleiðingar þessar eru settar
á blað er höfð í huga sú þróun sem
orðið hefur á öllu suðvesturhorninu á
síðustu árum, hvað ég tel að hafa
beri í huga og hvað ég sem leikmað-
ur í skipulagsmálum sé sem aðalatriði
varðandi þróun næstu ára og ára-
tuga.
Höfuðborgarsvæðið frá Mosfellsbæ
og suður til Hafnarfjarðar er orðið ein
borg sem nálgast það hröðum skref-
um að telja tvöhundruð þúsund íbúa.
Ég setti fram þá skoðun mína árið
1990 að þegar fslendingar væru
orðnir þrjúhundruð þúsund talsins þá
mundu um tvöhundruð þúsund búa
á þessu svæði og um eitthundrað
þúsund „úti á landi“. Eftir það yrði
þessari þróun ekki snúið við og fjölg-
unin yrði öll á suðvesturhorninu. Ég
held að það eigi að taka mið af
þessu þegar við veltum fyrir okkur
skipulagsmálum svæðisins.
Ég ætla ekki að fjölyrða um sjálf-
sagða hluti eins og nána samvinnu í
samgöngumálum, veitumálum, al-
menningssamgöngum, umhverfis-
málum o.s.frv. heldur nefna aðra
þætti sem sjaldnar ber á góma.
Við eigum aðeins einn alvöru alþjóða-
flugvöll og munum ekki eignast ann-
an á næstunni. Ég tel víst að innan-
landsflugið flytjist einnig á sama stað
innan fárra ára. Þetta er svo stórt at-
riði að það ber að hafa sterklega í
huga þegar við hugsum um skipulag
byggðar á þessu svæði. Umferðin
sem flugvöllurinn kallar á mun
stöðugt vaxa á næstu árum og því
eigum við ekki að vera að toga
byggðina upp í Hvalfjörð, heldur
byggja í átt að flugvellinum. Byggðin
á að leita í suður en ekki norður.
Að mínu mati verður óhjákvæmilegt
að þétta þá byggð sem fyrir er á
höfuðborgarsvæðinu og það verður
meginverkefni okkar skipulagsmanna
næstu áratugina. Við verðum að
hætta að vera hrædd við há hús og
þétta byggð og gera okkur grein fyrir
því að við lifum senn í heilmikilli borg
og hún mun lúta sömu lögmálum og
aðrar borgir sem telja nokkur hund-
ruð þúsund íbúa. Borgarlandslag
(landscape/cityscape) mun myndast
hér eins og á öðrum slíkum stöðum
og því er best að undirbúa það
skipulega. Ég vil taka fram að ég er
auðvitað að tala um nokkra áratugi
fram í tímann og efast ekki um að
ýmsar lausnir sem við sjáum ekki í
dag munu koma fram, ekki síður en
vandamálin sem svona samþjöppun
fylgja venjulega. Við erum svo sem
ekki ein á báti, því þessi þróun vex
hröðum skrefum um allan heim. Við
munum því einnig geta lært af lausn-
um annarra, en aðferð strútsins mun
ekki duga til lengdar.
Nú er ég ekki að segja að þetta sé
það sem ég vildi helst sjá eða ég
teldi besta kostinn, ég er aðeins að
reyna að vera raunsær. Við munum
að sjálfsögðu hafa áhrif á þessa þró-
un á margan hátt og ég vil t.d. nefna
að næsta nágrenni, einkum
Árborgarsvæðið, mun einnig þróast
hratt og við getum ef vilji er fyrir hendi
beint einhverju af uppbyggingunni í
suður og austur. Þá á ég við að það
er vonum seinna að það byggist upp
veruleg þjónusta við ferðamenn næst
alþjóðaflugvellinum, t.d. hótel, bíla-
leigur og annað sem ferðamenn
þurfa á að halda. Það er engin
ástæða til að drífa nánast alla ferða-
menn sem til landsins koma upp í
hópferðabíla og aka þeim beinustu
leið í miðbæ Reykjavíkur. Eðlilegt
væri að s.k. „Suðurstrandarvegur"
yrði gerður sem fyrst og umferðin
lægi um Grindavík, Þorlákshöfn, Sel-
foss o.s.frv. Þetta hefði raunar átt að
vera búið að gera fyrir löngu.
Ég reikna ekki með að þetta þyki
merkilegar skipulagstillögur, enda
ekki ætlunin. Ég er að reyna að
benda á að við þurfum að sjá langt
fram í tímann þannig að það sem við
gerum í dag nýtist sem hlekkur í
markvissri uppbyggingu framtíðarinn-
ar. ■
1 8 avs