Vinnan og verkalýðurinn - 15.09.1954, Blaðsíða 8

Um bakdyr stjórnmálanna
Fyrir tveim eða þrem áratugum, á meðan stór hluti verkalýðsins
var ófélagsbundinn og stéttareining hans veik, var vegur stéttarand-
stæðingsins til arðráns á verkafólki tiltölulega beinn og brotalaus. Þá
ákvað hann einn góðan veðurdag, að kaupið skyldi lækkað um til-
greinda upphæð, svo ekki fór á milli mála, hve miklu nam í reiðufé.
Þessi gata var honum greið á meðan stór hluti verkalýðsins hafði ekki
lært að meta stéttarsamtök sín. En þegar verkafólkið fór að skilja
böl sundrungarinnar og sameinaðist innan verkalýðsfélaganna, þrátt
fyrir ýmislegt sem á milli bar í pólitík, þá vandaðist málið fyrir stétt-
arandstæðingnum. Hinar beinu árásir á kaupið hættu að bera tilætlað-
an árangur og meira en það, þær jafnvel þjöppuðu verkalýðnum enn
betur saman um taxta sinn og auðguðu fólkið að þjóðfélagslegri þekk-
ingu. — Og nú finnst vart svo illa framgenginn einstaklingur í verka-
lýðsstétt, að hann ekki viðurkenni nauðsyn eigin stéttarsamtaka.
Eigi að síður er enn ráðist harkalega á hagsmuni verkalýðsins og
enn er háð hagsmunabarátta milli sömu stétta, örlagaríkari en áður.
En vegna hinnar stéttarlegu einingar vinnandi fólks um kaup og
kjör hefir stéttarandstæðingur verkalýðsins á síðari árum verið til
neyddur að reka hernað sinn eftir krókaleiðum stjórnmálanna í vax-
andi mæli, hagnýta sér hina pólitísku flokkaskiftingu innan verka-
lýðsstéttarinnar til að tryggja sér meirihlutavald í löggjafasamkund-
um og ríkisstjórnum og vega svo þaðan að hagsmunum alþýðunnar.
Úr þessu vígi er svo rekinn nútímahernaður kaup- og kjaraníðinga
á hendur verkalýðnum. Öll helztu hagsmunaátök stétta á seinni árum
sanna þetta greinilega.
Þegar verkalýðsfélögin, sumarið 1947, urðu að heyja 2—4 vikna
verkfall í þremur landsfjórðungum til að velta af sér 50 milljón króna
kjaraskerðingu, þá var það ekki bein launalækkun, sem málið sner-
ist um, eins og allir vita, heldur nýjar tollaálögur, sem jafngiltu
launalækkun fyrir verkalýðinn.
Allir vita, að vorið 1949, þegar verkalýðsfélögin risu til kaupgjalds-
baráttu, hafði ekki verið ráðizt á kauptaxtann sjálfan. Hins vegar
hafði auðstéttin með dýrtíðarlögum o. fl. komið fram grimmilegum
árásum á kjör verkalýðsins.
94
VINNAN og verkalýðurinn