Vinnan og verkalýðurinn - 15.12.1954, Blaðsíða 16

BJÖRN BJARNASON:
Af alþjóðavettvangi
Á miðstjórnarfundi Alþjóðasam-
bands Verkalýðsfélaganna, WFTU, er
haldinn verður í Varsjá nú í desem-
ber, verður „Réttindaskrá verkalýðs-
samtakanna“ eitt aðalumræðuefnið.
Síðan 3. þingið var haldið hafa hinar
ýmsu deildir sambandsins fætt Rétt-
indaskrána og verður endanlega frá
henni gengið á þessum miðstjórnar-
fundi. Með samþykkt hennar verður
barátta verkalýðsins gegn síharðn-
andi ofsóknum afturhaldsins á rétt-
indi verkalýðssamtakanna, skipulögð.
Þessar ofsóknir afturhaldsins eru
með ýmsum hætti, allt frá lagasetn-
ingu eins og „Kommúnistalaganna",
er Bandaríkjaþing samþykkti í ágúst
s. 1., til grímulausra ofbeldisaðgerða
eins og í leppríkjum Bandaríkjanna
í Suður-Ameríku.
Þó að áðurnefndum lögum sé fyrst
og fremst stefnt gegn Kommúnista-
flokki Bandaríkjanna eru einnig í
þeim ákvæði, sem ætlað er að full-
komna það verk sem Taft-Hartley-
lögin frá 1947 hafa ekki reynzt megn-
ug að vinna, að ganga að fullu milli
bols og höfuðs hinnar róttæku verka-
lýðshreyfingar. Lög þessi heimila rík-
isstjórninni að svifta hver þau verka-
lýðssamtök samningsrétti fyrir með-
limi sína, sem að hennar dómi eru
undir „áhrifum“ Kommúnista. Nú
vita allir hversu víðfeðmt hugtak orð-
ið Kommúnisti er hjá valdamönnum
Bandaríkjanna, svo að með þessu á-
kvæði er stjórninni raunverulega gef-
in heimild til að svifta hvaða verka-
lýðsfélag er henni lýst, samningsrétt-
inum, sem vitanlega er eitt og hið
sama og að banna því alla starfsemi
Að þessari lagasetningu áttu báðir
aðalflokkarnir jafnan hlut og keppt-
ust jafnvel um hvor þeirra gæti geng-
ið lengra í þjónustu sinni við auðvald
Bandaríkjanna er með þessari laga-
setningu hyggst mæta vaxandi ein-
ingu og baráttuvilja bandaríska
verkalýðsins.
í Chile, smáríki sem algerlega er
í klónum á bandarísku kopar- og fos-
fathringunum, hefir ríkisstjórnin sett
herlög til að hindra kjarabaráttu
verkalýðsins og ofurselja hann taum-
lausu arðráni hringanna.
í Columbiu mega verkalýðsfélögin
ekki halda fundi án samþykkis verká-
lýðsmálaráðuneytisins, það verður
einnig að samþykkja dagskrá fund-
anna og hefir sjóði félaganna undir
sinni umsjá. Landsráðstefnur má ekki
halda nema sama ráðuneyti hafi sam-
þykkt alla fulltrúana er þar eiga
sæti.
Hér er aðeins um mismunandi
vinnubrögð að ræða í hjáleigunum
og á höfuðbólinu, en hvorttveggja
stefnir að sama marki, að knésetja
verkalýðssamtökin.
198
VINNAN og verkalýðurinn