Vinnan og verkalýðurinn - 15.12.1954, Blaðsíða 19

Hér er ekki drepið á nema fá atriði, en nóg til þess að ekki þarf
um að villast að verkefni þau, er þingið benti á, eru mál dagsins, mál
sem allur verkalýður og alþýða geta staðið einhuga um.
Allir fá skilið að menn getur greint á um skoðanir í stjórnmálum,
um það hvort heppilegra sé að fela Pétri eða Páli það trúnaðarstarf
að skipa æðstu forystustöður í ASl, eða jafnvel hvort það eigi að
vera vinstri eða hægri stjórn fyrir sambandinu, eins og fram kemur
jafnan á sambandsþingum.
En getur nokkra menn, sem telja sig fulltrúa verkalýðsins, greint
á um það nú, að nauðsyn sé á því að bæta Iaunakjör vinnandi fólks
í landinu, að vinna beri gegn hinu herfilega misrétti milli kynja í kjara-
málum, að unnið skuli gegn atvinnuleysisbölinu í byggðum iandsins
með eflingu íslenzkra atvinnuvega o. s. frv., eins og hér hefur verið
drepið á? — Vissulega ekki, — og sízt verkafólkið sjálft, hversu sem
það kann að vera skipt milli stjórnmálaflokka. Þetta er staðreyndin,
sem felst að baki hinnar miklu einingar um þær samþykktir sem
gerðar voru á síðasta sambandsþingi um hagsmunamálin.
En nú eru það verkefnin, sem kalla. Nú er að sýna eininguna í verki.
Ekki þarf að efa að allur þorri félagsbundins verkalýðs finnur sér
bæði skylt og ljúft að skipa sér í fylkingu um mál þingsins — að baki
hinni nýkjörnu sambandsstjórn, án tillits til nokkurs annars en
þess, að hér er um að ræða brýn og aðkallandi hagsmunamál verka-
lýðs og alþýðu allrar. — Þess er og að vænta að fyrir þessum ein-
róma nauðsynjamálum og framkvæmd þeirra, víki allur eftirþanki í
sambandi við ágreiningsmálin á þinginu og hin löglega kjörna sam-
bandsstjórn fái notið heiðarlegs atfylgis allra beztu fulltrúa verka-
lýðssamtakanna um allt land við lausn þeirra verkefna, er samþykkt
voru einróma af þingfulltrúum til frekari aðgerða, undir sjálfsagðri
leiðsögn hennar.
Vita má að nú sem fyrr mun stéttarandstæðingur verkalýðsins
einskis láta ófreistað til að koma á sundrungu í röðum verkalýðssam-
takanna. I þessu skyni mun hann sem fyrr reyna að endurvekja gömul
ágreiningsefni og finna upp ný. Enginn skyldi heldur láta sér bregða
þótt en einu sinni verði dubbaðar upp að nýju Komma- og Rússagrýl-
ur, þegar kjarabætur fyrir verkafólk eru á dagskrá, því allt þjónar það
sama t'Igangi: að sundra samtökum verkalýðsins og koma í veg fyrir
það að kjarabótakröfur vinnandi fólksins nái fram að ganga.
Árvekni og varðstaða f jöldans gegn röddum sundrungarinnar er
trygging fyrir giptusamlegri framkvæmd þeirrar stefnu, er lögð var
í kjaramálum verkalýðsins á 24. ASÍ-þinginu.
VINNAN og verkalýðurin■
201