Vinnan og verkalýðurinn - 15.12.1954, Blaðsíða 39

HLUTAVELTA
Framhald af bls. 209.
frá Engi. Henni var bölvanlega við
Símon af því að hann var málhreins-
unarmaður.
„Ekki slorlegt að hafa hliðarkörfu
þegar þú sækir barnameðlögin!“ æpti
Óli skóari. Símon átti sumsé 12 roll-
inga og allt va-r á sveitinni Bína
vinnukona fékk kiðið, og ekki veitti
henni af, greyinu, sem var nýrekin
úr vist. Drottinn þekkir sína.
Kiðið brekaði ámóttlega ,,Be-e-ei“,
en Bína grét af gleði. „Elsku krúttið
mitt“, sagði hún og strauk sér um
nefið með vasaklútshorninu.
Hlutaveltan var í fullum gangi.
Lúðrasveitin blés af öllum kröftum
„Öxar við ána“ sem og Æskulýðs-
marzinn eftir Jenna Jóns. Þetta var
óviðjafnanlegur gleðskapur!
Á skömmum tíma seldust 50 pott-
ar af sveskjugraut og þrjú hundruð
hveitibollur voru étnar upp til agna.
Konurnar, sem sáu um veitingarnar,
litu út eins og þær stæðu í stór-
þvotti. Blóðrjóðar og sveittar þrengdu
þær sér milli gestanna.
„Nú er dregið um smápoka ....!“
eða: „Nú er dregið um kvenbuxur og
svínslæri!" heyrðist gegnum óp
gestanna og hljómhrinur lúðrasveit-
arinnar.
Haninn gól, grísinn hrein og
kiðið brekaði. Héma fengu menn eitt-
hvað fyrir aurana sína Formaðurinn
Er í rauninni ekkert hægt' að gera,
til að milda örlög þessarar konu? Get-
ur það verið? í fullri alvöru sagt:
hér getur verið um mistök að ræða
.... Já, ég hef á tilfinningunni, að
hér sé um örlagarík mistök að ræða.
(Framhald).
brosti eins og tungl í fyllingu ásamt
með skrifaranum og gjaldkeranum.
Þá dundi ógjæfan yfir, snögglega
eins og vant er. Hinn hamingjusami
eigandi mótorhjólsins hafði teymt
það aftur fyrir leiktjöldin og ekki get-
að á sér setið að reyna það.
í benzínkútnum var eilítil benzín-
lögg, en drjúgur slurkur af brenni-
víni í eigandanum.
Þetta tvennt saman rak endahnút-
inn á. Símon dedúaði við mótorhjól-
ið þangað til það fór í gang. Sam-
stundis rann hjólið af stað með Símon
í sætinu, braut sér leið yfir hljóðfæri
lúðurþeytaranna, velti um ræðupúlt-
iuu og formanninum sjálfum. Vatns-
karaflan sem hafði staðið á púltinu
skall í faðm forstöðukonu eiliheim-
ilisins.
Símon ók síðan áfram í gegnum
salinn, mölbraut hanakassann, en
haninn fagnaði frelsi á nýjan leik,
komst upp í ijósakrónuna og gól það-
an af öllum kröftum. Karlinn með
grísinn valt um og reif með sér í
byltunni Bínu með kiðið sitt. Bæði
misstu þau af vinningum sínum, sem
hurfu í manngrúann....
Allt fór á annan endann. Mótor-
hjólið hélt sína leið, sprengdi upp
vængjahurðirnar, fór sveiflustökk
fram af tröppunum og hélt síðan á-
fram yfir kirkjugarðinn, í gegnum
fataþurkhjall prestsmaddömunnar —
unz það að lokum hvarf inn um
baggagatið á heyhlöðunni og hafnaði
í gamla heyinu. Þa-r lá það og skrölti
þar til kviknaði í fyrningunum. Sím-
on var þá orðinn laus við mótorhjólið
og farinn að hjálpa til við að kæfa
eldinn.
Þannig endaði hlutaveltan mikla á
Haugi. Þýtt og endursagt.
G. Ö.
VINNAN og verkalýðurinn
221