Alþýðublaðið - 29.01.1926, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 29.01.1926, Blaðsíða 3
'¦rpyv.vnxvi w Meír en brjústheill. Á einum kosntagafundinum 1 Grnllbrlngu- og Kjósar-sýsla núna síðast, belndi k jósandl þeirri fyrir- spurn ttl Jóns íjármálaráðhwra Þorlákasonar, hvort stjórnin heiði •igl sent Árna Jónsson til Ame- líhu í þelm érindagerðnm, að reyna að íá lækkaðan toll á ís- lenzkri uil, sem flutt ar til Banda rikjanna. Svaraðl Jón Þorláksson þessu avo, að mái þetta væri í hösrá um utaaríklsráðaneytlsins, og að tendiherrá Dana í Waehlngton myadl hafa forgonga í þvf, að fá málinu ráðið tll heppiiegra lykta. En rfkisstjórnin fsleczka hefði íulian hug á því, að gera alt, sem hún gæti, íyrir mállð. Hefði hún (ríkisatjótnin) þvf sent hæfan mðnn, alþingismann Arna Jónssoa frá Mola, til þess að vera ¦•ndlherranum til aðstoðar i mállnu. £n Árnl heíðl valkst f Kaupmannahöfn á leiðinnl til Ameriku og iagst þar á ajúkra- hús, og verið fluttur veikur heim, >sem ekki er í fráaogur íærandU, bættl fjármálaráðherra við. Meira en brjósthettl maðor sá. Erleiiá Mmskejtí. * Khöfn, FB.. 26. jan. Norska krónan. Frá Oiló ér sfmað, að geogia nefnd, er aett var á laggirnar f haust, tll þess &ð íhuga, hvort hægt væri að festa gengi krón- unnar eða hvort bærl að reyna tll að hæVka hana upp i gull- gengi, hefir samið állt, som snn •r ekkl komið út. Kviaast hefir, að nefndin þori enga ákvörðun að taka, cema feita krónana f nú verandi gUdi, an %ð eins tU bráðabirgða, og biða siðan á- tekta. Utrarpstsski í Járnbrautar- lestum. Frá Lundúnum er sfmað, að útvarpstæki hafi verið sett á járnbrautarlestlr, er fara milll Bristol og C-ardlfF. og skemti ferðamennirnir sér nú við að hluita á söng og hfjóð/æraslátt. Kfnrerska stjórnln skfpar að láta rússneskn embættis- mennina lausa, Frá Peklng «r simað, að stjórnin hafi skipað svo fyrir, að Nýjnstn fregnir. Til þes& að gera sjómonnum og verkámönnum hægara fyrir um kaup á fðgrum og nytsömum hlut- um hefl ég undirritaður ákveðið að veita þeim sérstök kostakjör: Peir geta fengiö hjá mór með vægum afborgunarskilmálum bæði ur, klukkur, saumavélar, reiðhjól og annað, er þeir girnast. Ait eftir nánara samkomulagi. Virðingarfylst. Slguvþóv Jónuson, Aðaistræti 10. hlnlr rúasnesku si«bættísmenn, á Mðnchariu-járubrautunum, er handteknir voru, verði látnir lausir. Frá Toklo er sfmað, sð stjórnin hafi iyigat vel með i þrætumáll þes»u og álftur hún óhugsandi, að atyrjöld muni af leiðá. Amnndsen rófengír Peary. Frá New-York- borg er sfmað, að Roald Amundsen hafi sagt f viðtali vlð ameriskan biaðamann, ér birt var f amerísku blaðl, að nann áííti jafa Íiklsgt, að Cook Dauðl auðkýflngsins. Verksmiðjueigandinn >ekti vel þesia rödd; það Tar Samúet gamli, sem hrópaði. Þótt verksmiðjueigandinn hefði i lifanda lifl litið á Samúel gamla eins og autha skepnu, þá varð honum nú 8Yö mikið um aö heyra rödd hans, að hann misti alveg kjarkinn. Honum fanst hinar holdlausu heina- grindur, sem hann stóð á, verða eitthvað avo hrœðilegar útlits; honum stóð stuggur af þessum tómu augnatóf tum, sem störðu á hann með draugslegum svip. Hann stirðn- aði að hræðslu og nú greip hann dauðans angist. Hann fálmaði eítlr múrbrúninni, en hendur hans voru mátt- iausar; ómótstæðilegt afl lamaði iimi hans. Beinahrúgan undir fótum hans seig saman og minkaði og nú sá hann »ér til mikillar skelfingar hræftilegt, ginandi undirdjúp skamt frá sér. Skyndilega hrUhdi beinahrúgan undan fótum hans, — og hinn vellauðugi verksmiðjueigandi steyptist niður i hyldýpið. Hann hrapaði dýpra og dýpra, og loks misti hann alveg meðvitundina. Þegar hann kom til sjálfs sin aftur, lá hann milii tveggja steina, en umhverfis hann rar svarta-myrkur Hann fálmaði kringum sig, en íaun ekkert annað en grjót og sand. Hvað átti hann að gora? Hann varö að vera á flakki, til þess að halda á sér hita, þvi kuldinn var svo mikill, að haná gat ekki hald- ið kyrru fyrir. En nú tóku ýmsar hugsanir að gera vart við sig hjá honum. Nú sá hann fyrst, hvernig hann hafði lifað. Honum komu i hug aumingjarnir, sem hann hafði féflett með svikaverzlun sinni. Hann mintist þess, hve verka- menn hans höfðu stundum grátbænt hann um brauð handa hungruðum börnum sinum; en öllu sliku hafði hann venjulega synjað með köldu blóöi. Þessar hugsanir lögðust nú eins og mara yfir hann, og brennandi iðrun tók að gera vart við sig 1 kugskoti hans. Átöiur sam- viskunnar og k'viði fyrir nýjum ög nýjum hörmungum juku stöðugt meir og meir á kvalir hans. Engin orð fá lýst til fulls þeim þjáningum, sem hann nú leið. — Ait i einu sá hann rauölcitan bjarma skanit frá sér. Ný von lifnaði i brjósti hans og hann reyndi að staulast i þessa átt. Eftir nokkra stund kom hann aö múrvegg einum, sem leit út eins og væri hann gerður af glóandi járni. Á einum stað var hlið mikiö, og var það læst með ramgerðri járnhurð. Glóandi örvar svifu hvaðanæfa út af múrnum og hurfu út i myrkrið og dauðaþögnina, aem rikti alls staðar umhverfis. . Ýerksmiðjueigandinn var lengi a báðum áttum um, hvort hann ætti að berja þarna að dyrum; það var ekki álitlegt, en úti fyrir 14 eyöimörkin, myrkrlð og Siðasta heítio af Tarzaa kemar I sumar. Gerist ásaTiíiidarl

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.