Alþýðublaðið - 16.08.1926, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 16.08.1926, Blaðsíða 1
^teöi^^ GeSiÖ út af Alþýðu?lofekmitit 1926. Mánudaginn 16. ágúst. 188. tölublað. Ólafur Friðriksson fertugur. Maður hét Guðjón Baldvinsson frá Böggvisstöðum í Svarfaðar- dal. Hann var hinn mesti ágætis- maður í hvívetna, hvers manns hugljúfi og hverjum manni skarp- vitrari. ^Hann dó af hjartabilun 27 ára að aldri og var þá pegar búinn að vinna sér álit allra, er honum kyntust, sem. einn hinn vænlegasti laukur íslenzkra ætt- stofna. Guðjóni kyntist ég í Kaup- mannahöfn árið 1908, og svo um nokkur ár þar á eftir, og naut ég ómetanlegrar ánægju og upp- fræðslu af þeirri viðkynningu, og þegar hann féll frá, fanst mér á- takanlega sannast, að „Islands ó- hamingju verði flest að vopni", því að sannarlega hefði sumt ver- ið öðruvísi á sig komið hér á landi, ef gáfna hans og mann- kosta hefði notið lengur við. Guðjón Baldvinsson var oft bú- inn að segja mér frá merkilegum manni, sem um þær mundir 'dveldi í Kaupmannahöfn og héti Ólafur Friðriksson.' Honum varð tíðrætt um þennan óiaf og vænti sér af honum stórdáðá fyrir land vort og þjóð. Um þær mundir voru í Kaupmannahöfn margir gáfaðir og til nytsemda líklegir, upprennandi íslendingar, en ekki vissi ég 'til, að Guðjón Baldvins- son hefði aðra eins tröllatrú á neinum manni eins og Ólafi Frið- rikssyni. Og þar kom, að ég kynt- ist Ölafi fyrir tilstilli Guðjóns Baldvinssonar, og þegar þeir tveir menn ræddust við, var það hverj- um manni auðsætt, að andans að- all sat á rökstólum. Hvað var það þá, sem að ofur- mennið og íturmennið Guðjón Baldvinsson gat gengist fyrir, un- að. við og dáðst að hjá þessum unga realskólastúdent, — hann, sem alla sína æsku og frum- þfoskaár hafðu umgengist úrval FnllMarððsMttr annað kvöld (priðjud.) kl. 8 x/2 í Iðnó uppi. Áríðandi mál á dagskrá! Fulltrúar mæti vel og stundvíslega. allra íslenzkra mentamanna? Jú, það var svo margt, en fyrst og fremst það, sem ágætast er af öliu, mannvit og ínannkostir. Ólafur Friðriksson. Þar fór svo margt saman. Þar var strax óvenjulegur fróðleikur hjá svo ungum manni. Þar var fjörið, fyndnin, mælskan og minn- ið á því hæsta stigi, sem ég hefi þekt. Þar var hinn geiglausi vilja- styrkur og kjarkur upprennandi æsku-manns, sem leit sól og sum- ar fram undan hverju spori. Þar var einnig ósérplægnin og óeigin- girnin á hæsta stigi samfara sí- vakandi þrá til að hefja þann lága, hvar sem hann fanst. Alt þetta ásamt fjölmörgum öðrum óvenjulegum og sterkum mannkostum var það, sem sjálf- ur Guðjón Baldvinsson bar lotn- ingu fyrir og dáðist að. Hin fagra hugsjón jafnaðar- stéfnunnar gagnhreif hug Ólafs Friðriks^sonar •þá þegar. Hennar vegna neitaði hann hverri ágætis- stöðxjnni á fætur annari af því, að það gat ekki samrýmst þeirri háleitu hugsjón, er hann mat mest af öllu. Og fyrir jafnaðarstefnuna hefir Ólafur Friðriksson barist og berst enn þann dag í dag. Fyrir hana hefir hann lagt í sökirnar alt það, sem hægt er að gera næst því að farga fjörvi. Jafn- sannan og óeigingjarnan alþýðu- vin héfi ég (að öllum öðrum ó- löstuðum) aldrei þekt. En kunnum vér nú að færa óss í nyt svo sem skyldi hið sjald- gæfa mannvit og mannkosti, sem Guðjón Baldvinsson fyrstur manna og síðan svo ótal fleiri hafa svo þrásamlega dáðst að? Það er spurningin. Hin dæmafáa, — mér liggur víð að segja dæmalausa — óeigin- girni 'ólafs Friðrikssonar hefir gert það að verkum, að hann hefir lagt í sölurnar langt um, langt um meira en jafnvel all- kunnuga grunar. Og hverjum mætti íslenzk alþýða senda hug- heilar þakkir á fertugsafmæli, _ef ekki Ólafi Friðrikssyni ? Heill þér fertugum, ólafur Frið- riksson! '. Þegar hugsjónir þínar rætast, rennur ný dagsbrú(n upp yfir æfi- kjörum Islendinga. Ríkarður Jónsson. Fyrstu kynnl mfn af Ólafl Friðrikssyni. Það var haustið 1915 í septem- ber, að mér datt í hug að vinna að þvi að'koma á fót sjómanna- félagi, en af því, að sjómenn voru daufir til athafna, datt mér i hug að sníia mér til Ólafs Friðriks- $onar vegna þess, að ég hafði séð

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.