Alþýðublaðið - 31.08.1926, Page 2

Alþýðublaðið - 31.08.1926, Page 2
ALÞÝÐUBLAÐIÐ ALÞÝÐUBLA9I3 kemur út á hverjum virkum degi. Afgreiðsla í Alþýðuhúsinu við Hverfisgötu 8 opin frá kl, 9 árd. til kl. 7 siðd. Skrifstofa á sama stað opin kl. 9Ví— 10'Va árd- og kl. 8—9 síðd. Simar: 988 (afgreiðslan) og 1294 (skrifstofan). Verðlag: Áskriftarverð kr. 1,00 á mánuði. Auglýsingaverð kr. 0,15 hver mm. eindálka. Prentsmiðja: Alpýðuprentsmiðjan (i sama húsi, sömu simar). Mesfa nauðsynsn. Samtök og samheldni. Áldrei nokkru sinni verðúr of mjög brýnt fyrir alþýðu, að mesta nauðsyn hennar er að auka, efla og vernda samtök sín. Alþýðu- stéttin er stórveldi í landinu,, þyí að til hennar teljast að minsta kosti þrír f jórðu hlutar þjóðarinn- ar. Þar til teljaet allir, sem vinna fyrir 'kaUp, i hverri stöðu sem þeir eru eða atvinnustétt, — að undan teknum allra hæst launuðu starfsmönnum ríkis og' auðvalds- stofnana, sem eru trúnaðarmenn auðvaldsins, — og allir einyrkjar til sjávar og sveita, svo sem smá- atvinnurekendur i iðnaði, smá- kaupmenn, smáútvegsmenn, smá- bændur og leiguliðar í sveitum. Aliir þessir menn hafa sameigin- lega hagsmuni, og það er þeim til mikils tjóns að láta andstöðu- stéttina, burgeisa, sem hefir ált annara hagsmuna að gæta, ráða lögum og Iofum í landinu. Það er líka beint til skammar fjölmenn- ari þjóðfélagss'téttinni, að það skuli ekki vera hún,-heldur rninni- hluta-stéttin, sem hefir yfirráðin og skipar þjóðmálunum til hags- muna fyrir sig og sína. Með því er meginregla þjóðræðisins, að meiri hlutinn skuli ráða, fótum troðin. Það hæfir ekki í þjóð- frjálsu landi, að fáeinir menn leggi t. d. svo að segja öll út- gjöld til almennra þarfa á bak þeirra, sem fátækari eru, en firri sjálfa sig því nær öllum kvöðum, svo sem niðurstaðan verður af neyzlutollastefnu auðvaldsins, þar sem þeir, sem mesta hafa ómegð- ina, greiða mest í ríkissjóð. Þetta er því óhæfilegra, sem ekki þarf annað til að ráða bót á þessu en að alþýðumenn haidi því ötullega áfram, sem þegar er vel á veg komið, að skipa sér í fylkingu sinnar stéttar og láta ekki máltól andstöðustéttarinnar blekkja sig til að bregðast málstað stéttar- systkina sinna. Þeir, sem greinilegast finna til aðstöðu alþýðustéttarinnar í þjóð- félaginu, verkafólkjð og sjómenn- irnir, hafa bezt skilið nauðsyn þessa og eru því komnir lengst á veg. Aðrir alþýðustéttarmenn þurfa að taka þá sér til fyrir- myndar. Launafólkið í öðrum at- vinnugreinum þarf að efla enn meira þau' atvinnufélög sín, sem þegar eru til, stofna félög þar, sem þau vantar, og safna saman í þau öllusn, sem hafa líka eða skylda aðstöðu. Hver, sem leggur hönd á plóginn í þessu skyni, vinnur þjóðþrifaverk líkt og end- urreisnarmennirnir á fyrri hluta síðustu aldar, svo .sem Fjölnis- menn og fylgismenn Jóns Sig- Urðssonar. Þá var frels'isöld borg- arastéttarinnar. Nú er samtakaöld alþýðustéttarinnar. Og jafnóðum og félögin eflast, ganga þau í samtökin sín á milli, samfélag alþýðuféíaganna, Alþýðusamband Islands. Þegar slík samtök eru orðin nógu öflug, skulu menn sjá, að það yerður ekki þorað að v láta dýr og mikilvirk framleiðslu- tæki eins og togarana liggja að- gerðalaus um hábjargræðistímann, eins og nú er gert, og þá skal það sýna sig, að alþýða kemur því skipulagi á, að verkafólk þurfi ekki að koma tómhent heim, þótt síldveiði verði talsvert lakari eitt ár en venjulega. Atvinnusamtök ein eru þó ekki nóg né heldur það eitt að koma þeim á fót og af stað. Það ríður á samheldni allrar alþýðustéttar- Snnar og eigi að eins í atvinnu- málum, heldur og í stjórnmálum. I því efni getur alþýða lært af andstæðingunum. Það skal ekki skeika, þótt skoðanir og hags- munir burgeisa rekist óþyrmilega á, að þá standa þeir órjúfanlega saman gegn alþýðu, þegar kröf- um henhar er að mæta. Þá standa þeir hlið við, hlið, íhalds- samir og frjálslyndir burgeisár, og þó að t. d. stórútgerðarmenn- irnir láti stjórn auðvaldsins, I- lialdsstjórnina, hlífa sér nú betur J en stórkaupmönnunum við álög- um, þá dettur hinum síðar nefndu ekki í hug að rjúfa stéttarsam- tökin. Þeir vita, að nú er það hagur stéttarinnar, sem um er barist. Ef stétt burgeisa sundrast, tekur alþýðustéttin við yfirráð- unum. Af þessu má alþýðustéttin læra og ber henni að læra. Hún má ekki, fremur en hinir, láta smá- vægilegan mun á skoðunum eða hagsmunum vinna bug á sam- heldni sinni. Góð Ieiðbeining í því efni eru bendingar máltóla auð- valdsins um það, að þessir og hinir alþyðumenn eigi ekki sam- leið einhverra hluta vegna. Það þýðir ekki annað en að auðvalds- stéttifmi komi bölvanlega sam- heldni þairra, og þá má alþýðá vita, að henni er mesta nauðsynin að svara með því að gera beint hið gagnstæða við það, sem þessi máltól vilja. Karlar yptu öxlum. Þetta sumar, sem nú er bráð- um hrotið fram af stapanum, hef- ir þótt fremur sólarlítið, þoku- samt og þungbúið. Þegar það kom á „sólgeisla vængjunúm breiðum", gerðu sér margir há- ar vonir um arðsamar athafnir í gusti og glaöri sól undir vængj- íjfn ' þess. Hjá kmum urðu þessar voniu nokkuð skammlífar. Þær „urðu út^"» þegar fardagahretið skall yf- ir. Og þar sem slíkar voriir eru ávalt tengdar við pyngjur manna, hafa þær sennilega orðið innan- tómar og aurarnir fáir. Þegar söngfólkið eríenda fór aö flykkjast hingað, þóttust menn sjá þokuna þynnast. Þá urðu sumir gæddir svo spennandi spádóms- anda, að heilinn varð fullur af »,aðdáun og hrifningu". Einhver sagði, að hrifningin yrði að f'á útstreymi, og myndi hún_, að gagni verða. Svo fór blessað fólkið að brýna röddina. Og það fékk ósköp góð meðmæli bæði í „dúr" og „moll", því að þeir, sem hvöttu fólkið að hlusta, voru þaulæfðir söngva- smiðir og skildu bezt, hvað boð- ið var. Eitt var það, sem margir áttu bágt með að skilja, pégár

x

Alþýðublaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.