Alþýðublaðið - 01.09.1926, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 01.09.1926, Blaðsíða 2
ALÞÝÐUBLAÐIÐ ALÞÝDUBLAií© kemur út á hverjum virkum degi. Afgreiðsla í Alpýðuhúsinu viö Hverfisgötu 8 opin frá kl, 9 ard. ííl kl. 7 síðd. Skrifstofa á sama stað opin kl. 9Va— IOV2 árd. og kl. 8—9 siðd. Simar: 988 (afgreiðslan) og 1294 (skrifstofan). Verðlag: Áskriftarverð kr. í,00 á mánuði. Auglýsingaverð kr. 0,15 hver mm. eindálka. Prentsmiðja: Alpýðuprentsmiðjan (í sama húsi,""sömu símar). Ekki mið, heldur meðal. Alþýðusamtökin eru menning- arnauðsyn, en þau eru þó ekkert takmark eða mið í sjálfu sér, Þótt allir væru í alþýðusamtök- um, sem þar geta verið, væru þeir litlu, jafnvel engu nær en ella, ef þeirra væri ekki neytt. Samtökin eru til þess ætluð, að þeirra sé neytt til að ná takmarki, sem alþýðu er nauðsyn að ná. ,Þau eru meðal 'til þess að sjá þeim, er ekki hafa vald auðæfa eða félagslegrar aðstöðu, fyrir þeirri orku, er þá skortir, til þess að geta haft áhrif í þjóðféiaginu og unnið bug á andstæðum hreyf- ingUm. Samtökin eru meðal til þess að fá vald í samræmi við þann rétt, sem alþýðan hefir svo sem meirihlutastétt til að fara með xáðin í þjóðfélaginu. Með samtökunum er hinum mörgu fá- tæku og umkomulitlu mönnum vinnustéttarinnar gefið færi á að íefla valdi fjöldans gegn valdi peninganna, sem minnihlutastétt þjóðfélagsins, eighastéttin, neytir til þess að koma sínum yilja fram í þjóðfélaginu. Með öflugum sam- tökum getur vinnustéttin tekið við því hlutverki, sem henni ber, en andstöðustéttin hefir, að segja fyrir verkum á pjódarbúinu. Það þarf ekki , langt að leita dæma þess, hversu betur alþýðu kæmi nú að geta sagt fyrir verk- um á þjóðarbúinu; Ætli það væri ekki munur fyrir alþýðu, ef hún hefði getað sagt í vetur t. d.: Nú léttum við neyzlutollunum af þjóðinni. Skyldi ekki litla kaupið, sem verkafólkið hefir úr býtum borið í sumar sakir atvinnuleys- isins, hafa orðið drýgra þá en það hefir riú reynst? Hefði ekki líka verið mUnur, ef aíþýðustéttjn hefði getað sagt: Nú verjurn við nokkru af auði góðæranna undan förnu til þess að greiða með það tap, sem verða kann á rekstri þjóðartogaranna okkár, og gerum þá svo út i herrans nafni? Álíka ráð gaf Jósef fórðum T Egypta- landi, og gafst veí. Skyldu ekki færri hafa , þurít að koma kaup- lausir frá síldveiðu:.um fyrir norð- 'an en nú, ef alþýða hefði getað sagt fyrir um, hvemig þeim mal- um skyldi skipa, svo að atvinnan 'yrði trygg? Og myndi ekki vera bjartara að horfa fram á veiurinn, ef alþýða gæti sagt — og sýnt vald sitt til að fylgja því eftir —: Nú notum við atvinnuleysistímann og neytum óbundinnar starfsorku hinna atvinnulausu til að vinna þau verk, sem bagalegt er að taki fólkið, þegar fjörkippur kemur í aðalatvinnuvegin,a. Bætum nú vegi og byggjum ný>. Viðum að Lygg- ingarefni og bætum úr húsnæðis- eklunni með byggingu nýrra húsa. Bætum nú það, sem vanhirt hefir verið, og efnum til þess, sem vantar. En þó áð föst samtök séu enn ekki orðin nógu sterk til að beita valdi, þá má nú með lausum sam- tökum sýna valdið, sem alþýða á- vinnur sér með samtökunum, þeg- ar hún er búin að efla þau. Ef fólkið skipar sér að baki þeirra, sem bera fram kröfur alþýðu, og tekur á fundum og í umtali vel undir þær, þá- munu andstæðing- arnir sjá móía fyrir valdi fjöldans og varast að magna þunga þess með mótspyrnu, láta heldur und- an, verða við kröfunum. Og þá skal alþýða sjá fram á, hversu máttugt meðal samtökin eru. EspepasBto|ilngið. Eftir Ól. Þ. Kristjánsson. . 4. Söngvar. Sannreynt er það, að sameigin- legur söngur færir menn hvern nær öðrum — í andlegum skiln- ingi, vel að merkja, því að tií líkamlegrar samfærslu 'eru drauga- sögur í myrkri beztar —. Vaí og mikið sungið á Esperantoþing- inu, því að það er markmið hreyf- ingarinnar að gera menn sam- rýndari og skilningsbetri en þeir áður voru. Oft söng almenningur ' — þ'. e. allir þeir, sem söngrödd höfðu og hljómeyra — og þá auðvitað á Esperanto. En þar að auki voru haldnar þrjár sérstakar söngskemtanir. Sú fyrsta var á. sunnudagskvöldið 1. ágúst í svo nefndri Synod Hall (frb. hol = höll). Vóru þar bæði einsöngvar og sönglaus hljóðfærasláttur, en stunclum sungu allir. Á þriðju- clagskvöldið var aftUr samsöngur í Synod Hall, en nú var sumt sungið á skozku og sýndir ýmsir skozkir þjóðdanzar um leið. Var söngflokkur Skota klæddur þjóð- búningi- þeirra, og er hann ein- kennilegur mjög og fagur, eins og kunnugt er. Þetta var sériega góð skemtun, og væri gaman að vita það, hvenær við Islendingar gerðum vikivökum dkkar og öðr- um þjóðdönzum svo hátt undir höfði, að sýna þá til skemtunar, þegar sem mest skyldi við hafa. En sú söngskemtun, er mest ~var og merkust að dómi söng- fróðra manna,^ var haldin á mið- vikudagskvöldið, þar sem heitir Central Hall. Þar söng Orfeus- kór Edinborgar, og er hann tal- inn beztur söngflokkur í Skot- landi og enda í öllu Bretlandi. Söng hann marga vinsælustu söngva Skota — á skozku. En til þess að áheyrendur nytu þessa sem bezt, þá voru öll kvæðin prentuð í skemtiskránni á frum- málinu og þýðingar þeirra á Es- peranto (í óbundið mál) samhliða. Sérhver fundarmaður fékk skemti- skrána ókeypis, og hefir hún mik- ið bókmentalegt gildi. — f söng- flokkinum eru meira en fjórir tugir manna, og vildi hann ekkert fé þiggja - fyrir starf sitt eða ferðalag alla leið frá Glasgow og sýndi með því hug sinp til Espe- ranto-hreyfingarinnar. (Frh.) Brantings-sjóðurinn sænski. Sænskir jafnaðarmenn og erf- ingjar jafnaðarmannaforingjans sænska, Hjalmars Brantings, hafa stofnað sjóð til minningar um hann og starfsemi hans fyrir al- þýðuhreyfinguna og jafnaðarstefn- una. Hafa sjóðnum nýlega verið; sett lög. Sjóðnum stjórna fimrar

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.