Alþýðublaðið - 04.09.1926, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 04.09.1926, Blaðsíða 2
ALÞÝÐUBLAÐIÐ ALÞÝÐUII.LAttIB kemur út á hverjum virkum dggi. Afgreiðsla i Alþýðuhúsinu við Hverfisgötu 8 opin írá kl, 9 árd. til kl. 7 siðd. Skrifstofa á sama stað opin kl. 9V9 — 10V-2 árd. og kl. 8-9 siðd. Simar: 988 (afgreiðslan) og 1294 (skrifstofan). Verðlag: Áskriftarverð kr. 1,00 á mánuði. Auglýsingaverð kr. 0,15 hver nmi. eindálka. Prentsraiðja: Alþýðuprentsmiðjan (i sania húsi, söniu simar). I Fjórða kjördæmið, sem kjósa ber pingmann fyrir i haust. Svo sem skýrt var frá hér í blaðinu í gær, hefir þingmanna- kosning verið ákveðin 1. vetrar- dag í þremur "kjördæmum. Um kosningu þingmanns fyrir Isa- fjarðarkaupstað hefir enn ekkert verið auglýst. En hvað segir Landsbankastjórnin? Ætlar hún að láta sömu reglur gilda um alla útibússtjórana eða ætlar hún að brjóta rétt. á sumum þeirra með því að láta það viðgangast, að Sigurjón Jónsson sé bæði alþing- ismaður og útibússtjóri bankans, eftir það, sem á undan er gengið? Geta þeir Eiríkur Einarsson og Jón A. Jónsson þagað við því, ef þeir fá ekki að vera bæði alþing- ismenn og útibússtjórar, en Sig- urjóni Jónssyni er leyft það? Mun alþjóð þola, að slík rangsleitni sé í frammi höfð? Getur jafnvel Sig- urjón Jónsson sjálfur tekið' þátt í slíku xangindaspili, enda þótt stjórnin skjálfi á beinunum af ótta við að verða i minni hluta á alþingi? - ' Wltfipriitgar. Jafnaíarinannablaíið „Skutull" á ísafirði, sem séra Guðmundur Guðmundsson frá Gufudal er rit- stjóri að, ílyíur eftirfarandi grein 27. f. m. Eftir formáJa blaðsins mun því þægð í, að hún komi sem fiéstum fyrir sjónir, enda á hún ekki sízt erindi til Reykvík- inga, og því er hún tekin hér upp. Kafli úr bók Larsen-Ledets og Haralds Bergstedts: „Galskabens Land", sem miklum hneyksluin hefir valdið í Danmörku fyrir það, hve hlífðarlaust hún flettir ofan áf við- bjóðslegu drykkjuslarki og - óiifnaði heldra fólksins þar í landi. Bókin kom út í íyrra. Húri er' prýðílega samin. Þýðingin á þessum kafla er til- einkuð því heldra fólki hér, sem tekur þátt i svo neindum Aasbergs- gildum og öðrum slíkum samkvæm- um. Enn fremur þeim, sem vinna sér þaö til auðvirðilegs fjárplógs aö ausa út áfengi í þessum bæ, viðhaldandi með því slarki og ó- lifnaði, gerandi engah ungling ó- hultan, fótum troðandi landslög og rétt, þverbrjótandi eiða sina og drengskaparheit, svívirðandi emb- ætti sin og kunnáttu, vel vitandi, hvað þeir eru að gera. Einnig og miklu fremur þeim sieinsofandi eða klækifullu yfirvöldum, æðri og lægri, sem ýmist sjá ekki eða þykj-' ast ekki sjá ósómann, en láta hafa sig til að hjálpa bófunum og svíf- ast þess jafnvel ekki að leggja snör- ur fyrir sjálfan hæstarétt til þess að fá hann til að taka þátt í þess- ari helvízkri skollablindu. Loks og langfremst þeim andvaralausa al- menningi, sem þekkir ekki slna eig- in böðla, utan þings og innan, og hristir ekki af sér svikarana, sem. vel flestir eru ekki hóti ótrúrri þjónar í þessu ínáli en í hverju öðru máli, sem almenningsheill varðar. Árshátíð Borgarafélagsíns í jari- úarmánuði var stærsta veizlan á vetrinum af þeim, sem karlmenn einir tóku þátt í. Þar var saman komið úrval burgeisanna og ann- ara borgara bæjarins. Það er á hvers manns vitorði, að „Man kom der for at drikke. For andet kom man ikke." Veizlan hófst kl. 11 fyrir há- degi með morgunverði á konung- lega veitingahúsinu. Andasteik með smjöri og alls konar köldum krásum, . . . og bjór, vín og brennivínsstaup. Hér var undir- staðan fgngin. Laust eftir hádegið var kaffi framreitt með sterkari vínföngum, og hófst þá drykkjan fyrir alvöru, — að eins stutt hvíld um miðaít- ansleytið, meðan eplaskífnanna var neytt. Kl. 1 um nóttina fóru flestir þeir löghlýðnari heim. En hinir útvöldu héldu áfram í herbergj- unum, sem frá götunni vissu. Lögregiustjórinn og fulltrúi hans voru þar því til tryggingar, að engin ófyrirséð óþægindi trufluðu þá: — þangað til sól rann. Loks var söltuð síid á borð borin. Þjónarnir hringdu eftir vögnum og hjalpuðu gestunum út í þá — nema lögreglustjóranum Cramer. ¦ Það var orðin föst regla, að hann væri borinn upp á herbergið nr. 13, af því að hann þótti æfin- lega ófær til heimflutnings.*) Þessi veizla var alt af eins og hún átti að vera, — sameiginlegt roknafyllirí. Önnur aðaltignarveizla bæjar- ins — danzleikur Veiðifélagsins — var fyrir unga fólkið. Þar sat gyðjan Venus í öndvegi fyrir stázmeyj'um bæjarins og ungum verzlunarmönnum. Dætu'r burgeis- anna voru fullar eins og hænur, Qg alt framferðið var einna lík- ast og í hænsnagarði. En öllum dyrum var jafnvandlega lokað og við launhelgal' fornaldarinnar, einkum eftir árið sæla, þegar eitt af blöðunum hafði með allri nær- gætni minst á atburð, sem skeði, er veizlan fór hæst fram, að einni langstázlegusíu ung^reyju bæjarins „hafði skjátlast svo að halda, að mitt danzgólfið væri afskektur skógarrunni, þar sem jafnvel sið- ug jómfrú mætti setjast niður án blygðunar"**). Þessi leiðinlegi fréttaburður varð til þess, að dyr- unum var enn vandlegar lokað eftir en áður, og stúlkan fór úr bænum. En ahnars var hið sama að segja um hátíðahöld Veiðifé- lagsins og Borgarafélagsins: Það, sem þar skeði, var gleymt.daginn eftir og hafði aldrei skeð. Sameiginlegt roknafyllirí, sem á einni nóttu gerir alla jafna á flugferð um himingeima ölvím- unnar, unz öJl vitund hverfur, en *) Hér á landi mun lögreglustjór- unum að jafnaði komið heim úr slíkum veizlum. En komið hefir það fyrir, að slóð- ina hefir mátt rekja mikið af leið- inni, og því ekki allaleið, að ein- kennishúfan yar við hendina til að æla í. **) Hér á landi mun það ekki hafa oröið uppvist, að dömurnar séu svo drukknar á danzleikjum, að þær pyssi á sig eða gólfin. En sþúið hafa þær. Og í Reykjavík kemur það fyrir, að hefðarfrúr liggja dauðadrukknar á útisamkomum, fyr- ir hunda- og manna-fótum, unz mis- kunnsainir Samverjar hirða þær og keyra meðvitundarlausum heim. Hér í bæ er lítið um drykkjuskap kvenna, en þó vottur. Og ofan að kemur sá siður, en ekki að neðan, , eins og allir ósiðir.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.